Το ντέρμπυ σαν ταινία παλιά

Παναθηναικός-Ολυμπιακός

Παναθηναικός-Ολυμπιακός(Πηγή φωτογραφίας:endeiktikadiktika.blogspot.com)

Ακόμα και ένα ολόκληρο βιβλίο, ίσως και να μην μπορεί να περιγράψει τους λόγους της κόντρας ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό.

Η σχέση των δύο ομάδων ήταν εξαρχής… καταδικασμένη και τα μεταξύ τους παιχνίδια γεμάτα ένταση και πάθος.

“Χωρίς τον Παναθηναϊκό, όπως και χωρίς τον Ολυμπιακό, δεν θα υπάρχει ελληνικό ποδόσφαιρο”, είχε πει κάποτε ο εκ των ιδρυτών των “ερυθρόλευκων” Γ.Ανδριανόπουλος, στην προσπάθεια του να περιγράψει αυτήν την ιδιόμορφη σχέση.

Το ερώτημα όμως μάλλον είναι λίγο διαφορετικό.

“Αραγε χωρίς τον Ολυμπιακό (και αντίστροφα) , υπάρχει Παναθηναϊκός”;

Πέρα από τους νικητές και τους χαμένους στο γήπεδο, τα στατιστικά στοιχεία που καταγράφονται και τις κόντρες παραγόντων και διοικήσεων, αυτό που “τρέφει” τα ντέρμπι είναι οι ιστορίες που τα συνοδεύουν, περιστατικά που πέρασαν και αρκετοί τα θυμούνται ακόμα.

Aνατρέχουμε  σε μερικές από αυτές τις στιγμές, που όσα χρόνια και αν περάσουν θα συνεχίσουν να μαγεύουν…

Η πρώτη ποδοσφαιρική “κηδεία”:

O Ολυμπιακός και o Παναθηναϊκός έχουν ανοιχτή… βεντέτα από το μακρινό 1928.

Οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν τότε στην έδρα του Παναθηναϊκού, ο γηπεδούχος συνέτριψε 8-1 τον αντίπαλό του, ενώ οι “ερυθρόλευκοι” πριν το παιχνίδι δήλωναν σίγουροι για το θρίαμβο.

Μετά τη λήξη του αγώνα, οι φίλοι του “τριφυλλιού” περιέφεραν στο γήπεδο ένα φέρετρο που έφερε το σήμα του Ολυμπιακού, στήνοντας την πρώτη ποδοσφαιρική “κηδεία” στην Ελλάδα, που αποτέλεσε και την αρχή αυτής της “αιώνιας” κόντρας.

Το φέρετρο γίνεται κομμάτια και τα πρώτα επεισόδια στην ιστορία των ντέρμπι ήταν γεγονός.

“Αιώνιοι” στην Θεσσαλονίκη και εκστρατεία με… βαπόρια:

Στον επαναληπτικό, που ήταν να γίνει στο τότε ποδηλατοδρόμιο (μετέπειτα Καραϊσκάκη), ο Παναθηναϊκός φοβάται να κατέβει, η αστυνομία αρνείται να πάρει ευθύνη για όποια έκτροπα μπορεί να συμβούν και τελικά το παιχνίδι ορίζεται να γίνει στη Θεσσαλονίκη, στην έδρα του Αρη.

Οι “πράσινοι” επικράτησαν τότε με 2-1.

Ο Παναθηναϊκός ναύλωσε δύο μεγάλα βαπόρια με 2.500 οπαδούς, άλλα τόσα έβαλε και ο Ολυμπιακός.

Η αναχώρηση των πλοίων από το λιμάνι του Πειραιά έγινε σχεδόν την ίδια ώρα του Σαββάτου, παραμονή του μεγάλου γεγονότος.

Μεσοπέλαγα βέβαια η καζούρα και τα πειράγματα δεν έλειψαν… αφού τα καράβια με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού σφύριζαν οκτώ φορές σε εκείνα του Ολυμπιακού, υπενθυμίζοντας τα γκολ που είχαν πετύχει στον πρώτο αγώνα, ενώ οι οπαδοί των “ερυθρολεύκων” είχαν μαζί τους… φέρετρα για την “κηδεία” που θα επακολουθούσε.

Μαουνιέρηδες και… μπριγιαντίνες:

Η ταξική διαφορά που χώριζε τότε τις δύο ομάδες ήταν εμφανής, παρ’ ότι στις μέρες μας τα όρια είναι πια πολύ δυσδιάκριτα.

Ο Ολυμπιακός γεννήθηκε στο λιμάνι του Πειραιά και η ιδέα του διαδόθηκε από ναυτικούς, ενώ “αγκαλιάστηκε” με αγάπη από τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα.

