Γιατί όλα βρίσκονται ……κάπου στο Ιόνιο!

Ιόνια Νησιά

Ιόνια Νησιά

O ήχος από ένα βιολί και ένα γλέντι με παρασύρει …..στο νησί των καπεταναίων μια γιορτή, η γιορτή της ρομπόλας στα Ομαλά έχει αρχίσει…πίνω μια γουλιά από το κρασί που φόρτωναν με γαλέρες οι Ρωμαίοι Βασιλιάδες και φεύγω ….το νησί είναι μεγάλο και δεν είναι εύκολο μεμιάς να το σεργιανίσω.

Mε γοητεύουν οι θαραλλέοι φάροι του που στέκουν ακλόνητοι πάνω από το πέλαγος και τολμώ μια βόλτα στον απόκρημνο Μύρτο ,συμπεραίνω ότι η θέα του παραμένει ίδια όσο κι αν η διάθεση, οι καιρικές συνθήκες οι εποχές ,αλλάζουν ….νοιώθω σαν μετέωρη πάνω από τον απόκρημνη θέα του….

Έτσι νοιώθω κάθε φορά που αγναντεύω το Αρχιπέλαγος με την τόσο ξεχωριστή ιστορία του ,τη μοναδικότητά του ,την φυσική του ομορφιά!Η αύρα των νησιών του Ιονίου,οι μοσχομυριστές Αυγουστιάτικες μέρες του ,τα ξεθωριασμένα χρώματα από τα ψηλά σπίτια με τις κληματαριές νοιώθω να μου αφηγούνται την ιστορία τους κάτω από το φεγγοβόλι και το αγνάντεμα του ουρανού

Οι ήρεμες προσευχές των ντόπιων κεντούν την καρδιά μου δημιουργώντας σκέψεις που γίνονται συναισθήματα γιατί ό,τι συνθέτει έναν τόπο δεν είναι μόνο η εικόνα αλλά οι μνήμες η ιστορία του ,οι ήχοι της μουσικής του, η μοναδική λάμψη του που κάνει ακόμα και το ήρεμο κύμα πάνω στα βότσαλα να μοιάζει με χρυσάφι.

Κοντεύει να ξημερώσει και εγώ περπατώ στα γραφικά καντούνια της πλακάδας του Αγίου Σπυρίδωνα στο νησί των Φαιάκων .Κάτω από τα μισοσκότεινα καντήλια του επιβλητικού ναού ακούγονται οι ύμνοι της Μεγάλης βδομάδας και η άφθαρτη εικόνα του προστάτη της Κέρκυρας μου διώχνει κάθε φόβο και μια ήρεμη και απλή προσευχή μέσα στη γαλήνη με γεμίζει θρησκευτική συγκίνηση.

Κάτω από τα κομψά βόλτα του Λιστόν προσπερνώ μέσα από τις πολύχρωμες φιλαρμονικές και τα πυροτεχνήματα που έχουν ήδη σημάνει Ανάσταση και φεύγω για το Σιδάρι…

Το ταξίδι μου για τα Διαπόντια νησιά επαναπροσδιορίζεται μέσα από τη γοητεία και την ατμόσφαιρα εδώ όπου ο αέρας του παρελθόντος πνέει ακόμα πιο δυνατός.

Αγναντεύω το επιβλητικό Καστρομονάστηρο στις Στροφάδες νήσους φθάνω στο νησί της Καλύψούς,την Ερέικουσα,τον Κάλαμο,τους Οθωνούς και το Μαθράκι…μέσα στην ακατέργαστη ομορφιά τους συλλογίζομαι ….<<.εδώ είναι ο παράδεισος>>..
..
Τα χρώματα με μεθούν όσο ένα ποτήρι Αντιπαξιώτικο κρασί με ξεχωριστή γεύση και ποιότητα που συναρπάζει …βρίσκομαι στο νησί του Ποσειδώνα και απέναντι από το Γάιο των Παξών στο νησάκι της Παναγιάς των Βελιανιτών μια γιορτή έχει ξεκινήσει …

Ακολουθώ την παραδοσιακή γιορτή με τα καίκια φθάνω μέχρι τη Λάκκα και το Λογγό και νοιώθω το πιο γλυκό καλωσόρισμα από τους φιλόξενους και αυθεντικούς κατοίκους του….

Τα γαλαζοπράσινα νερά των Αντιπάξων με μαγεύουν δεν θέλω να φύγω όμως πρέπει να συνεχίσω το ταξίδι μου..Ξαποσταίνω στο Αρχοντικό της Λευκάδας με τα σκαλιστά πορτοπάραθυρα….όσο ο ήχος από έναν παλιόφωνόγραφο με συνεπαίρνει…φθάνοντας στο ομώνυμο μουσείο η ασπρόμαυρη φωτογραφία στο τοίχο του με τον Ωνάση και την Μαρία Κάλλας μου υπενθυμίζει το νησάκι του Σκορπιού τυλίγοντας το όπως τότε,έτσι και τώρα με μια αύρα μεγαλείου.

Φθάνω μέχρι το Κάθισμα μένω μέχρι το ηλιοβασίλεμα και από εκεί μ ένα πειρατικό φεύγω για το Ναυάγιο…η μοναδική του θέα νοιώθω με μιάς να μέχει ανταμείψει …θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία συλλογίζομαι αντικρύζοντας την εικόνα του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολώμού και και πριν όλα χαθούν στον ορίζοντα πριν το συναρπαστικό ταξίδι μου γίνει μια ανάμνηση..

Θέλω να φθάσω στην Ιθάκη Σε τούτο το νησί νοιώθω το νόημα του ταξιδιού μου, σαν να βλέπω το γέρο Λαέρτη να ακούω την Πηνελόπη μέσα από τους στίχους του Ομήρου όπως και τότε, πάνω σένα θρανίο μα τώρα συμμετέχω και εγώ στο παιχνίδι του γυρισμού ξέρω τι σημαίνει ταξίδι τι προορισμός και τι Ιθάκη….~~~

Ελένη Βαλλιανάτου 

email