Με μέτρο και μακριά από… βοναπαρτισμούς

Συνέντευξη στον Ξενοφώντα Ευαγγελάτο

Συνέντευξη στον Ξενοφώντα Ευαγγελάτο

Μάκης Κοσμάτος: «Η κοινωνία γνωρίζει πολύ καλά τον καθένα από μας και τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας είναι εδώ και φωνάζουν από μόνα τους»

Συνέντευξη στον Ξενοφώντα Ευαγγελάτο

Θέμα των ημερών έχει γίνει ο ΝΟΑ και πρόσωπο των ημερών έχει γίνει το μέλος της Επιτροπής Υδατοσφαίρισης του ΝΟΑ, ο Μάκης Κοσμάτος. Ο κ. Κοσμάτος, με μια απλή και λυτή δήλωσή του ανέφερε ότι αποχωρεί από την Επιτροπή και εμείς δεν είχαμε κάτι άλλο να κάνουμε από το να μιλήσουμε μαζί του.

-Πείτε μας δύο λόγια για τη ξαφνική αποχώρηση σας από τα διοικητικά του τμήματος υδατοσφαίρισης του ΝΟΑ…

«Για το πολύ τον κόσμο σίγουρα ήταν κάτι ξαφνικό. Για μένα όμως ήταν μια απόφαση εντελώς συνειδητή και ώριμη που πάρθηκε με πολύ κόπο και σκέψη. Ήταν η πρώτη φορά σε όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με την ομάδα που η απόφασή μου για τη συνέχιση της ενασχόλησης μου με αυτή είχε γνώμονα τη λογική και όχι το συναίσθημα. Πλέον, οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις πρέπει να μπουν σε προτεραιότητα γιατί οι εποχές είναι πολύ δύσκολες πια και ο καιρός που είχα το περιθώριο να τις βάζω σε δεύτερη μοίρα για χάρη της ομάδας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Και φυσικά δεν υπάρχει κάποιος που να χορηγεί εμένα για να μπορώ να βάζω χρήματα στην ομάδα όπως έκανα μέχρι τώρα. Τα χρήματα που έχω βάλει είναι από προσωπικές θυσίες και κόπους και που φυσικά δεν έχω μετανιώσει ούτε στιγμή, μια και έκανα κάτι για την ομάδα που αγάπησα, αλλά και για το τόπο και τη νεολαία του νησιού, έτσι τουλάχιστον θέλω να πιστεύω. Και ούτε βέβαια η ομάδα μας ήταν ένας σύλλογος-κομήτης που περιόδευε στα γύρω χωριά και στα γύρω νησιά και φτιάχτηκε για να παίρνει επιχορηγήσεις από ιδρύματα και οργανισμούς όπως έχουμε συναντήσει κατά καιρούς στο παρελθόν στη Κεφαλονιά. Το να φτιαχτεί μια τέτοια ομάδα και να φτάσει εκεί που έφτασε δεν ήταν εύκολη υπόθεση και όλα οφείλονται στη κοινωνία της Κεφαλονιάς, στον απλό κόσμο, που έδωσε από το υστέρημά του για να μπορεί να χαίρεται και να βλέπει αυτή την ομάδα».

-Ποιες είναι οι σχέσεις με το πρόεδρο του ΝΟΑ και γενικά τον Όμιλο;

