Αλέκος Λασκαράτος: 58 και άνω

Αλέκος Λασκαράτος: 58 και άνω

Αλέκος Λασκαράτος: 58 και άνω

Νομίζω πως όλοι διερωτώνται ποια θα είναι πολιτικά η επόμενη μέρα. Έχει επανειλημμένα λεχθεί ότι το σημερινό και επί τρεις δεκαετίες πολιτικό σύστημα έχει κάνει τον κύκλο του και μέσα από την κρίση θα αναδειχθεί μια νέα πολιτική τάξη, που δεν θα κουβαλάει μαζί της τα βαρίδια και τις αμαρτίες του παρελθόντος, μια ας πούμε next generation που θα οδηγήσει την Ελλάδα στην καρδιά του 21ου αιώνα με ό,τι αυτό συνεπάγεται, σε επίπεδο μοντέλου ανάπτυξης, μοντέλου κατανάλωσης, ενεργειακών προτεραιοτήτων και επιλογών, σχέσεις πολιτείας-πολιτών, όλα αυτά έχοντας ως ορίζοντα μια Ευρώπη που μετασχηματίζεται. Αντί αυτού έχουμε «κινήσεις» όπως η πρόσφατη Πρωτοβουλία των 58, την οποία εγώ αποκαλώ «Πρωτοβουλία των 58 και άνω» μια και η πλειοψηφία όσων την υπογράφουν βρίσκονται ηλικιακά κοντά στα εξήντα. Μπορεί να περιμένει κανείς το καινούργιο από μια τέτοια πρωτοβουλία;

Όχι βέβαια. Πολλά αξιόλογα άτομα, μερικοί από αυτούς φίλοι μου. Όμως όλοι αυτοί ήσαν σαραντάρηδες και όχι αμούστακα παιδιά την εποχή που η σημερινή πολιτική ηγεσία του τόπου έβαζε τα θεμέλια για το χάλι που ακολούθησε. Μιλούν για κεντρο-αριστερά, μια έννοια περασμένων δεκαετιών, ιστορικά ξεπερασμένη. Μάλιστα ένας πολύ καλός και αγαπητός φίλος μου ανέφερε τη σοσιαλδημοκρατία. Μια έννοια που ευδοκίμησε σαν θεωρία και σαν πολιτική πρακτική στις Σκανδιναβικές χώρες πριν από τρεις δεκαετίες και που τώρα μόνο κατ’ όνομα και κατ’ ευφημισμό συνεχίζει να υπάρχει, μια και ο «σοσιαλισμός» προς τον οποίο αντιπαρατίθετο δεν υπάρχει πια στην Ευρώπη. Η πρωτοβουλία των 58 (και άνω) προτείνει λοιπόν κεντρο-αριστερά (ή σοσιαλδημοκρατία) έννοιες «πολιτικά ορθές» που δεν σοκάρουν αλλά που στην ουσία ανήκουν στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας». Ο Ε. Βενιζέλος, εκτιμώντας ορθά, ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των μελών της πρωτοβουλίας είναι πασοκογενείς ή πασοκοσυμπαθούντες, έσπευσε να δηλώσει την υποστήριξή του, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να τον διεμβολίσει.

Αλίμονό μας αν αυτή θα είναι η νέα πολιτική τάξη της επόμενης μέρας. Ξαναζεσταμένο φαγητό με «ολίγην» οικολογία και σοσιαλισμό από πολίτες που, να με συγχωρέσουν οι φίλοι, τα έχουν φάει τα (πολιτικά) ψωμιά τους

Η Ελλάδα πρέπει να μετασχηματιστεί στα πλαίσια μιας Ευρώπης του 21ου αιώνα όπου οι παλιές δομές θα αντικατασταθούν με νέες. Μιας Ευρώπης που χωρίς να χάσει την προσωπικότητά της θα θέσει με το καλημέρα το μεταναστευτικό ως πρόβλημα που θα είναι στοιχείο προς «ενσωμάτωση» και όχι προς «επίλυση με αστυνομικά μέτρα» μια και η πιο απλή ανάλυση δείχνει ότι η μετανάστευση είναι ήδη εδώ (όπως ξέρουμε) και θα είναι εδώ για δεκαετίες (όπως θα ανακαλύψουμε). Μια Ελλάδα και μια Ευρώπη που θα απαλλαγεί από τον υπερκαταναλωτισμό. Μια Ελλάδα σε μια Ευρώπη όπου οι δείκτες δεν θα είναι μόνο οικονομικοί.

Μια Ελλάδα, τέλος, και μια Ευρώπη που θα απαγκιστρωθούν σιγά-σιγά από την δουλεία του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, τέκνα και προϋπόθεση για το σημερινό μοντέλο της υπερκατανάλωσης. Tο εκπληκτικό και προφητικό διήγημα «Τζέλντεν» του Γιώργου Ιωάννου, γραμμένο στα χρόνια που ήταν εκπαιδευτικός στη Λιβύη.

Γι’ αυτό σας λέω, και να με συγχωρέσετε, 58 και άνω, δεν θα πάρω…

email
Πηγή άρθρου: protothema.gr