Η «βλάσφημη» περίπτωση των Pussy Riot

Pussy Riot

Ένα μέλος των Pussy Riot που αυτοαποκαλείται «σκίουρος» δηλώνει ότι αυτό που κάνουν είναι μοναδικό και ταυτόχρονα τρομακτικό.

Αθώα δήλωσαν τα μέλη του γυναικείου συγκροτήματος Pussy Riot για την κατηγορία του χουλιγκανισμού που τους αποδίδεται επειδή τραγούδησαν ένα τραγούδι διαμαρτυρίας στον κύριο καθεδρικό ναό της Μόσχας.

Η υπόθεση του πανκ συγκροτήματος, είναι μια υπόθεση που έχει διχάσει τη Ρωσία. Οι τρείς κατηγορούμενες που παρέμεναν προφυλακισμένες μέχρι τη δίκη, εμφανίστηκαν στο δικαστήριο απομονωμένες μέσα σε ένα κλουβί.

Η δίκη των τριών μελών του συγκροτήματος έχει προσελκύσει και το έντονο διεθνές ενδιαφέρον.

Η Carole Cadwalladr βρέθηκε για τον Guardian στη Μόσχα και μίλησε με τα υπόλοιπα μέλη του γκρουπ που κρύβονται εδώ και 5 μήνες για να αποφύγουν τη σύλληψη. Οι τρείς που έχουν συλληφθεί, δεν δικαιούνται να δουν κανένα στη φυλακή, ούτε τα μέλη της οικογένειας τους.

Η δημοσιογράφος είναι ενθουσιασμένη από τη συνάντηση με τα ελεύθερα μέλη του συγκροτήματος. Γράφει ότι αυτό που επιδιώκει το γκρουπ είναι να εκθέσει την ηθική χρεοκοπία του Πούτιν και το πιο εκπληκτικό από όλα είναι-όπως σημειώνει-ότι αυτή η προσπάθεια έχει να κάνει με την τέχνη.

Ένα μέλος των Pussy Riot που αυτοαποκαλείται «σκίουρος» δηλώνει ότι αυτό που κάνουν είναι μοναδικό και ταυτόχρονα τρομακτικό. «Είναι μεγάλη ευθύνη γιατί δεν το κάνουμε για εμάς, αλλά για την κοινωνία».

“Έχουμε δείξει την ωμή και σκληρή πλευρά της κυβέρνησης», λέει επίσης ο «σκίουρος». «Δεν κάνουμε κάτι παράνομο. Δεν είναι παράνομο, να τραγουδάς και να λες ό,τι νομίζεις.”

Στην ερώτηση αν γνωρίζουν οι γονείς τους τι ακριβώς κάνουν, η κοπέλα που αυτοαποκαλείται «σκίουρος» απαντά: «Όχι! Αν το μάθαινε ο πατέρας μου θα με σκότωνε». Ένα άλλο μέλος που αυτοαποκαλείται Sparrow, λέει ότι κουβαλούν τις μάσκες τους όπως ο Μπάτμαν. «Τις φοράμε μόνο όταν πρέπει».

Στον Guardian επίσης, η περίπτωση των νεαρών Pussy Riot δίνει την αφορμή στη δημοσιογράφο Natalia Antonova να γράψει για το ποινικό σύστημα της Ρωσίας. Η Αντόνοβα επισημαίνει ότι η περίπτωση των κοριτσιών ανέδειξε την κρίση του ρωσικού συστήματος ποινικής δικαιοσύνης. Όπως σημειώνει, τα ρωσικά δικαστήρια αντιπροσωπεύουν, ακόμη και σε τοπικό επίπεδο, ένα σοβιετικό αναχρονισμό και αντιμετωπίζονται με δυσπιστία από τους περισσότερους πολίτες. Η δικαιοσύνη αντιστέκεται σθεναρά στη διαφάνεια και περιμένει ένα νεύμα από ψηλά για να το ερμηνεύσει και να δικάσει αναλόγως. Μέσα σε αυτό το σύστημα όλοι αντιμετωπίζονται ως ένοχοι, πριν ακόμη γίνει η δίκη. «Αν ο εισαγγελέας προτείνει τα μέλη των Pussy Riots να καούν στην πυρά, μπορώ να φανταστώ το προσωπικό να τρέχει γύρω από το δικαστικό μέγαρο μαζεύοντας κλαδιά και εύφλεκτο υγρό», γράφει χαρακτηριστικά η Αντόνοβα.

«Αυτό που έκαναν οι νεαρές με τη «βλάσφημη» εμφάνιση τους και τα τραγούδια τους είναι να εκθέσουν τις πραγματικές αδυναμίες του συστήματος απονομής δικαιοσύνης», γράφει η δημοσιογράφος, επισημαίνοντας ότι η Ρωσία είναι ένα κοσμικό κράτος αλλά «το έγγραφο με τις κατηγορίες, διαβάζεται σαν ένα λιθόστρωτο αποτελούμενο από μεσαιωνικά κομμάτια και όχι σα νομικό έγγραφο».

email
Πηγή άρθρου: lifo.gr