Ο Παναθηναϊκός ήταν τότε η ομάδα της πόλης, της αστικής κουλτούρας και της αριστοκρατίας.

Ετσι “χτίστηκε” σιγά- σιγά άλλη μία μεγάλη και αγεφύρωτη διαφορά ανάμεσα τους.

Οι “πράσινοι” ήταν στο γήπεδο περιποιημένοι και καλοντυμένοι γ’ αυτό τους κόλλησαν το όνομα “μπριγιαντίνες”, ενώ οι “ερυθρόλευκοι” ήταν για τους αντιπάλους τους “μαουνιέρηδες”.

Τα γνωστά σε όλους μας σήμερα “γαύρος” και “βάζελος” καθιερώθηκαν πολύ αργότερα…

 Τα πρώτα ποδοσφαιρικά “τραγούδια”:

Εκείνη την εποχή, περίπου την δεκαετία του 30′, άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους και τα πρώτα συνθήματα, των οποίων το περιεχόμενο δεν είχε καμία σχέση με τα σημερινά.

Ο κόσμος φώναζε για να εμψυχώσει την ομάδα του, έβαζε την φαντασία του και έφτιαχνε στιχάκια, τα οποία δεν ήταν σχεδόν ποτέ υβριστικά.

Οι αναφορές σε συγγενικά πρόσωπα παικτών δυστυχώς δεν έλειπαν ούτε τότε από το “μενού”, αλλά οι περιπτώσεις αυτές ήταν μεμονωμένες.

Στο στόχαστρο της καζούρας και της λατρείας βρίσκονταν συνήθως οι επιθετικοί, αφού το ποδόσφαιρο τότε δεν ήταν όπως σήμερα με τα περίπλοκα συστήματα και τις κλειστές άμυνες.

Το ζητούμενο ήταν να μπει η μπάλα στα δίχτυα και όποιος το πετύχαινε κέρδιζε τη δόξα των οπαδών και την έχθρα των αντιπάλων.

 Φίλαθλοι αγκαλιά , “αλάνες” τα γήπεδα:

Σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιμάχων, ο κάθε αγώνας ήταν γιορτή και οι φίλαθλοι στις εξέδρες παρακολουθούσαν μαζί τους αγώνες.

Αλλοι με πράσινα, και άλλοι με κόκινα κασκόλ, μαζεύονταν από νωρίς στο γήπεδο, ενώ πολλοί από αυτούς έπαιζαν χαρτιά και τάβλι πριν και μετά τα παιχνίδια.

Τα φαινόμενα των οργανωμένων “στρατών” και των απαγορεύσεων στις μετακινήσεις, ήταν τότε άγνωστες λέξεις και τις περισσότερες φορές (με σημαντικές εξαιρέσεις) όλα κυλούσαν πολιτισμένα.

Οι τσακωμοί γίνονταν συνήθως μέσα στο γήπεδο, ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές και όχι τόσο στις εξέδρες.

Η ένταση των στιγμών συχνά προκαλούσε… παρεκτροπές, ωστόσο μετά το τέλος των αγώνων, οι “κόκκινοι” και οι “πράσινοι” συνήθιζαν να φεύγουν συμφιλιωμένοι από τον αγωνιστικό χώρο.

 Εισιτήρια και “μαύρη αγορά”!

Οσο για τα εισιτήρια;

Εκεί ήταν που κυριολεκτικά “άνθιζε” η μαύρη αγορά, αφού οι φίλαθλοι προσπαθούσαν να τα προμηθευτούν με όποιο τρόπο μπορούσαν, αρκετούς μήνες πριν από τα ντέρμπι.

Αρκετοί ζητούσαν από τους αγαπημένους τους ποδοσφαιριστές να τους κρατήσουν μία θέση στο γήπεδο και τα στοιχήματα έδιναν και έπαιρναν.

Η ρεβάνς για το 8-2 δεν άργησε να έρθει…

Τον Φλεβάρη του ’36, ο Ολυμπιακός υποδέχτηκε το “τριφύλλι” στο Φάληρο και παρ’ ότι είχε χάσει με 4-1 στον πρώτο γύρο, έψαχνε απεγνωσμένα τη ρεβάνς.

Τρία γκολ μπήκαν από νωρίς στο παιχνίδι, 6-1 ήταν το τελικό σκορ, και ο λογαριασμός για την ντροπιαστική ήττα των “ερυθρόλευκων” με 8-2 μοιάζει να κλείνει.

 “Αρένα” το ποδηλατοδρόμιο!

Πριν καν τελειώσει ο εμφύλιος, περίοδος ’48-’49, στο Ποδηλατοδρόμιο, ο Ολυμπιακός προηγείται 1-0 και στο 80΄ έχουμε τον μεγαλύτερο καβγά εντός γηπέδου στην ιστορία των ντέρμπι.

