Ένα οδοιπορικό στην Κεφαλονιά με τον Κώστα Κρομμύδα

Ένα οδοιπορικό στην Κεφαλονιά με τον Κώστα Κρομμύδα

Ένα οδοιπορικό στην Κεφαλονιά με τον Κώστα Κρομμύδα

Ήταν το τελευταίο μου ταξίδι για φέτος με αφορμή τις παρουσιάσεις των βιβλίων μου σε όλη την Ελλάδα. Η Κεφαλονιά ήταν το νησί που επισκεφτήκαμε οικογενειακώς αυτή τη φορά. Αργοστόλι και Ληξούρι μας περίμεναν για τις εκδηλώσεις εκεί. Ξεκινήσαμε Παρασκευή μεσημέρι και μετά από τρεις ώρες φτάσαμε στην Κυλλήνη.

Από εκεί περάσαμε με το καράβι, μετά από μιάμιση ώρα διαδρομής, στον Πόρο ακριβώς απέναντι. Οδηγώντας άλλα σαράντα λεπτά από εκεί φτάσαμε στο Αργοστόλι. Η διαδρομή από την Κόρινθο και μετά είναι πολύ κουραστική και θέλει ιδιαίτερη προσοχή αν πάτε με το αυτοκίνητο σας. Ο δρόμος μέχρι την Κυλλήνη δεν είναι καλός. Και μετά όμως το Πόρος- Αργοστόλι είναι τα ίδια. Στενός δρόμος με πολλές στροφές.

Αυτό που μας έκανε εντύπωση μόλις φτάσαμε ήταν η απίστευτη ησυχία που επικρατούσε. Παρασκευή βράδυ και περίμενες πως θα έχει λίγη κίνηση το νησί. Ελάχιστοι κυκλοφορούσαν ακόμη και στους κεντρικούς δρόμους. Είναι η πέμπτη φορά που πάω στην Κεφαλονιά. Ποτέ όμως δεν είχα πάει τέτοια εποχή. Όταν, λοιπόν, φτάσαμε η κόρη μας είχε κουραστεί αρκετά και πήγαμε σχεδόν απευθείας στο ξενοδοχείο. Μείναμε στο ξενοδοχείο Mouikis που βρίσκεται κεντρικά στη πόλη και μπορείς να πας παντού με τα πόδια.

Πολύ καλό το σέρβις τους και εξαιρετικά ευγενικό το προσωπικό. Το δωμάτιο μας καθαρό και προσεγμένο με μοντέρνα διακόσμηση. Από το μπαλκόνι μπορούσαμε να δούμε το μεγάλο φυσικό λιμάνι του Αργοστολίου. Το πρωινό του, πολύ καλό αν και περίμενα να δοκιμάσω περισσότερα τοπικά προϊόντα. Κατά τα άλλα όμως μια χαρά. Γενικά ένα πολύ συμπαθητικό ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης.

Η πρωινή μας βόλτα ήταν υπέροχη καθώς ο καιρός ήταν καλός και το περπάτημα μας στον λιθόστρωτο πεζόδρομο μας χαλάρωσε από το πολύωρο ταξίδι.

Ήπιαμε καφέ στο Antico που βρίσκεται πολύ κοντά στο βιβλιοπωλείο Σταματελάτου όπου το πρωί έγινε η παρουσίαση των βιβλίων μου. Οι πρόσκοποι του νησιού είχαν στήσει ένα μεγάλο παζάρι με χριστουγεννιάτικα ακριβώς απέναντι και ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται από νωρίς.

Ήπιαμε καφέ στο Antico

Ήπιαμε καφέ στο Antico

Η παρουσίαση ήταν εξαιρετική. Οι άνθρωποι της επαρχίας εκτιμούν πολύ τέτοιες εκδηλώσεις και χαίρομαι πολύ κάθε φορά που ταξιδεύω εκτός Αθηνών. Μου αρέσει αυτή η δίψα που βλέπω στα πρόσωπα τους κάθε φορά. Το συναίσθημα είναι μοναδικό. Χάρηκα πολύ γιατί γνώρισα υπέροχους ανθρώπους και στο Αργοστόλι αλλά και στο Ληξούρι. Δέθηκα όμως ακόμη πιο πολύ με αυτούς που ήδη ήξερα.

Το μεσημέρι φάγαμε όλοι μαζί στην ταβέρνα «Παλιά Πλάκα» στο Αργοστόλι. Είχε απίστευτη ποικιλία σε μαγειρευτά και ότι φάγαμε ήταν σαν σπιτικό φαγητό. Η κόρη μας έφαγε ένα μεγάλο πιάτο παστίτσιο ολόκληρο.

Η κόρη μας έφαγε ένα μεγάλο πιάτο παστίτσιο ολόκληρο.

Η κόρη μας έφαγε ένα μεγάλο πιάτο παστίτσιο ολόκληρο.

