Κατερίνα Ευαγγελάτου: «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν»

Κατερίνα Ευαγγελάτου

Κατερίνα Ευαγγελάτου

Πώς μπορεί να είναι κανείς καλός όταν γύρω του είναι όλα τόσο ακριβά;

Το παραπάνω ερώτημα του Μπρεχτ θα στοιχειώνει για πάντα την ηθική μας και μια ικανότατη και πολυτάλαντη νέα σκηνοθέτης, η Κατερίνα Ευαγγελάτου, αναλαμβάνει να μας το υπενθυμίσει. Στον Καλό άνθρωπο του Σετσουάν (έργο γραμμένο την περίοδο 1926-1941), οι θεοί εντοπίζουν τον μοναδικό καλό άνθρωπο στη Γη: μια πόρνη στην επαρχία Σετσουάν της Κίνας. Οι θεοί ανταμείβουν την καλοκάγαθη Σεν Τε με ένα αξιοπρεπές χρηματικό ποσό κι εκείνη ανοίγει ένα μικρό καπνοπωλείο.

Προκειμένου να αντιμετωπίσει τους συμπολίτες της που την εκμεταλλεύονται, η Σεν Τε εφευρίσκει ένα alter ego, έναν υποτιθέμενο εξάδελφο, τον μοχθηρό Σουί Τα, παίρνοντας τη μορφή του όποτε οι περιστάσεις το απαιτούν. Πόσο καιρό, όμως, θα αντέξει να παίζει αυτόν το διπλό ρόλο; «Η Σεν Τε πρέπει να παιχτεί από μιαν ηθοποιό πρώτης τάξεως. Μόνο μια ευφάνταστη καλλιτέχνης μπορεί να παίξει έναν καλό άνθρωπο»: η κύρια απαίτηση του Μπρεχτ μοιάζει να εκπληρώνεται στην περίπτωση της Στεφανίας Γουλιώτη που ερμηνεύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το έργο είναι μια παραβολή, ένα παραμύθι για το καλό και το κακό, για την ανθρώπινη φύση και τη δύναμη της κοινωνίας πάνω της. Μπορεί ένας άνθρωπος να παραμείνει καλός σε μια κοινωνία που είναι φαύλη; Για να επικρατήσει το καλό και ηθικό πρέπει να αλλάξουν ο άνθρωπος, η κοινωνία, οι νόμοι της αγοράς, το σύστημα; «Το Θέατρο που δεν επικοινωνεί με το κοινό δεν έχει κανένα νόημα», έγραφε ο Μπρεχτ. Υπό αυτή την οπτική και με επίκεντρο τη λειτουργία του ηθοποιού σε διαρκή διάλογο με το κείμενο και τον θεατή, ο Μπρεχτ εδώ προσεγγίζεται με μια αισθητική που δεν περιορίζεται από τα πολιτικά του μηνύματα και τον διδακτισμό.

Η ζωντανή μουσική, η παιγνιώδης διάθεση του παραμυθιού και το χιούμορ είναι μερικά από τα στοιχεία που θα χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργική εμπλοκή του κοινού σε διάλογο πάνω σε θέματα του έργου, ώστε να σκεφτεί και να αποφασίσει μόνο του ποια θα είναι η εξέλιξη στο αίνιγμά του.

«Αχ αξιότιμο κοινό ψάξε το τέλος μόνο σου, ψάξε καλά, Με το γνωστό πείσμα που σε διέπει, Πρέπει να υπάρχει για τον άνθρωπο τέλος καλό, Πρέπει, πρέπει, πρέπει…»

Μετά την παράσταση ακολουθεί συζήτηση με τους συντελεστές και τους μαθητές.

Απευθύνεται σε:

Μαθητές από Γ΄ Γυμνασίου μέχρι και Γ΄ Λυκείου

  • Κείμενο: Bertolt Brecht
  • Μετάφραση: Άννυ Κολτσιδοπούλου
  • Σκηνοθεσία & Δραματουργική επεξεργασία: Κατερίνα Ευαγγελάτου
  • Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
  • Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
  • Σχεδιασμός Φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
  • Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Βλάχου
  • Ερμηνεύουν: Στεφανία Γουλιώτη, Αλεξάνδρα Λέρτα, Δαυίδ Μαλτέζε, Νικόλας Παπαγιάννης, Όμηρος Πουλάκης, Νάνσυ Σιδέρη, Σωτήρης Τσακομίδης κ.ά.
  • Παραγωγή: Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών
  • Εκτέλεση Παραγωγής: Polyplanity productions
  • Διεύθυνση Παραγωγής: Μαρία Δούρου, Γιολάντα Μαρκοπούλου
  • Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013 11:00-13:00 Κεντρική Σκηνή
  • Παραστάσεις καθημερινά εκτός Δευτέρας & Τρίτης

email
Πηγή άρθρου: KefaloniaTodayTeam