Παγιδευμένος στο δίκτυο

Παγιδευμένος στο δίκτυο

Παγιδευμένος στο δίκτυο.

Το Μάιο του 2007 πάτησε δεκαπέντε φορές τα κουμπιά στο πληκτρολόγιο, μπήκε στο twitter και δημιούργησε λογαριασμό. Για δύο χρόνια τα πράγματα κυλούσαν φυσιολογικά, όπως ορίζεται το φυσιολογικά στη διαδικτυακή ζωή. Κάθε νέο Μέσο θέλει το χρόνο του, από την ώρα που βγαίνει στον ψηφιακό αέρα μέχρι την στιγμή που θα γίνει μαζικό και θα «μπουκώσει». Συμβαίνει και στη ζωή αυτό, σε μαγαζιά, μπαρ, εστιατόρια, παρέες. Το 2009 άρχισαν τα απειλητικά μηνύματα, το καλοκαίρι που μας πέρασε ακολούθησαν πράξεις. Γράμματα, δέματα και αναφορές στο Άουσβιτς, σε βιασμό και βασανισμό της συζύγου του.

Για να αφήσει κάποιος κάποιος το twitter, το facebook και κάποιο από τα υπόλοιπα social media πρέπει να υπάρχουν λόγοι. Συνήθως σοβαροί, αφού –πλέον- αυτά αποτελούν μέρος της καθημερινότητας, αν δεν είναι ολόκληρη η καθημερινότητα. Λόγοι που εγείρουν νομικές κινήσεις, άρση απορρήτου και γενικά εντάσσονται στις διατάξεις στα ποινικά αδικήματα. Όπως οι πράξεις της ιστορίας που ακολουθεί. Υπάρχει πάντα και η πιθανότητα να είναι ένα καπρίτσιο, μία κίνηση τακτικής ή απλά να έχει βαρεθεί ο χρήστης. Σπάνια όμως.

Ο Leo Traynor είναι συγγραφέας, σύμβουλος διάφορων πολιτικών και έχει εργαστεί ως εκπρόσωπος Τύπου. Ζει στο Δουβλίνο και κάποια στιγμή, το 2009, ένας χρήστης τον «ακολούθησε» στο twitter. Ο ίδιος έκανε το ίδιο και μέσα σε 10 λεπτά ο φαινομενικά αθώος λογαριασμός, του έστειλε προσωπικό μήνυμα (DM): «Βρωμερό εβραϊκό κάθαρμα». Ο Traynor μπλόκαρε το χρήστη και έκανε αναφορά για το περιστατικό. Μία εβδομάδα αργότερα έγινε ακριβώς το ίδιο, στη συνέχεια η πράξη αυτή θύμιζε γεωμετρική πρόοδο, για να φτάσει σε σημείο να γίνει δύο και τρεις φορές την ημέρα. Ο συγγραφέας έκανε το λογαριασμό του private και το θέμα λύθηκε. Όχι, όμως, στο σύνολό του, αφού το mail του δέχθηκε πολλά μηνύματα με προσβλητικά σχόλια και φωτογραφίες πτωμάτων από στρατόπεδα συγκέντρωσης, το facebook του δέχθηκε επίθεση από χάκερ, το blog του επίσης. Ο ίδιος δεν ανέφερε τίποτα στη σύζυγό του για να μην την ανησυχήσει. Ωστόσο, η ίδια έκανε για τον εαυτό της ένα λογαριασμό στο twitter αναφέροντας πως είναι η γυναίκα του Traynor. Άρχισαν τα ίδια. Προσωπικά μηνύματα: «Ο άντρας σου πρέπει να σαπίσει. Είσαι πόρνη». Γέλασε, μπλόκαρε τον χρήστη και αποφάσισε να βγει από το συγκεκριμένο Μέσο.

Τα πράγματα ηρέμησαν, μέχρι τον περασμένο Ιούνη, όταν ο Traynor δέχθηκε ένα δέμα. Μέσα σε αυτό στάχτες. Στάχτες κι ένα σημείωμα. «Πες γεια στους συγγενείς σου από το Άουσβιτς». Δύο ημέρες μετά, έξω από την πόρτα του σάπια λουλούδια με το όνομα που είχε χρησιμοποιήσει η σύζυγός του στο twitter. Σε όλες τις περιπτώσεις και σε αυτή προφανώς, οι Αρχές είχαν ειδοποιηθεί. Η αστυνομία του τόνισε πως δεν μπορεί να κάνει πολλά, αν και τους εξήγησε πως τα βράδια δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Άνοιγε την πόρτα για τον κήπο απότομα, κοιτούσε πίσω του στο δρόμο μήπως τον παρακολουθούσε κάποιος. Ο λογαριασμός του έκλεισε μετά από ένα τελευταίο μήνυμα: «Ελπίζω να πεθάνεις ουρλιάζοντας, αλλά όχι πριν με δεις να ουρώ πάνω στη γυναίκα σου».

Τον Ιούλιο, βρήκε τρόπο να εντοπίσει από πού έρχονται τα μηνύματα. Η έρευνα έδειξε τρεις διαφορετικές περιοχές της Ιρλανδίας. Οι δύο ήταν σε δημόσιο χώρο, η τρίτη–όμως- ήταν από το σπίτι γνωστού του. Ο «δράστης» ήταν ο 17χρονος γιος του φιλικού του ζευγαριού. Ο Traynor αποφάσισε να τους επισκεφτεί. Εξήγησε στους γονείς τι έγινε και άκουσε να του λένε πως ο γιος τους είναι εθισμένος με το διαδίκτυο. «Δεν υπάρχει βράδυ που να δει κάτι στην τηλεόραση και να μην μπει στα social media να σχολιάσει», τόνισε ο πατέρας του 17χρονου και ήταν έτοιμος να καλέσει την αστυνομία. Ο Traynor ζήτησε να μην το κάνουν, αλλά ήθελε την άδεια να γράψει για το περιστατικό στο blog του.«Δεν πρόκειται να καταστρέψω το μέλλον ενός 17χρονου», αναφέρει ο Τraynorκαι με κάνει να αναρωτιέμαι πόσο πιο εγκληματική είναι η δημιουργία μίας σελίδας η οποία σατιρίζει έναν μετά Χριστό προφήτη. Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με το εάν και κατά η ελευθερία λόγου προσβάλλεται με τον «Παστίτσιο», από την στιγμή που στα γήπεδα ακούγονται συνθήματα για νεκρές μανάδες, πατεράδες και παιδιά και δεν υπάρχει καμία τιμωρία. Σε μία χώρα που το «το Χριστό σου και την Παναγία σου» πολλά παιδιά το ακούν στα πέντε και στα έξι τους χρόνια και λίγες ώρες μετά ο πατέρας μπορεί να κατηγορήσει από τον καναπέ του τον δημιουργό μίας σελίδας στο facebook. Ωστόσο, η παραπάνω ιστορία μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη διδαχή για τους γονείς και το πώς χειρίζονται τα παιδιά τους το ίντερνετ. Ελπίζω να είναι πιο «πειστική» από μία προφητεία.

email
Πηγή άρθρου: protagon