Το απόγευμα ήταν προγραμματισμένη η παρουσίαση μου στο Ληξούρι. Πήρα το καραβάκι και σε μισή ώρα βρέθηκα στο πολύ γραφικό αυτό μέρος. Εκεί η εκδήλωση έγινε σε έναν υπέροχο και πολύ ιστορικό χώρο που αξίζει να επισκεφτείτε. Στην Ιακωβάτειο Δημόσια Βιβλιοθήκη Ληξουρίου Κεφαλονιάς. Ο συνολικός αριθμός των βιβλίων που βρίσκεται εκεί αγγίζει τους 30.000 τόμους. Ένας απίστευτος θησαυρός γνώσης. Την όλη διοργάνωση είχε αναλάβει το βιβλιοπωλείο Happy House που εδρεύει εκεί και πραγματικά όλα πήγαν υπέροχα.

Στην Ιακωβάτειο Δημόσια Βιβλιοθήκη Ληξουρίου Κεφαλονιάς.

Στην Ιακωβάτειο Δημόσια Βιβλιοθήκη Ληξουρίου Κεφαλονιάς.

Το μόνο κακό ήταν πως θα έπρεπε να επιστρέψω οδικώς στο Αργοστόλι μιας και το τελευταίο καραβάκι έφευγε στις 19.00. Απόρησα που Σάββατο βράδυ δεν είχε πιο αργά δρομολόγιο αλλά οδηγώντας με προσοχή επέστρεψα για να ζήσω μια ακόμη υπέροχη γαστρονομική εμπειρία.

Το βράδυ λοιπόν φάγαμε σε ένα εστιατόριο στο οποίο είχαμε ξανά φάει και το καλοκαίρι. «Στο ψητό» είναι το όνομα του και βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη. Το φαγητό ήταν και τις δύο φορές πολύ καλό.Αυτό που άλλαξε εντελώς ήταν η ατμόσφαιρα. Από το απόλυτα καλοκαιρινό σκηνικό του Αύγουστου, στο εντελώς χειμωνιάτικο του Δεκέμβριου. Το αναμμένο τζάκι στη μέση τις σάλας ζέσταινε την ατμόσφαιρα και το έκανε να μοιάζει με την τραπεζαρία ενός πολύ όμορφου σπιτιού. Στα ίδια επίπεδα ήταν και το σέρβις. Τρεις παρέες ήμασταν όλες και όλες.

Περάσαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα βραδιά με ιστορίες για το νησί που μας διηγήθηκαν οι οικοδεσπότες μας. Ό,τι δοκιμάσαμε ήταν πολύ νόστιμο με κορυφαίο τον κόκορα κρασάτο.

Η κόρη μας πέρασε όλο το βράδυ παίζοντας και γυρνώντας όλο το μαγαζί. Όταν αργά κουράστηκε, της στρώσαμε δίπλα στο τζάκι και κοιμήθηκε ήσυχα μέχρι που φύγαμε. Ήταν σαν να πήγαμε στο σπίτι κάποιων αγαπημένων μας ανθρώπων.

Το επόμενο πρωινό ήταν ανέμελο και το αφιερώσαμε σε βόλτες στο λιμάνι όπου είδαμε και μια τεράστια θαλάσσια χελώνα. Καταλαβαίνετε ενθουσιασμός από την μεριά της κόρης μας. Η πρωινή κουβέντα με τους ψαράδες που μόλις είχαν έρθει ήταν ό,τι έπρεπε για να ξεκινήσει η μέρα μας.

Λίγο αργότερα, όμως, έπρεπε να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής.Συνέχιζε να μου κάνει εντύπωση η ησυχία που επικρατούσε παρόλο που η μέρα ήταν υπέροχη. Απολαύσαμε την ομορφιά του νησιού σε όλο της το μεγαλείο. Φτάνοντας μετά από μια ώρα περίπου στον Πόρο για να πάρουμε το καράβι,αναζητήσαμε μια ταβέρνα για να φάμε κάτι πριν ταξιδέψουμε. Πρώτη φορά είδα τόσα μαγαζιά κλειστά. Δεν μπορούσαμε να βρούμε τίποτα ανοιχτό.

Ένας ντόπιος που με είδε να ψάχνω με πλησίασε και μου είπε. ‘’Αν θέλετε για φαγητό να πάτε στο «Ηλιοβασίλεμα» εκεί απέναντι πάνω από το λιμάνι’’.

Δεν χάσαμε χρόνο και πήγαμε. Οι μόνοι πελάτες του μαγαζιού ήμασταν εμείς. Και εκεί φάγαμε εξαιρετικά ντόπια κρέατα και σαλάτες.

Σας το προτείνω αν κάνετε ποτέ αυτό το ταξίδι. Η θέα από πάνω είναι εκπληκτική. Η ιδιοκτήτρια κυρία Βούλα Πετρή χάρισε στην κόρη μας και το cd με τραγούδια της την ώρα που φεύγαμε.

Ακόμη και όταν το καράβι ξεκίναγε να φύγει από το μπαλκόνι του εστιατορίου ψηλά εκείνη μας χαιρετούσε. Με αυτή την εικόνα αφήσαμε πίσω μας την υπέροχη Κεφαλονιά.

email
Πηγή άρθρου: infokids.gr