«Οι σχέσεις με το πρόεδρο είναι άριστες. Ο Λούκας Νιφοράτος είναι το έμβλημα του Ναυταθλητισμού στη Κεφαλονιά. Χωρίς αυτόν εμείς δε θα είχαμε κάνει τίποτε. Το ισχυρό όνομα του ΝΟΑ, το οποίο δεσπόζει στην ναυταθλητική ιστορία της Ελλάδος και δημιουργήθηκε χάρη σε αυτόν ήταν το εφαλτήριο για μας και ένα πολύ ισχυρό όπλο στα χέρια μας για να πάμε ένα βήμα παραπάνω και να το δοξάσουμε μέσα από την ομάδα της υδατοσφαίρισης σε όλη την Ελλάδα. Επίσης, ευχαριστώ όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια για τη συμπαράσταση που μας έδειξαν, αλλά και για την εμπιστοσύνη τους. Ελπίζω να τους δικαιώσαμε και σίγουρα δεν τους εκθέσαμε ούτε μια στιγμή, μια και όλες μας οι προτάσεις (μη ξεχνάμε ήταν συμβουλευτικός ο ρόλος μας) εγκρίνονταν στα πλαίσια μιας συνετής, με μέτρο και μακριά από… βοναπαρτισμούς διοίκησης από πλευράς Ομίλου. Θέλω να πω ότι εξακολουθώ να είμαι παιδί του ΝΟΑ, αυτό δεν αλλάζει ποτέ, αποχωρώ απλά από το τμήμα υδατοσφαίρισης και την όποια μου ενασχόληση εκεί για προσωπικούς επαγγελματικούς λόγους, θα εξακολουθήσω να παρακολουθώ την πορεία του και θα χαίρομαι με τις επιτυχίες του σε όλα τα τμήματα».

-Κάποιοι θα πουν ότι αφήνετε την ομάδα στα κρύα του λουτρού και εγκαταλείπετε το καράβι στα δύσκολα…

«Εδώ θα διαφωνήσω. Δύσκολα ήταν στην αρχή, τότε που σηκώναμε το τηλέφωνο να μιλήσουμε με αθλητές και προπονητές και έτρεμε το χέρι μας, τότε που προσπαθούσαμε να γνωρίσουμε την Ομοσπονδία και τους ανθρώπους της, τότε πού ψάχναμε στη τοπική κοινωνία για χορηγίες για μια ομάδα… φάντασμα, όπως την είχαν αποκαλέσει που δεν έπαιζε ούτε καν στη πόλη μας. Τώρα η ομάδα είναι στο απόγειο της δόξας της, ο σεβασμός έχει κερδηθεί σε όλο τον αθλητικό χώρο, οι αθλητές παρακαλάνε να έρθουν στο Αργοστόλι και η δυνατότητα μέχρι πρότινος συμμετοχής σε ευρωπαϊκή διοργάνωση άνοιγε αρκετές πόρτες για χορηγίες. Ελπίζω αυτά τα πλεονεκτήματα να τα εκμεταλλευτούν οι συνεχιστές αυτής της προσπάθειας και να δημιουργήσουν και ακόμη παραπάνω. Εμείς δεν φοβηθήκαμε ποτέ τη δυσκολία και τα προβλήματα, άλλωστε η διαδρομή αυτή είχε μόνο τέτοια, αλλά κάποια στιγμή οι ανάγκες της ζωής και οι προτεραιότητες που αλλάζουν σε αναγκάζουν να πάρεις δύσκολες αποφάσεις».

-Πως γίνεται μια ομάδα που έχει πετύχει όλους τους στόχους της και με το παραπάνω και έχει φτάσει τόσο ψηλά να μην μπορεί να βρει ανθρώπους να τη πλαισιώσουν;

«Αυτό είναι και το δικό μου ερώτημα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Εγώ περίμενα μια προσπάθεια που ξεκίνησε από 3-4 ανθρώπους με συνεχώς ανοδική πορεία να πλαισιώνεται διαρκώς από νέα άτομα (έτσι θα ήταν και πιο ανώδυνη η αποχώρηση των παλαιότερων) και όχι να καταλήξουμε μετά από όλο αυτό το θρίαμβο μόνο δύο άνθρωποι (αναφέρομαι και στον Άγγελο Πανταζάτο) κουρασμένοι, απογοητευμένοι και… ξεζουμισμένοι σε κάθε επίπεδο. Πραγματικά είναι ένα θέμα που πρέπει να το εξετάσουν στη Διοίκηση και ίσως να πρέπει να γίνουν λίγο πιο εξωστρεφείς γιατί αν επαναπαύεσαι σε κάποιος ανθρώπους που ξέρεις ότι θα κάνουν τη… λάντζα κάποια στιγμή και αυτοί θα εξαντληθούν, οπότε αρχίζουν τα προβλήματα».

