Απεβίωσε ο Λούτσιο Ντάλλα

Lucio Dalla

Lucio Dalla.(Πηγή φώτο:ilmessaggero.it)

Η φωνή του αποκάλυψε αμέσως τζαζ αποχρώσεις και το πρώτο συγκρότημα, στο οποίο τραγούδησε, ονομαζόταν «Reno Jazz Gang».

Έντονα πολιτικοποιημένος, με τον δίσκο «Ciao», «εξηγεί» το πόσο αμήχανα και δύσκολα ένοιωθε λόγω της συμμετοχής της Ιταλίας στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, στη Σερβία.

Σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, ο γνωστός τραγουδοποιός Λούτσιο Ντάλλα, απεβίωσε σήμερα το πρωί στην Ελβετία, εξαιτίας καρδιακής προσβολής.

Ο Ντάλλα, βρισκόταν στο Μοντρέ της Ελβετίας για σειρά συναυλιών και πριν από δυο εβδομάδες είχε πάρει μέρος στο φεστιβάλ ιταλικού τραγουδιού του Σαν Ρέμο.

Ο διεθνούς φήμης Ιταλός τραγουδοποιός Λούτσιο Ντάλλα γεννήθηκε στη Μπολόνια, στη βόρεια Ιταλία, στις 4 Μαρτίου του 1943.

Από μικρός, σύχναζε στην καθολική ενορία της συνοικίας του και ο γνωστός καλόγερος των Καπουτσίνων, πατέρας Πιο, τον συμβούλευσε «να σταματήσει να ασχολείται με τη μουσική, διότι, το πάθος αυτό θα μπορούσε να τον οδηγήσει στην κόλαση». Ο Λούτσιο, όμως, δεν συμμορφώθηκε και αποφάσισε, μάλιστα, να μάθει να παίζει κλαρινέτο και φυσαρμόνικα.

Η φωνή του αποκάλυψε αμέσως τζαζ αποχρώσεις και το πρώτο συγκρότημα, στο οποίο τραγούδησε, ονομαζόταν «Reno Jazz Gang».

Έγινε γνωστός το 1963, με τη συμμετοχή του στο φεστιβάλ τραγουδιού Cantagiro, που άγγιξε ολόκληρη την Ιταλία και παραγωγό τον γνωστό τραγουδιστή Τζίνο Πάολι. Σύμφωνα με τους κριτικούς μουσικής, οι δυο πρώτοι δίσκοι του δεν σημείωσαν εμπορική επιτυχία.

Το 1966, η επιτυχία και η κατάκτηση του μεγάλου κοινού συνέπεσαν με τη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο και την εγκατάλειψη της μουσικής τζαζ. Την ίδια χρονιά, ο θυρωρός γνωστού ξενοδοχείου της Ρώμης, δεν τον άφησε να μπει στην αίθουσα όπου διεξαγόταν το «Φεστιβάλ των Τριαντάφυλλων», διότι θεώρησε ότι επρόκειτο για άστεγο, λόγω της «εναλλακτικής του εμφάνισης».

Κέρδισε, όμως, το βραβείο κριτικής με το τραγούδι «Il Cielo» (Ο Ουρανός). Ακολούθησαν, από το 1971 κι έπειτα, οι πρώτες μεγάλες του επιτυχίες του: «4 Μαρτίου 1943», «Πιάτσα Γκράντε», «Ιl Gigante e la bambina»(Ο Γίγαντας και το κοριτσάκι) και το «Itaca»(Ιθάκη).

Από το 1974 έως το 1977, συνεργάστηκε με τον ποιητή Ρομπέρτο Ροβέρσι, στο πλαίσιο της «κοινωνικά στρατευμένης μουσικής» και ανέπτυξε καλλιτεχνική δράση που, σύμφωνα με τους κριτικούς, θύμιζε εκείνη του ηθοποιού, συγγραφέα και σκηνοθέτη Ντάριο Φο, κατόχου Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Από το 1977, ο Ντάλλα άρχισε να γράφει και τους στίχους των τραγουδιών του. Συνεργάστηκε και πραγματοποίησε περιοδείες με τον τραγουδοποιό Φραντσέσκο Ντε Γκρεγκόρι και ηχογράφησε το θρυλικό «Καρούζο», το γνωστότερο, ίσως, τραγούδι του, με το οποίο πούλησε πάνω από οκτώ εκατομμύρια δίσκους.

Το 1989, ξεκίνησε νέα συνεργασία με τον Τζάννι Μοράντι και το τραγούδι του «Αττέντι αλ λούπο» (Προσοχή στον λύκο) σημειώνει νέο ρεκόρ πωλήσεων.

Δέκα χρόνια αργότερα, το 1999, με τον δίσκο «Ciao», «εξηγεί» το πόσο αμήχανα και δύσκολα ένοιωθε λόγω της συμμετοχής της Ιταλίας στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, στη Σερβία.

Ο Λούτσιο Ντάλλα συνέθεσε, επίσης, πολλές μουσικές για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και συμμετείχε στον σχεδιασμό επιτυχημένων εκπομπών. «Μιλώντας» στους αναγνώστες της εφημερίδας «Λα Ρεπούμπλικα» είχε ανακοινώσει ότι «ετοίμαζε ένα νέο καλλιτεχνικό σχέδιο, αφιερωμένο στον Μιχαήλ Άγγελο».

Δεν πρόλαβε όμως, να το ολοκληρώσει.

email
Πηγή άρθρου: kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