Τα πάντα για τη καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ

Τα πάντα για την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ

Τα πάντα για την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ.

Αντίθετα από τους σύγχρονους πολιτικούς, η Άγκελα Μέρκελ δεν θέτει την προσωπική της ζωή στα φώτα της δημοσιότητας.

Ξέρουμε ότι της αρέσει να φτιάχνει κέικ με δαμάσκηνα, να κάνει τις αγορές της, να απολαμβάνει συναυλίες του Wagner, στις οποίες μερικές φορές πηγαίνει με τον σύζυγό της. Αλλά, πέρα από αυτά, λέει ελάχιστα στις συνεντεύξεις της. Ανάμεσα σε αυτά τα ελάχιστα και ένα περιστατικό που συχνά διηγείται στους δημοσιογράφους.

Πριν από 21 χρόνια, υπέβαλε αίτηση για μια θέση εργασίας στο γραφείο Τύπου της κυβέρνησης, αλλά δεν την προσέλαβαν. Και αυτό γιατί οι ιατρικές της εξετάσεις έδειξαν υπέρταση και κρίθηκε ως ακατάλληλη να αντέξει το στρες της θέσης!

Τότε και αυτή αποφάσισε να γίνει πολιτικός και εξελέγη στο Κοινοβούλιο της Γερμανίας τον ίδιο χρόνο.

«Πρέπει να προσέχω τη πίεση του αίματός μου», είχε πει σε μια τηλεοπτική της συνέντευξη, αφού εξιστόρησε το περιστατικό για άλλη μια φορά. «Από τότε κάνω μια πολύ καλή θεραπεία», πρόσθεσε.

Η Άγκελα Μέρκελ γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1954, στο Αμβούργο της Γερμανίας. Ο πατέρας της, Χορστ Κόσνερ ήταν πάστορας και η μητέρα της Χέρλιντ καθηγήτρια αγγλικών και λατινικών.

H Mέρκελ παιδί

Η Άγκελα σε ηλικία τριών ετώνΗ Μέρκελ με τη μητέρα της

Η Άγκελα Μέρκελ με τη μητέρα της, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2005

Είναι το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειάς της και έχει έναν αδερφό, τον Μάρκους, ο οποίος γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1957 και μια αδερφή την Ιρέν, η οποία γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου του 1964.

Όταν ήταν τριών χρονών, η οικογένειά της μετακόμισε στο Τεμπλίν, στην Ανατολική Γερμανία, όπου ο πατέρας της ανέλαβε θέση σε εκκλησία και έζησε εκεί έως το 1990.

Κατά συνέπεια, πέρασε τα περισσότερα χρόνια της παιδικής ηλικίας της σε επαρχία, βόρεια του Βερολίνου, στην σοσιαλιστική Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία.

Στο Τεμπλίν έχει σπίτι ακόμα και τώρα που ηγείται του έθνους της. Σε αυτό το σπίτι πήγε και στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου για να «αποχαιρετήσει» τον πατέρα της που πέθανε σε ηλικία 85 χρόνων.

Φίλοι της, συνάδελφοι, παλιοί συμμαθητές και κριτικοί, όλοι συμφωνούν ότι δύο παράγοντες βρίσκονται πίσω από την επιτυχία της – μια παιδική ηλικία κάτω από ένα δεσποτικό καθεστώς και η σπουδές της.

Ο πατέρας της, ψυχρός και απόμακρος, την ανέθρεψε σκληρά, λέγοντας της συνεχώς ότι έπρεπε να είναι καλύτερη από τους άλλους μαθητές στο σχολείο.

O Χορστ Κόσνερ, πατέρας της Άγκελα Μέρκελ

 O Χορστ Κόσνερ, πατέρας της Άγκελα Μέρκελ

Έτσι, η μικρή Άγκελα ήταν η καλύτερη μαθήτρια. Έμαθε ακόμα και ρωσικά, με τέτοια αφοσίωση ώστε να κερδίσει ως έπαθλο και ένα ταξίδι στη Μόσχα.

Όπως οι περισσότεροι μαθητές, έτσι και η Μέρκελ ήταν μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας  (FDJ).

