Διάλεξη του Παναγιώτη Τζαννετάτου στην Πρεσβεία της Αιγύπτου

Παναγιώτης Τζανετάτος

Παναγιώτης Τζανετάτος

Διάλεξη του Παναγιώτη Τζαννετάτου στην Πρεσβεία της Αιγύπτου (Λεωφόρος Βασ. Σοφίας 3 ΑΘΗΝΑ) 1 Ιουνίου. με θέμα:«Έλληνες ποιητές και συγγραφείς της Αιγύπτου.»

Η ανακοίνωση του:

Αγαπημένοι μου φίλοι.

Με μεγάλη χαρά θέλω να σας ανακοινώσω ότι η Πρεσβεία της Αιγύπτου μου κάνει την τιμή να πραγματοποιήσω τις πρώτες μέρες του Ιουνίου, στον χώρο της Πρεσβείας (Λεωφόρος Βασ. Σοφίας 3), μια διάλεξη με θέμα:«Έλληνες ποιητές και συγγραφείς της Αιγύπτου.»

Λεπτομέρειες σχετικά με την διάλεξη εν καιρώ.

Σας ευχαριστώ.

Παναγιώτης Τζαννετάτος

Γεννήθηκα το 1989 στην Κεφαλονιά, όπου ζω έως και σήμερα. Έχω τελειώσει Τουριστικές Επιχειρήσεις στον Εκπαιδευτικό Όμιλο LE MONDE. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκα με την ζωγραφική, και την μουσική. Σε ηλικία 16 ετών, παρουσίασα την πρώτη μου ατομική έκθεση ζωγραφικής στην γενέτειρα μου και ακολούθησαν αρκετές μέχρι σήμερα.

Το 2011 δίνει το παρόν στον χώρο της λογοτεχνίας με την ιδιωτική έκδοση των ποιημάτων μου, με τίτλο “ΠΟΙΗΜΑΤΑ”. Εντάσσομαι παράλληλα την ίδια χρονιά στην πολιτική, στηρίζοντας ενεργά Αριστερά κινήματα. Την δύσκολη περίοδο της πανευρωπαϊκής κρίσης πάντα στη πρώτη γραμμή σε πορείες και καταλήψεις. Ο αντιστασιακός χαρακτήρας μου, με οδηγούσε σε δρόμους αντίστασης σε οτιδήποτε το κατεστημένο. Προχώρησα στον αγώνα ενάντια στο φασισμό με όπλο του την αλληλεγγύη. Στους Νέους Χρόνους του σκοταδισμού, (Θάνατος στη διανόηση), αποκλείστηκα από Πολιτιστικές Εκδηλώσεις του Δήμου, λόγω των Αντιλήψεων μου.

Παναγιώτης Τζανετάτος

Τον Δεκέμβριο του 2012, επηρεασμένος από τις συνθήκες, εκδίδω τη δεύτερη ποιητική συλλογή μου με τίτλο (12 ποιήματα του δρόμου), σε λιγότερο από ένα μήνα εξαντλείται και επανακυκλοφορεί σε συλλεκτική έκδοση. Πριν το τέλος Ιανουαρίου 2013 η β΄ έκδοση εμφανίζεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Αρχές Ιουλίου του 2013, με συναντάται στις σελίδες μιας Ποιητικής Ανθολογίας με τίτλο “127 φωνές ψυχής”. Άρθρα καθώς και Ποιήματα μου φιλοξενούνται σε έντυπες και ηλεκτρονικές εφημερίδες. Αυτή τη στιγμή προς έκδοση βρίσκεται μια ακόμα συλλογή με τίτλο “Η εποχή των Ανθρώπων”.

Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να ασχολείστε με την ποίηση

Τα πρώτα μου δειλά βήματα στα μονοπάτια της ποίησης τα έκανα στο Λύκειο, 16-17 χρόνο περίπου.

Περί Ανέμων και Υδάτων μιας εφηβείας, που πολύ φοβάμαι θα κρατήσει ες αει.

Πείτε μου λίγα λόγια για τον τόπο τον οποίο γεννηθήκατε και μεγαλώσατε.

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.

το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου…Κεφαλ ονία.

Στους πρόποδες του Εθνικού Δρυμού του Αίνου

ως στο κύμα του Ιονίου Πελάγους απλώνεται το χωριό που κατοικώ στο

νότιο μέρος του νησιού. Ένα χωριό 600 κατοίκων.

(Tι νέοι που φτάσαμεν εδώ, στο έρμο νησί, στο χείλος του κόσμου, δώθε απ’ τ’ όνειρο και κείθε από τη γη!)

Θυμάστε κάποιες διακοπές που κάνατε μαζί με την οικογένειά σας, από την παιδική σας ηλικία;

Η αλήθεια είναι πως σαν παιδί, ποτέ δεν πήγα  με την οικογένειά μου διακοπές.

Ο πατέρας μου ήταν ναυτικός τον έβλεπα μόνο δύο-τρείς μήνες το χρόνο και δεύτερον τα περιορισμένα οικονομικά της οικογένειας δεν το επέτρεπαν.

Ωστόσο, στάθηκα τυχερός γιατί γεννήθηκα και ζω σε νησί.

 Περιγράψτε μου την Ελλάδα με 3 λέξεις

Ιστορία, Πολιτισμός, Παιδεία

Οικονομική κρίση και Τέχνη….

Η Τέχνη είναι κοινωνικό φαινόμενο, είναι μια ειδική δραστηριότητα της κοινωνικής ζωής. Πηγάζει από τη βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να γνωρίσει όχι μόνο τον εαυτό του και τον κόσμο του, αλλά και τον “άλλο” κόσμο και τους άλλους ανθρώπους. Δύσκολα μπορεί να απαριθμήσει κανείς τις υπηρεσίες που προσφέρει η Τέχνη στο κοινωνικό σώμα.O σκοπός της Τέχνης είναι να βοηθήσει τον άνθρωπο, ώστε να ξεπεράσει τα προβλήματά του και να τον ενισχύσει στον αγώνα του για πρόοδο.

Η Τέχνη προστατεύει το σύγχρονο άνθρωπο από την ισοπέδωση που προκαλεί η κοινωνία της κατανάλωσης. Το βοηθά να αντιλαμβάνεται την ομορφιά και να νιώθει ευχαρίστηση πέρα από τη χρήση υλικών αντικειμένων και έτσι να αντιστέκεται στις πλαστές και ψευδώνυμες υλιστικές ομορφιές καλλιτέχνης έχει υποχρέωση και ανάγκη να παίρνει μέρος στη ζωή της κοινωνίας στην οποία ζει και να συμπαραστέκεται στους συμπολίτες του. Γιατί όποιος έχει πολιτογραφηθεί στων “ιδεών την πόλη” (κατά την έκφραση του Καβάφη) έχει βαριές ευθύνες απέναντι στους συνανθρώπους του. Ιδιαίτερα στις μέρες μας.

Απόσπασμα από συνέντευξη στο touristorama.gr

email