“Γάμος χωριάτικος” και Ληξουριώτικος!

"Γάμος χωριάτικος"

“Γάμος χωριάτικος”

O “Γάμος ο Χωριάτικος», που σατιρίστηκε εδώ και πενήντα χρόνια στο  Ληξούρι, την εποχή δηλαδή, που ο κόσμος ήξερε και να διασκεδάζει άκακα και να σκορπά με πραγματικό χιούμορ την ευθυμία  και τη χαρά.

Την εποχή εκείνη (1880-1890) μια παρέα από το Ληξούρι, στην οποία , ως πληροφορηθήκαμε, έλαβε μέρος και ο  κ. Φωκίων Χαριτάτος, αφού ντύθηκε τα καρναβάλια πολύ πιο ιδιότροπα, αποφάσισε να σατιρίσει το «Χωριάτικο Γάμο», όχι βέβαια για να προσβάλλει τους Χωρικούς (γιατί την εποχή εκείνη σεβότανο ένας τον άλλο), αλλά για να παρουσιάσει τον πρωτόγωvo τρόπο με τον όποιον γίνονταν τότε οι γάμοι στα χωριά.

Άφού λοιπόν πήρε η παρέα και καμμιά δεκαριά γαϊδάρους κι έβαλε  επάνω τα…. προικιά!, παρουσίασε εξαιρετικά ιδιότροπα  ντυμένα δυο ανάπηρα πρόσωπα, που  θα ύπεδύοντο τον γαμπρό και τη Νύφη. Έπι κεφαλής της παρέας όλης ήταν ο Νοοδάρος (Συμβολαιογράφος), ο  όποιος θα έκανε το προικοσύμφωνο.

Όλη λοιπόν αυτή η  συνοδεία—Γαμπρός, Νύφη, Νοδάρος, κουμπάροι, συγγενείς, καλεσμένοι κ.τ.λ. μαζί με τους Γαϊδάρους, ξεκινούσαν με πόζα, γιουχαϊζόμενοι από τους παρακολουθούντας και κάπου κάπου σταμάταιναν, άνοιγε ό Νοδάρος ένα μεγάλο βιβλίο και, φορώντας μια πελώρια βελάδα ξ αχνισμένη, με  καπέλο θεόρατο κάτασπρο από την… αρχαιότητα και τα τεράστια γυαλιά του, διάβαζε μεγαλόφωνα την άρεσκιά προικοσύμφωνο), ως έξης.

‘Απόψε γάμος γένεται

καλός κι’ εΰλοημένος

Ή Νΰφη °ναι στραβόκολη !!!

και ο Γαμπρός σπασμένος…!!!

*

Είμαι Νοδάροςξάκουστος

τό σπίτι μου στό μώλο

κι’ δσοι Νοδάρρι μέ φθονούν

νά μοΰ φιλούν ιόν κ

*

Είμαι Νοδάρος ξάκουστος

μέσ’  από τή Γαστούνη

κι’ αν μέ ρωτάτε για μυαλό,

δεν μώμεινε μπουκούνι. *

Ό ίδιος, έξακολουθώντας τήν άνάγνωσι γιά τά – ύποδυόμενος τδν Πατέρα της Νύφης.

Τση τάζω ένα κατ………….. το,

που  είν’ από την Πόλι,

να ……….. η Νύφη κι’ ο Γαμπρός

κι  οι Συμπεθέροι όλοι.

*

Τση τάζω δυο στρώματα

άσφαλαχτούς και βάτους,

να πέφτ’ η Νύφη κι ο Γαμπρός

να  νιάζουν σαν τσού γάτους.

*

Τση  τάζω ένα ποσταντικό

εκεί στό ‘Ακρωτήρι

που στη καλή καλή χρονιά

γιομίζει ενα κλοντήρι .

*

Τση τάζω ένα κόνισμα

τον “Αη -Θεοφίλη.

Το πρώτο θαύμα πώκαμε,

έσβυσε τοκαντήλι…!!

*

Τση τάζω ένα λαβαμά ,

με δίχως καϊνέλο,

που λείπουν από δαύτονε

ποδάρια και κατζέλο.

*

Τση τάζω άλλα δυο στρώματα,

γεμάτα πλανιαδούρια,

έτσι θα πέφτουνε κι  οι δυό

να  σκούζουν σα γαϊδούρια.

*

Τση τάζω ένα φόρεμα

και τέσσερα τσιπούνια,

που τάχανε οι ποντικοί

χίλιω-λογιών μπουκούνια.

*

Τση τάζω δυό φορέματα

από λινάτσα φίνα,

να τα μεταχειρίζεται

και  μέσα στην κουζίνα.

*

Τση τάζω ακόμη φίλοι μου

κι  ενα καλόνε ψύστη,

ετσι θα καίει τον καφέ

για να  τση βγαίν’ ή πίστη.

*

Τση τάζει κι’ ή Μητέρα της

ενα καλό τηγάνι,

π’  άπάνουθε να βάνουνε

και κάτουθε νά βγάνη.

Παραδίδοντες στην  αθσνασία τα σατυρικά δημιουργήματα  των Ριμναδόρων του Νησιού μας, των οποίων  όλα σχεδόν είναι  Ανέκδοτα και τα όποια συνελέξαμεν έπειτα άπό έρευνα  φρονούμεν, ότι ο σοβαρός Μελετητής  και ο αμερόληπτος κριτής θα έκτιμήοει  ξεχωριστά το σπιθηροβόλο  πνεύμα  αυτών των αγραμμάτων ανθρώπων, που είχαν έμφυτο το  χάρισμα της σατυρικής ποιήσεως.

email