-Ποια ήταν η αντιμετώπιση όλα αυτά τα χρόνια από τους επίσημους φορείς;

«Δύσκολή ερώτηση. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι αν δεν είσαι καθημερινά με ένα λιβανιστήρι να τους λιβανίζεις και να τους εκθειάζεις και να αναφέρεις τα ονόματά τους σχεδόν ισότιμα με αυτά των πραγματικών πρωταγωνιστών τότε έχεις χάσει το παιχνίδι. Και εγώ δυστυχώς… ξεχνάω να τους ευχαριστήσω όλους για αυτό και ίσως να μην είχαμε προτεραιότητα στα οφέλη από επιχορηγήσεις. Εκτός των άλλων αν σου δώσουν ποτέ κάτι έστω και ψίχουλα σε σχέση με αυτό που έχεις κάνει και σε σχέση με αυτά που δίνουν σε άλλους για να πηγαίνουν βόλτες και διακοπές και με αστική ευθύνη παρακαλώ, πρέπει να νιώθεις τόσο υποχρεωμένος λες και αυτά τα χρήματα δεν είναι των συμπολιτών μας, αλλά τα έδωσαν από τη τσέπη τους. Φυσικά υπάρχουν και κάποιες λαμπρές εξαιρέσεις μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια που στάθηκαν δίπλα μας και μας βοήθησαν όσο μπορούσαν. Ως αποζημίωση λοιπόν ευχαριστώ όλους τους τοπικούς άρχοντες και ειδικά αυτούς που μου έχουν κάνει παράπονα ότι δεν έχω αναφερθεί στο όνομά τους».

-Από ότι διαβάζουμε όλοι οι αθλητές της ομάδας έχουν συμφωνήσει με άλλα σωματεία. Έχετε μιλήσει μαζί τους;

«Αυτό διαβάζω και εγώ. Δεν ξέρω κάτι παραπάνω όμως πέραν από το ότι ενημέρωσα κάποια παιδιά ότι εγώ προσωπικά θα σταματήσω την ενασχόληση μου με την ομάδα. Τους ευχαριστώ για όλα και εύχομαι καλή συνέχεια στην καριέρα τους».

-Ως επίλογο στην κουβέντα μας έχετε να μας πείτε κάτι τελευταίο;

«Θέλω να ευχαριστήσω για όλα αυτά τα χρόνια το συνοδοιπόρο μου σε αυτή τη προσπάθεια, Άγγελο Πανταζάτο, που ειδικά τη φετινή χρονιά από ένα σημείο και μετά πήρε σχεδόν όλο το βάρος της προσπάθειας. Να ευχηθώ στην ομάδα να συνεχίσει στο δρόμο των επιτυχιών, καλό κουράγιο σε αυτούς που αναλαμβάνουν πλέον τα ηνία και μια παράκληση στους χορηγούς μας, που αφού τους ευχαριστήσω για όλα αυτά τα χρόνια για τη συμβολή τους στη πραγματοποίηση αυτού του άθλου, να συνεχίσουν να βοηθούν την ομάδα άσχετα αν συμμετέχουμε εμείς σε αυτήν. Τέλος, επειδή ξέρω ότι η λάσπη, η αμφισβήτηση, η ακύρωση και ο μηδενισμός όλης αυτής της προσπάθειας θα είναι πλέον σε ημερήσια διάταξη απλά τους ενημερώνω ότι η κοινωνία γνωρίζει πολύ καλά τον καθένα μας και τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας είναι εδώ και φωνάζουν από μόνα τους. Εγώ αθόρυβα μπήκα και αθόρυβα αποχωρώ».

email
Πηγή άρθρου: efimeridakefalonia.gr