Μια “άλλη” φωτογραφία με το νεκρό προσφυγόπουλο

Νεκρό προσφυγόπουλο

Νεκρό προσφυγόπουλο

H φωτογραφία – καταγγελία-σοκ απευθύνεται πούρα στο συναίσθημα.

Το οποίο αποσυντονίζεται στιγμιαία .

Όσο πιο πολλές οι φωτογραφίες φρίκης, τόσο πιο στιγμιαίο το όποιο αρνητικό συναίσθημα .

Η φωτογραφία δεν αποτελεί από μόνη της μια ολοκληρωμένη αφήγηση, δεν σε βάζει σε διαδικασία να αντλείς επιχειρήματα, δεν κινητοποιεί τη λογική και οπωσδήποτε δε βοηθά στη συνειδητότητα των αιτιών αλλά δεν δίνει και λύσεις-στόχους ώστε να μην υπάρχουν πια τέτοιες φωτογραφίες, τέτοιες σοκαριστικές εμπειρίες που απαθανατίζουν . Δεν ξέρουμε για ποιους πρόκειται, ποιοι είναι, τι και πώς και γιατί .

Τι κάνουμε για να μην ζούμε τέτοια σοκ, ποιο είναι το ζητούμενο . Αυτή η φωτογραφία λοπόν δεν δείχνει πνιγμό, δεν δείχνει θάνατο, δεν δείχνει φρίκη . Αλλά είναι πολύ πιο αφηγηματική, πολύ πιο δραστική, πολύ πιο δυνατή . Γιατί κάνει το εξής υψηλό : Υμνεί τη χαρά της ζωής .

Το τι θέλουμε να βλέπουμε . Τι επιδιώκουμε . Πώς θέλουμε να ζουν ΟΛΑ τα παιδιά . Είναι ο Αylan Kurdi από τη Συρία . Προσπάθησε να δραπετεύσει απ τον πόλεμο, τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που βασίζεται στην κερδοφορία των βιομηχανιών όπλων που πατρονάρονται από μεγάλες δυνάμεις ισχυρών συμφερόντων όπως ΗΠΑ και Γερμανία .

Κατάφερε να γλιτώσει απ τον πόλεμο, αλλά δεν κατάφερε να ζήσει στο επικίνδυνο ταξίδι διαφυγής του απ τη θάλασσα για να ζήσει σ έναν ασφαλή τόπο, για να μπορέσει να κοιμηθεί ήσυχα τις υπόλοιπες νύχτες της παιδικής ζωής του, με ασφάλεια, με φροντίδα, με γονεϊκό χάδι, με γλυκά όνειρα, με παιδικά παιχνίδια, με το παράθυρο ανοιχτό να νιώθει τον απέραντο ουρανό, με τη σιγουριά της επόμενης μέρας, του ήλιου που πάλι θ ανατείλει .

Νεκρό προσφυγόπουλο

Στο κρεβατάκι του . Όπως πρέπει να γίνεται για τα παιδιά όλου του κόσμου .

Για όλα τα παιδιά μας .

Aριστέα Σερεμέτη

email