Από το 1973 μέχρι το 1978 σπούδασε φυσική στην Λειψία.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών εργάστηκε με μειωμένο ωράριο ως σερβιτόρα σε ένα μπαρ.

Το 1977 παντρεύτηκε τον συμφοιτητή της Ούλριχ Μέρκελ, από τον οποίο κράτησε το επώνυμο. Ο γάμος αυτός διάρκεσε μέχρι το 1982.

«Ακούγεται βλάκώδες αλλά δεν μπήκα σε αυτόν το γάμο με τη δέουσα σοβαρότητα» είπε αργότερα.

Αλλά την περίοδο του διαζυγίου της, το 1982, είχε ήδη γνωρίσει τον επόμενο σύζυγο.

Από το 1978 μέχρι το 1990 εργάστηκε στο Κεντρικό Ινστιτούτο Φυσικής Χημείας Χούμπολντ, στο Ανατολικό Βερολίνο, όπου γνώρισε τον χημικό και καθηγητή κβαντικής χημείας, Γιοαχίμ Σάουερ, ο οποίος είναι γεννημένος στις 19 Απριλίου του 1949.

Η Μέρκελ και ο Γιοαχίμ πρωτοσυναντήθηκαν το 1981 και παντρεύτηκαν σε στενό οικογενειακό κύκλο στις 30 Δεκεμβρίου του 1998.

Η Μέρκελ με τον πρώην συζυγό της

Η Άγκελα Μέρκελ δεν έχει δικά της παιδιά αλλά ο Γιοαχίμ Σάουερ, ο οποίος αρνείται πεισματικά τον ρόλο του “κυρίου της κυρίας” και παραμένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχει δύο ενήλικους γιους, από προηγούμενο γάμο του.

Η Μέρκελ σε νεαρή ηλικία

Πολιτική σταδιοδρομία

Η Άγκελα Μέρκελ, μεγάλωσε ως κομμουνίστρια στην πρώην Ανατολική Γερμανία και σήμερα εκφράζει το σκληρό πρόσωπο του καπιταλισμού.

Στις 9 Νοεμβρίου 1989 έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Λίγο αργότερα, η 35χρονη τότε Άγκελα ανακάλυψε την αντίσταση και εντάχθηκε στο Κόμμα της Δημοκρατικής Αφύπνισης (Demokratischer Aufbruch, DA), δημοκρατικό πολιτικό κόμμα της Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας, που είχε ιδρυθεί πρόσφατα από δυο πάστορες και έναν δικηγόρο και είχε ως κύριους στόχους την επανένωση των γερμανικών κρατών και την εγκατάσταση της ελεύθερης οικονομίας στην ανατολική Γερμανία.

Δυο μήνες αργότερα έγινε υπεύθυνη ενημέρωσης τύπου του DA, το οποίο τον Φεβρουάριο του 1990 πήρε στις ανατολικογερμανικές κοινοβουλευτικές εκλογές μόλις 0,9%.

Ο πρόεδρος του συμμαχικού ανατολικογερμανικού CDU, Λόταρ ντε Μεζιέρ, του κόμματος που είχε βγει πρώτη δύναμη του νέου κοινοβουλίου, διόρισε την Μέρκελ κυβερνητική εκπρόσωπο, ενώ ο ίδιος διατέλεσε τελευταίος πρωθυπουργός του ανατολικογερμανικού κράτους.

Με την επανένωση των γερμανικών κρατών τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, χάθηκε μαζί με το ανατολικογερμανικό κράτος και η θέση της Μέρκελ.

Το DA, που είχε ενωθεί με το ανατολικό CDU, τώρα προσχώρησε στο δυτικό αντίστοιχό του και με την προώθηση του τότε καγκελαρίου της ενωμένης Γερμανίας Χέλμουτ Κολ (CDU), της δόθηκε η ευκαιρία να συμβάλλει στην πολιτική της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.

Μέλος του CDU πλέον, η Μέρκελ υπέβαλλε υποψηφιότητα σε εκλογική περιφέρεια του κρατιδίου του Μεκλεμβούργου – Προπομερανίας στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 1990.

Ο ενθουσιασμός για την επανένωση και ειδικά οι ανατολικές ψήφοι εξασφάλισαν στον Κολ θριαμβευτική νίκη και στον αντίπαλό του Όσκαρ Λαφοντέν (τότε SPD) το χειρότερο αποτέλεσμα του κόμματός του μετά το 1957.