Οι Σταφυλίδης και Χριστόπουλος μετατρέπουν σε “αρένα” το γήπεδο, οι θεατές μπαίνουν μέσα, συμπλοκή ιστορική και φυσικά διακοπή.

Ολοι περιμένουν την παραδειγματική τιμωρία του Ολυμπιακού , αλλά τελικά η ΕΠΟ του δίνει τη νίκη με… 2-0.

Υπενθυμίζεται, ότι ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει 3 συνεχόμενα πρωταθλήματα (1954, ’55, ’56) χρησιμοποιώντας ως έδρα το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας (!).

Πρωτοφανής συμμαχία και άνω – κάτω η Λεωφόρος

Στις 17 Ιουνίου του 1964 συνέβη το απίστευτο, όταν οι φίλοι των δύο ομάδων συμμάχησαν και επιτέθηκαν στους ποδοσφαιριστές, διαλύοντας το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Ο κόσμος θεώρησε ότι το παιχνίδι ήταν στημένο, αφού στο 115′ καμία από τις δύο ομάδες δεν μπορούσε να σκοράρει και να πάρει την νίκη.

Οι κανονισμοί τότε ήταν διαφορετικοί από ότι σήμερα και τα παιχνίδια που έληγαν ισόπαλα επαναλαμβάνονταν, ενώ κάθε “Χ” δημιουργούσε αμφιβολίες.

Τα έσοδα των ομάδων προέρχονταν κατά κύριο λόγο από τις εισπράξεις των εισιτηρίων και προφανώς η επανάληψη θα ωφελούσε οικονομικά και τους δύο συλλόγους.

Το αν συνέβη τελικά έτσι ή αλλιώς δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Οι παίκτες αποχώρησαν ντυμένοι παππάδες και αστυνομικοί για να γλιτώσουν από την οργή των οπαδών, ενώ εκ των υστέρων αρνήθηκαν ότι υπήρχε κάποιος ύποπτος διακανονισμός μεταξύ τους.

“Πως είναι δυνατόν; και τάβλι να παίζαμε μεταξύ μας πάλι, θα τσακωνόμασταν…”, έλεγαν χαρακτηριστικά.

Οι ζημιές που προκλήθηκαν στο ιστορικό γήπεδο ξεπέρασαν το 1.000.000 δραχμές, ποσό πολύ μεγάλο για την εποχή εκείνη.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Παναθηναϊκού συνεδρίασε εκτάκτως μετά τα θλιβερά γεγονότα και εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία υπογραμμιζόταν:

“Ο Παναθηναϊκός αποκρούει με αγανάκτησιν τη µοµφή ότι το ματς ήτο προσυνεννοηµένο. Διαμαρτύρεται για τους βανδαλισµούς και ζητά την παραδειγµατικήν τιµωρίαν των ενόχων”. Και η αντίστοιχη ανακοίνωση του Ολυμπιακού: “Ουδείς έχει το δικαίωμα να κατασπιλώνει την ιστορία του Ολυμπιακού, τους αθλητάς του και τη διοίκησή του. Αποδοκιμάζουμε τους βανδαλισμούς και εκφράζουμε τη συμπάθειά μας προς τον Παναθηναϊκόv”.

Κούπα με κέρμα!

Το 1969 έχει μείνει στην ιστορία καθώς είναι ο πρώτος και… μοναδικός τελικός που κρίθηκε στο κέρμα.

Ο τελικός Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός έληξε ισόπαλος και στην παράταση (1-1) και τότε δόθηκε εντολή ο νικητής να αναδειχθεί στο “κορώνα-γράμματα”!

Ο διαιτητής έστριψε το νόμισμα κι αυτό έβγαλε κυπελλούχο τον Παναθηναϊκό.

Αξίζει να σημειωθεί πως μέχρι τότε ο Ολυμπιακός ήταν αήττητος στο Κύπελλο από τον Παναθηναϊκό, σε οποιαδήποτε φάση της διοργάνωσης!

Και δύο… “φιλικά”

Οι δύο ομάδες δεν είχαν ποτέ… φιλικές σχέσεις, ωστόσο έχουν καταφέρει να δώσουν δύο φιλικούς αγώνες.

Εναν στη δεκαετία του ’30, όπου οι πράσινοι κέρδιζαν 4-0 και το παιχνίδι τελείωσε τελικά ισόπαλο 4-4 και ένα το 1978 στη Λεωφόρο, όπου είχε νικήσει ο Παναθηναϊκός 2-1.

 “Κάντε τώρα το γύρο του… Γκύζη”

Το 1984 (στις 6 Μαΐου), στο μεταξύ τους παιχνίδι, ο Παναθηναϊκός ήταν ήδη πρωταθλητής και ο Ολυμπιακός ήθελε την νίκη, αφού έπαιζε την έξοδό του στην Ευρώπη, αλλά και για το γόητρο.

