Το όνειρο μιας “άλλης” Μελισσάνης

Γάμος στη Μελισσάνη

Γάμος στη Μελισσάνη

Η λίμνη Μελισσάνη είναι ένα επισκέψιμο λιμνοσπήλαιο μοναδικής ομορφιάς στην κεντρική Κεφαλονιά. Μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο αρκεί για να βεβαιωθεί καθένας που δεν την έχει επισκεφθεί ότι πρόκειται για τόπο μαγικό. Βέβαια, οι φωτογραφίες στο google δεν αποτυπώνουν τον απαράδεκτο τρόπο τουριστικής «εκμετάλλευσης» της λίμνης, με το άχαρο κτίριο στην επιφάνεια που μοιάζει με καφέ εθνικής οδού τη δεκαετία του ’80 και πουλάει καφέ κυλικείου και κιτς μπρελόκ, με τον βιομηχανικό τρόπο περιήγησης των τουριστών που μπαίνουν κατά μπουλούκια πληρώνοντας αλμυρό εισιτήριο, για να τους παραλάβουν οι βαριεστημένοι βαρκάρηδες οι οποίοι τους κάνουν πεντάλεπτη βόλτα απαγγέλλοντας στοιχειώδεις πληροφορίες για τη λίμνη με φωνή μαγνητοφώνου.

Μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία, δεν ακούγονται ούτε οι ψαλμωδίες από το ιερό του Πάνα που βρίσκεται στο βάθος της λίμνης, ούτε ο ερωτικός θρήνος της νύμφης Μελισσάνης, ούτε η απίστευτη αντήχηση των κελαηδισμάτων των πουλιών που γυροφέρνουν τη λίμνη. Δε φαίνονται οι ηλιαχτίδες που μπαίνουν λοξά από την τρύπα της οροφής και παίζουν με το σμαραγδί του νερού, ούτε οι σταλακτίτες που φιλοτεχνεί η φύση εδώ και χιλιετίες.

Αν δεν απατώμαι, στο παρελθόν έχουν λάβει χώρα στη λίμνη μερικές βαρκαρόλες με εξαιρετική επιτυχία. Τις προάλλες, ένα νέο ζευγάρι επέλεξε να παντρευτεί εκεί. Η όψη των νεόνυμφων είχε κάτι αμυδρό από τον Πάνα και τη Μελισσάνη. Μπήκαν οι άνθρωποι και οι οικείοι τους στις βαρκούλες και έκαναν τη σύντομη τελετή του πολιτικού γάμου με τη συνοδεία μαντολίνων. Έβγαλαν και όμορφες φωτογραφίες που έκαναν το γύρο των τοπικών ΜΜΕ. Εντάξει. Σήμερα λοιπόν διαβάζω ότι ο γάμος ήταν παράνομος γιατί γάμοι που τελούνται εκτός δημαρχείου χρειάζονται… απόφαση της εισαγγελίας, κι ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγορείται γι’ αυτό ο δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος που τέλεσε το γάμο, ενώ το όλο γεγονός χαρακτηρίζεται μάλιστα ως «σκάνδαλο» και «ιεροσυλία».

Εξηγούμαι: κανένα ενδιαφέρον δεν έχω για τους γάμους, πολιτικούς ή θρησκευτικούς. Επίσης, δεν έχω καμιά έγνοια να υπερασπιστώ τις τοπικές αρχές με τις επιλογές των οποίων διαφωνώ σε πάρα πολλά θέματα. Ωστόσο, μια τέτοια κατηγορία είναι φαιδρή, αν όχι κοινωνικά επικίνδυνη, καθώς προωθεί τα εξής: α) προκειμένου να χτυπήσουμε πολιτικά πρόσωπα προσπαθούμε να βγάλουμε απ’ τη μύγα ξύγκι, ακόμα και με τον κίνδυνο της αυτογελοιοποίησης, β) επικαλούμαστε το γράμμα κι όχι το πνεύμα του νόμου, δίχως να αναλογιζόμαστε ότι το ίδιο όπλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανά πάσα στιγμή και εναντίον μας, ποινικοποιώντας ακόμα και την ανάσα μας, γ) συναινούμε σε μια μουσειακή αντιμετώπιση της φύσης, σύμφωνα με την οποία τα σπήλαια όπως είναι η Μελισσάνη μπορούμε να τα κοιτάζουμε για λίγο, όχι όμως να τα ζούμε.

