Πλάκα κάναμε ρε Βαγγέλη

Πλάκα κάναμε ρε Βαγγέλη

Πλάκα κάναμε ρε Βαγγέλη

Είσαι και συ πειραχτήρι ρε φίλε; Μια χαρά. Και ‘γω γουστάρω.

Μαλάκα πόσο πλάκα έχει να ξεκινάς τη μέρα σου με λίγο κράξιμο στον τύπο που δεν απαντάει; Ότι χαζομάρα και να πετάξεις, όσο και να τον προσβάλλεις δεν θα σου πει τίποτα.

Και αν περάσει από μπροστά σου και τι έγινε αν του δώσεις μια σφαλιάρα σβερκωτή; Ας πούμε ότι κουρεύτηκε.

Γιατί όταν περάσει μπροστά απ’ το καπνιστήριο; Ποιος θα αρπάξει φωτιά με ένα αποτσίγαρο ρε συ; Δεν έχει ανάγκη ρε αυτός. Είναι σκληρός απλά δεν ξέρει πόσο.
Θα του μάθουμε εμείς. Θα τον βρίζουμε για πλάκα μόνο όταν είναι μπροστά. Δεν είμαστε κακοί ρε. Δε τα λέμε από πίσω του.
Πλάκα κάνουμε για να σκάσει το χειλάκι μας. Καταλαβαίνει και δε τα παίρνει στα σοβαρά. Και αυτός γελάει που και που. Άμα δε γούσταρε θα μας έλεγε να το κόψουμε.
Την πλάκα μας κάναμε και μεις και αυτός. Ξέρεις ρε. Δε θέλαμε να πνιγεί κιόλας όταν τον πετάξαμε στις βρύσες τότε στο γυμνάσιο.
Αλλά είχε τόσο πλάκα έτσι όπως έσταζε και έτρεμε απ’ το κρύο. Και το χαρτί «Είμαι βλάκας και γουστάρω» που του κολλήσαμε στην πλάτη χρόνια μετά; Τι σημαίνει; Ότι δε θέλαμε να τον κάνουμε παρέα; Έλα μωρέ και ‘μεις τα ίδια περάσαμε.
Είτε από πατεράδες, είτε από αδερφούς είτε από φίλους. Σιγά, τι πάθαμε; Εμείς φταίμε που είναι αμίλητος; Που δεν έπαιζε μπάλα; Που δεν ερχόταν πλατεία; Πιτσιρικάδες συνέχεια του λέγαμε να βγει και αυτός τίποτα.
Λογικό μετά να του λέμε ότι δεν τον αφήνει η μάνα του αν δε τελειώσει τα μαθήματα. Δε θέλαμε το κακό του. Είπαμε.
Μες την παρέα είναι. Τώρα γιατί χάθηκε όμως; Μια χαρά ήτανε όλα. Μιλούσαμε, γελάγαμε. Εντάξει, αυτός σπάνια, αλλά έτσι ήταν το στυλ του.
Λίγες φορές τον είδα να χαμογελάει. Αλήθεια. Ίσως κάτι να έπαιζε στο σπίτι. Από τότε που περάσαμε στα Γιάννενα έτσι ήταν.
Όχι μωρέ για τη σχολή είναι έτσι. Σπάστηκε και αυτός με την εξεταστική όπως όλοι μας. Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί έφυγε.
Αν είχε πρόβλημα θα μας το λεγε. Έτσι δεν είναι ρε φίλε; Έτσι δε κάνουν οι άντρες ρε; Μιλάνε και πλακώνονται άμα χρειαστεί.
Δεν μπορεί. Άντρας ήταν και ο Βαγγέλης. Και κρητικός μάλιστα. Τον λέγαμε αδερφή απλά για να γελάσουμε όλοι. Και μένα έτσι με λένε. Και τον Μανώλη έτσι τον λέμε.
Για την πλάκα. Εννοείται για την πλάκα. Στην καρέκλα δε σε δέσαμε ρε.
Απλά σε κρατούσαμε με το ζόρι για παιχνίδι. Που πήγες ρε; Που χάθηκες; Γιατί έφυγες ρε Βαγγέλη; Σε πείραζε τόσο; Γιατί δε μας είπες τίποτα ρε συ; Θα σταματούσαμε. Αλήθεια.
Έλα ρε συ δεν ήταν και τόσο άσχημα. Ξεχνάς τις πλάκες που ρίχναμε; Τα γέλια κάτω στο νησί; Θυμάσαι; Όταν μπήκες στην ντουλάπα και σου ρίχναμε ευρώ για να κάνεις το juke box; Γύρνα πίσω ρε Βαγγέλη. Δεν τα εννοούσαμε ρε φίλε.
Πλάκα κάναμε, πίστεψέ με. Περνάνε οι μέρες και ρωτάνε οι μπάτσοι ρε συ. Κάνουν λες και σε σκοτώσαμε ρε Βαγγέλη.
Ποιος να σε σκοτώσει ρε; Είναι δυνατόν; Μια παρέα ήμασταν. Τι είναι αυτά που λένε για ηθικούς αυτουργούς ρε φίλε; Εμείς; Δε θα κάναμε ποτέ κάτι τέτοιο ρε συ.
Δεν είμαστε τέτοιοι. Το ξέρεις. Έτσι δεν είναι; Γύρνα ρε Βαγγέλη. Δεν είμαστε τέτοιοι. Γύρνα πίσω ρε φίλε.
Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης αγνοείται εδώ και 20 μέρες. Στις 6 Φεβρουαρίου τον είδανε για τελευταία φορά φίλοι, συμφοιτητές και συγκάτοικοι στα Ιωάννινα όπου και σπουδάζει.
Στις 14:00 το μεσημέρι κάμερα από βενζινάδικο κατέγραψε τον Βαγγέλη να απομακρύνεται από την σχολή πεζός ενώ δευτερόλεπτα μετά άγνωστος φάνηκε να τον ακολουθεί.
Το ίδιο βράδυ μαρτυρία γυναίκας φαίνεται να τοποθετεί τον νεαρό που έμοιαζε αρκετά με τον αγνοούμενο μερικά χιλιόμετρα έξω από την πόλη να χτυπάει την πόρτα της στις 22:00 ζητώντας βοήθεια.
Όποιος έχει πληροφορίες για την υπόθεση παρακαλείται να καλέσει στην Εθνική Γραμμή SOS 1065.
Σημείωση: Ο συντάκτης δε γνωρίζει πραγματικά τον Βαγγέλη Γιακουμάκη. Ο μονόλογος είναι καθαρά προϊόν μυθοπλασίας.
email
Πηγή άρθρου: mindthetrap.gr