Το ματς είχε πολύ… παρασκήνιο, με πρώτο και καλύτερο το αίτημα των φιλοξενούμενων να τους γίνει η απονομή του τίτλου στο “Καραϊσκάκη” και τους γηπεδούχους να “απαντούν”, ζητώντας από την ΕΠΟ… ποδήλατα, για τον γύρο του θριάμβου!

Το αγωνιστικό κομμάτι πέρασε σε δεύτερη μοίρα, ωστόσο οι παίκτες του Ολυμπιακού προσπάθησαν να “αμαυρώσουν” την φιέστα των αντιπαλων τους και τελικά το πέτυχαν, χάρη στο γκολ που σημείωσε ο Τάσος Μητρόπουλος τέσσερα λέπτά πριν το τέλος.

Νωρίτερα, ο Πέτρος Μίχος είχε ανοίξει το σκορ στο 35′, ενώ ο Χαραλαμπίδης είχε ισοφαρίσει στο 49′ για λογαριασμό του Παναθηναϊκού.

“Νόμιζαν ότι θα κάνουν τον γύρο του θριάμβου στο Καραϊσκάκη;

Ας πάρουν τώρα τα ποδηλατάκια τους να κάνουν τον γύρο του Γκύζη”, δήλωσε μετά το τέλος του αγώνα, ο τότε υπηρεσιακός προπονητής, Θανάσης Μπέμπης.

Το τάκλιν που έγινε… γκολάρα

To 1990 στο πρώτο ματς του Αποστολάκη στο Φάληρο για το πρωτάθλημα με την πράσινη φανέλα, ο αγώνας ήταν… σούπα (0-0), ωστόσο σαν γκολ πανηγυρίστηκε από τους “ερυθρόλευκους” ένα τάκλιν του Μητρόπουλου που… σήκωσε τον Αποστολάκη στον αέρα.

Η έκρυθμη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από τη μετακίνηση του Στράτου Αποστολάκη από τον Πειραιά στην Παιανία, οδήγησε τις αρχές στην απόφαση να μεταθέσουν την αναμέτρηση για την προ-παραμονή των εκλογών.

Είναι στημένο;;;

Μάρτιος 1990. Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός 3-4. Σε ένα ματς που διεξάγεται σε κλίμα καχυποψίας, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, Αργύρης Σαλιαρέλης, επιτίθεται σε οπερατέρ.

Το ματς διακόπτεται πολλές φορές εξαιτίας πετροπόλεμου ανάμεσα στους οπαδούς και κρίνεται από ένα γκολ του Σαμαρά στο τελευταίο πεντάλεπτο της ημίωρης καθυστέρησης.

Οι οπαδοί του Ολυμπιακού φώναζαν “είναι στημένο”; και απαντούσαν από απέναντι οι του Παναθηναϊκού… “ναι”.

Μικρά και αγαπημένα…

O Παναθηναϊκός ιδρύθηκε το 1908 από τον έφηβο αθλητή του Πανελληνίου Γιώργο Καλαφάτη.

Ο Ολυμπιακός ιδρύθηκε το 1925. Κορυφαίοι πειραιώτες αποφάσισαν να συγχωνεύσουν τα δύο σωματεία της περιοχής και να ιδρύσουν τον ΟΣΦΠ.

Η πρώτη ονομασία του Παναθηναϊκού ήταν ΠΟΑ.

Ο ΠΟΑ έδωσε το πρώτο του παιχνίδι με τον Πειραϊκό, που ήταν η βάση για την ομάδα του Ολυμπιακού.

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε 9-0 (!).

Οι ιδρυτές του Ολυμπιακού ήθελαν η ονομασία να δηλώνει δύναμη και αθλητική άμμιλα.

Γ’ αυτό και σκέφτηκαν το… Ολυμπιακός.

Το 1918 ο διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης σχεδίασε ως σήμα το τριφύλλι.

Μέχρι τότε η ομάδα αγωνιζόταν με κόκκινα χρώματα.

Το 1924 το σωματείο μετονομάστηκε σε Παναθηναϊκός.

Ο Ολυμπιακός ξεχώρισε αστραπιαία με την παρουσία των αδελφών Αδριανόπουλων, αφού έξι (!) αγωνίζονταν στη βασική 11άδα.

Τότε βγήκε και το όνομα “Θρύλος”.

Κορυφαία στιγμή του Παναθηναϊκού θεωρείται η συμμετοχή του στον τελικό του Γουέμπλεϊ, ενώ η ομάδα έχει καταγράψει εντυπωσιακές πορείες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει τα περισσότερα πρωταθλήματα στην Ελλάδα, ενώ είναι η μοναδική ομάδα που έχει πάρει και το Βαλκανικό Κύπελλο.

email