Pimco: Ποιος ευθύνεται για την ελληνική τραγωδία

Pimco

Pimco

«Ποιος είναι υπεύθυνος για την Ελληνική τραγωδία;», είναι ο τίτλος άρθρου που υπογράφει ο  Μοχάμεντ Ελ Εριάν, διευθύνων σύμβουλος της PIMCO, της εταιρείας που διαχειρίζεται ομόλογα 1,4 τρισ.δολαρίων.

Σύμφωνα με την άποψη του κ. Ελ Εριάν, το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος δεν οφείλεται μόνο στην λανθασμένη πολιτική των δυο μεγάλων κομμάτων της χώρας, αλλά υπεύθυνοι είναι οι ιδιώτες πιστωτές, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Κατά τον επικεφαλής της PIMCO, η Ελλάδα ακολουθεί τον «οικονομικό δρόμο» που έχουν πάρει πολλές χώρες τα τελευταία 30 χρόνια. Μάλιστα -όπως επισημαίνει- υπάρχουν αρκετές ομοιότητες μεταξύ της Αργεντινής και της Ελλάδος. Με την χρηματοοικονομική, πολιτική και κοινωνική κατάρρευση που βιώνει σήμερα η Ελλάδα πολλοί θα αναρωτηθούν ποιος φταίει για την δυστυχία που βιώνουν εκατομμύρια Έλληνες αυτή τη στιγμή.

Οι περισσότεροι θεωρούν τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ως τους κύριους υπαίτιους για την οικονομική κρίση, γράφει ο κ. Ελ Εριάν. Οι δυο κυβερνήσεις στην προσπάθεια τους να έχει η χώρα ευμάρεια, έκαναν απερίσκεπτες κινήσεις που δεν τους απέφεραν ούτε την οικονομική ανάπτυξη ούτε την ανταγωνιστικότητα των αγορών που ήθελαν. Μάλιστα οι εν λόγω κυβερνήσεις απέκρυψαν την πραγματική έκταση των δημοσιονομικών χρεών της χώρας

Ωστόσο για κάθε χρέος που δημιουργείται σε μια χώρα υπάρχει και ο παράγοντας πιστωτές. Έτσι λοιπόν οι ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας ήταν πρόθυμοι να δώσουν χρήματα στη χώρα, αλλά ο υπερ-δανεισμός ήταν τόσο διαδεδομένος που οδήγησε τη διαφορά μεταξύ των ελληνικών και γερμανικών ομολόγων σε μόνο έξι ποσοστιαίες μονάδες. Κάτι το οποίο ο επικεφαλής της PIMCO χαρακτηρίζει «γελοίο», αφού όπως λέει οι δυο χώρες διαφέρουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τόσο στην οικονομική διαχείριση όσο και στις οικονομικές συνθήκες.

Οι πιστωτές από την πλευρά τους ανέλαβαν αυτό το παράλογο ασφάλιστρο κινδύνου των ομολόγων. Όταν όμως έγινε ξεκάθαρο ότι το χρέος της Ελλάδας έχει αγγίξει τα όρια της αφερεγγυότητας, οι πιστωτές καθυστέρησαν να πουν την αλήθεια. Και όσο περισσότερο το έκαναν αυτό, τόσο περισσότερα χρήματα έφευγαν από την Ελλάδα χωρίς καμία πρόθεση να επιστρέψουν.

Αλλά ούτε η ελληνική κυβέρνηση ούτε οι πιστωτές της έδρασαν για να φτιάξουν κάποιο «δίχτυ ασφαλείας». Και οι δύο «καλύφθηκαν» πίσω από την πολιτική κάλυψη που παρέχει η Ευρωπαϊκή προσπάθεια ενοποίησης – μια ιστορική πρωτοβουλία που αποσκοπεί στην εξασφάλιση της ηπείρου και την ευημερία μέσω της στενότερης οικονομικής και πολιτικής ολοκλήρωσης, με βάση αξιόπιστους κανόνες και αποτελεσματικούς θεσμούς.

Και στις δύο περιπτώσεις  η Ευρωζώνη δεν κατάφερε να υλοποιήσει αυτό που απαιτείται. Θυμηθείτε, οι μεγάλοι οικονομικοί πυρήνες (Γαλλία και Γερμανία) ήταν από τα πρώτα μέλη που παραβίασαν τους δημοσιονομικούς κανόνες που θεσπίστηκαν κατά την εισαγωγή του ευρώ. Και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά, όταν ήρθε η στιγμή να επιβάλουν τους κανόνες στις δυο χώρες για να συμμορφωθούν.

Επίσης η Ευρώπη δεν κατάφερε να αντιδράσει σωστά όταν έγινε φανερό ότι η Ελλάδα είχε αρχίσει να ακροβατεί. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απέτυχαν να συμφωνήσουν σε κοινή στρατηγική για την αξιολόγηση των προβλημάτων της χώρας, πόσω δε μάλλον να συνεργαστούν προς μια σωστή κατεύθυνση. Τέλος υπάρχει και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που είναι ο φορέας για τη  διαφύλαξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.  Φαίνεται όμως ότι το ΔΝΤ υπέκυψε πολύ εύκολα σε πολιτικές πιέσεις.

email
Πηγή άρθρου: protothema.gr