Ονειρεύομαι μια Μελισσάνη τελείως διαφορετική. Μια Μελισσάνη που στην επιφάνειά της θα έχει ένα ιδιαίτερο και ταιριαστό με τη φύση κτίριο, αποτέλεσμα της έμπνευσης νέων αρχιτεκτόνων που προβληματίζονται βαθιά για τη σχέση μεταξύ φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος. Στο κτίριο αυτό θα γίνονται «τελετές μύσης», τις οποίες κάθε επισκέπτης θα πρέπει να παρακολουθεί πριν να είναι σε θέση να επισκεφτεί τη λίμνη: πρώτ’ απ’ όλα θα ενημερώνεται για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε το συγκεκριμένο περιβάλλον, τι να ακουμπάμε και τι όχι, τι να προσέχουμε γενικότερα (μακάρι όλοι οι επισκέπτες να είχαν ήδη από μόνοι τους αυτές τις γνώσεις και τις ευαισθησίες, αλλά δυστυχώς δεν είναι αυτονόητες ούτε στις μέρες μας).

Μετά θα προβάλλεται δραματοποιημένος ο μύθος για τη λίμνη, και μάλιστα στις διάφορες παραλλαγές του, σε ταινίες μικρού μήκους που θα έχουν φτιάξει νέοι σκηνοθέτες. Ο χώρος θα περιλαμβάνει και μίνι μουσείο που θα παρουσιάζει όλα όσα σχετίζονται με τη λίμνη από αρχαιολογική, γεωλογική και λαογραφική άποψη. Διαθέσιμο για όποιον θέλει θα είναι και οπτικοακουστικό υλικό από προηγούμενες εκδηλώσεις που έχουν λάβει χώρα στη λίμνη (π.χ. συναυλίες).

Αφού λοιπόν οι επισκέπτες θα έχουν ευαισθητοποιηθεί σχετικά, αφού θα έχει ηρεμήσει ο νους τους και θα έχει ανοίξει η καρδιά τους, θα μπορούν να κατεβαίνουν για περιήγηση στη λίμνη. Μια περιήγηση που θα είναι πλήρης, σε πολλές γλώσσες, από βαρκάρηδες που θα μοιάζουν με σύγχρονους ιερείς του Πάνα και θεματοφύλακες της ιστορίας του χώρου. Με ειδική μελέτη του αρμόδιου τοπικού ΤΕΙ, θα υπάρχει και παιχνίδι με τα ηχοτοπία: η απόλυτη σιωπή ώστε οι επισκέπτες να αφουγκράζονται τα μυστηριακά μηνύματα της φύσης, θα εναλλάσσεται με ηχογραφημένη μουσική ή συνδυασμούς ήχων που θα αναδεικνύουν τις πλούσιες εκδοχές αυτών των μηνυμάτων. Μέσα σ’ αυτή τη μυσταγωγική επικοινωνία με τη φύση, που και που κάποιος από τους επισκέπτες θα νιώθει την ανάγκη να σηκωθεί όρθιος στη βάρκα και να απαγγείλει ένα ποίημα, να πει ένα τραγούδι, ή μερικές σκέψεις που αυθόρμητα του έρχονται στο νου εκείνη τη στιγμή, μαγεύοντας κι αυτός με τη σειρά του τους επισκέπτες.

Έτσι, η Μελισσάνη θα αποκτήσει τη φήμη του «λιμνοσπήλαιου της έμπνευσης», ενός τόπου που αλλάζει για πάντα αυτούς που τον επισκέπτονται. Γι’ αυτό κανείς δε θα σβήσει την παραλλαγή των δαντικών στίχων που χάραξε μια μέρα στην είσοδο ένας έφηβος: «Κρατάτε, όσοι περνάτε, κάθε ελπίδα».

Βγαίνοντας, οι επισκέπτες θα μπορούν να ξαποσταίνουν προκειμένου να «χωνέψουν» την πλούσια εμπειρία στην οποία εκτέθηκαν, στο διακριτικό καφέ που θα προσφέρει τοπικά βότανα, χειροποίητα γλυκά του κουταλιού, καθώς και δροσερό νερό αρωματισμένο με δυόσμο και βασιλικό. Με την ίδια φροντίδα, προσοχή και σεβασμό στη λίμνη, θα μπορούν να γίνονται εκεί και συναυλίες, και γάμοι και βαφτίσεις, κι όποια άλλη κοινωνική εκδήλωση επιθυμούν οι άνθρωποι.

Κι όλ’ αυτά θα γίνονται σε κάθε Μελισσάνη της πλουσιότερης σε ομορφιά και ιστορία χώρας του κόσμου, και κανείς δε θα θυμάται πια ότι η χώρα αυτή υπήρξε κάποτε η φτωχότερη σε νόηση κι ονείρεμα.

Από την Ελένη Κονιδάρη για τα Κεφαλονίτικα Νέα

email