Αποκαλυπτική μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγου για την φοροδιαφυγή στην Ελλάδα

Ευρώ

Ευρώ

Αν δεν υπήρχε η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα μόνο για ένα έτος, τότε δεν θα χρειαζόταν η λήψη μέτρων 11,6 δισ. ευρώ για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της επόμενης διετίας! Το μελαγχολικό αυτό συμπέρασμα προκύπτει από πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγου, η οποία συνέκρινε τα δηλωθέντα εισοδήματα ελευθέρων επαγγελματιών και τις δόσεις αποπληρωμής των δανείων τους. Η μελέτη, η οποία εκπονήθηκε από τρεις καθηγητές, δύο εκ των οποίων Ελληνες, κατέληξε στα εξής εντυπωσιακά συμπεράσματα:

Πρώτον, δανειολήπτες με μηνιαία εισοδήματα μικρότερα από τη μηνιαία δόση των δανείων και των καρτών εξυπηρετούσαν κανονικά τις τραπεζικές υποχρεώσεις.

Δεύτερον, οι τράπεζες χορηγούσαν δάνεια όχι με βάση το δηλωθέν εισόδημα, αλλά με αυτό που πίστευαν ότι θα είχε στην πραγματικότητα ο ελεύθερος επαγγελματίας.

Τρίτον, τα πραγματικά εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών υπολογίζονταν 1,92 φορές υψηλότερα -κατά μέσο όρο- σε σχέση με αυτά που δηλώνονταν.

Τέταρτον, η μεγαλύτερη φοροδιαφυγή παρατηρείται στους κλάδους των ιατρών, των μηχανικών, των εκπαιδευτικών, των χρηματοοικονομικών συμβούλων, των λογιστών και των δικηγόρων.

Οι τρεις καθηγητές, Νικόλαος Αρταβάνις (Virginia Polytecnic Institute), Ανταϊρ Μορς (Παν. Σικάγου) και Μαργαρίτα Τσούτσουρα (Παν. Σικάγου), υπολόγισαν ότι η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα ήταν το 2009 τουλάχιστον 28 δισ. ευρώ. Οι εκτιμήσεις βασίζονται στην υπόθεση ότι οι μισθωτοί δεν φοροδιαφεύγουν.

Τα εισοδήματα αυτά αν είχαν φορολογηθεί θα απέφεραν φορολογικά έσοδα τουλάχιστον 11,2 δισ. Το ποσό αυτό θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 κατά 31% ή κατά 48% το αντίστοιχο έλλειμμα του 2008. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν παλαιότερες ακαδημαϊκές μελέτες και διεθνών οργανισμών (Παγκόσμια Τράπεζα κ.λπ.).

Από τους υπολογισμούς προκύπτει το συμπέρασμα ότι η φοροδιαφυγή, καθώς είναι ένα μέγεθος το οποίο «παράγεται» κάθε χρόνο, αποτέλεσε μία βασική -αν όχι τη βασικότερη- αιτία στέρησης εσόδων από το κράτος και, κατά συνέπεια, στέρησης του ρυθμού ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας.

Όπως έχει αναφερθεί και σε άλλες μελέτες από διεθνείς οργανισμούς και πανεπιστήμια, η στέρηση φορολογικών εσόδων λόγω εκτεταμένης και παρατεταμένης φοροδιαφυγής αναγκάζει το κράτος στην επιβολή υψηλότερων φορολογικών συντελεστών και κοινωνικών – ασφαλιστικών εισφορών, επιβαρύνοντας μεταξύ άλλων το συνολικό κόστος εργασίας. Αυτή είναι ίσως η πιο εμφανής διάσταση για το πώς επηρεάζει η φοροδιαφυγή τα δημοσιονομικά μεγέθη, την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα.

Διότι η φοροδιαφυγή τρέφει και τρέφεται με τη διαφθορά και τη γραφειοκρατία, ενώ βρίσκει κατάλληλο έδαφος όπου υπάρχουν «κλειστές αγορές». Η μελέτη εξετάζει ακόμα τις αιτίες που επιτρέπουν τη διατήρηση του φαινομένου και τα κύρια συμπεράσματα είναι:

α) Σε κλάδους που η χρήση παραστατικών δεν είναι συνήθης, η φοροδιαφυγή είναι πιο εύκολη και υψηλότερη.

β) Το πολιτικό σύστημα εμφανίζεται να μη διαθέτει την πολιτική βούληση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, λόγω προσωπικών κινήτρων που σχετίζονται με τα επαγγέλματα που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο και τις ισχυρές επαγγελματικές τους ενώσεις.

email
Πηγή άρθρου: omogeneia.ana-mpa.gr