Έτσι, ένα χρόνο μετά την προσχώρησή της στο DA και μετά από περίπου έξι μήνες συμμετοχής, ως μέλος, στο CDU, η Άγκελα Μέρκελ έγινε η νεότερη σε ηλικία γυναίκα, στην ιστορία της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, υπουργός Γυναικείων Υποθέσεων και Νεολαίας.

Ορκίστηκε στις 18 Ιανουαρίου 1991 και στη θέση αυτή έμεινε έως το 1994, όποτε έγινε υπουργός Περιβάλλοντος έως το 1998, πάλι στην κυβέρνηση του Χέλμουτ Κολ.

Σαν βουλευτής του CDU σύντομα αποδείχτηκε μέρος του συντηρητικού ρεύματος του κόμματος.

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1998 το CDU έλαβε το 35,2% των ψήφων και πέρασε στην αντιπολίτευση.

Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ (SPD) ανέλαβε την καγκελαρία.

Ο  Χέλμουτ Κολ παραιτήθηκε από πρόεδρος του CDU και νέος πρόεδρος ανέλαβε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Το Νοέμβριο του 1998 η Άγκελα Μέρκελ έγινε γενική γραμματέας του κόμματος.

Το Νοέμβριο του 1999 ένα σκάνδαλο «μαύρων» λογαριασμών, οι οποίοι είχαν χρηματοδοτήσει το κόμμα του Χέλμουν Κολ με περίπου 6,1 εκατομμύρια ευρώ, σημάδεψε την πολιτική ζωή της χώρας.

Ο Χέλμουτ Κολ αρνιόταν να αποκαλύψει οτιδήποτε  σχετικά με την προέλευση των παράνομων δωρεών και το  Δεκέμβριο του 1999 η Μέρκελ δημοσίευσε, χωρίς να ενημερώσει τον πρόεδρο, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, άρθρο στην γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, με το οποίο ζητούσε την ανεξαρτητοποίηση του Κολ.

Το συγκεκριμένο άρθρο εξέπληξε τους Γερμανούς. Ο Χέλμουτ Κολ ήταν ο μέντοράς της, την αποκαλούσε «το κορίτσι μου» αλλά αυτή δεν δίστασε να τον απαρνηθεί.

Στις 18 Ιανουαρίου του 2000 ο Χέλμουτ Κολ παραιτήθηκε από το αξίωμα του επίτιμου προέδρου της παράταξης.

Στις 16 Φεβρουαρίου παραιτήθηκε και ο διάδοχος του, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, από την ηγεσία του κόμματος και της κοινοβουλευτικής ομάδας, αφού πριν παραδέχτηκε ότι και αυτός είχε δεχτεί παράνομη δωρεά για το κόμμα από εκπρόσωπο της πολεμικής βιομηχανίας.

Η προέλευση των παράνομων αυτών δωρεών μένει άγνωστη μέχρι σήμερα…

Στις 10 Απριλίου του 2000 η Μέρκελ εκλέχτηκε στο συνέδριο του Έσσεν ομοσπονδιακή πρόεδρος του CDU.

Αμέσως μετά την ήττα του υποψήφιου καγκελαρίου Έντμουντ Στόιμπερ στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2002, ζήτησε και ανέλαβε την ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας, για να αντιμετωπίσει την κυβέρνηση Σρέντερ ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης.

Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2005 ξαναψηφίστηκε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός της.

Στις 10 Οκτωβρίου του 2005 συμφωνήθηκε ο μεγάλος συνασπισμός των κομμάτων CDU, CSU και SPD.

Η Άγκελα Μέρκελ αντικατέστησε, ως επικεφαλής της νέας κυβέρνησης, τον Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Μετά τη νίκη του CDU στις Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του 2009, στις 27 Σεπτεμβρίου, ανανεώθηκε η θητεία της στην καγκελαρία, ενώ ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για συνασπισμό με το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα.

Εξελέγη επίσημα καγκελάριος από το κοινοβούλιο στις 28 Οκτωβρίου 2009.

email
Πηγή άρθρου: mediamouse.gr