Kεφαλλονίτες: “Πειρατές και τυχοδιώκτες”

Πειρατές και Τυχοδιώκτες

Πειρατές και Τυχοδιώκτες

TON έλεγαν Γεράσιμο Γεωργακουλάτο.

Στην Αμερική που πήγε μετανάστης του είπαν να διαλέξει άλλο όνο¬μα γιατί το δικό του κανείς δεν θα μπορούσε να προφέρει.

Διάλεξε το… Τζωρτζ Ουάσιγκτων. Βέβαια δεν ήταν ο αληθινός.

Υπάρχουν όμως «αληθινοί» Κεφαλονίτες στη διεθνή πολιτική σκηνή με ονόματα που λίγο θυμίζουν εκείνα του νησιού, γι’ αυτό είναι άγνωστα στους πολλούς.

Οι πανέλληνες βέβαια γνωρίζουν τον διάσημο αντιβασιλέα του Σιάμ Κωνσταντίνο Γεράκη που μέσα σε οκτώ μόλις χρόνια (1680 – 1688) αναμόρφωσε και εκσυγχρόνισε την Νοτιοανατολική Ασία και που -όπως αναφέρει ο βιογράφος του- «δια το οργίλον και φιλέκδικον του ήθους, ο πατήρ αυτού απεμάκρυνε της νήσου τον δωδέκατον έτος μόλις άγοντα υιόν».

Το νησί έχει αναδείξει όμως και δεύτερο Αντιβασιλέα.

Πρόκειται για τον Γεώργιο Χωραφά ένδοξο αρχιστράτηγο του Βασιλείου των Δύο Σικελιών που έφθασε στο ανώτατο αξίωμα της Νεαπόλεως στα 1775.

Μεγάλη προσωπικότητα της εποχής του ήταν ο διάσημος θαλασσοπόρος ναύαρχος του Ισπανικού Στόλου Χουάν ντε Φούκα που επλησίασε, ήδη το 1592, το Βόρειο Πόλο, 200 χρόνια πριν επιχειρήσει το ίδιο εγχείρημα ο Βέριγγ.

Δεν είναι άλλος από τον Ιωάννη Φωκά που γεννήθηκε και πέθανε στην Κεφαλονιά και για τον οποίο οι σημερινοί χάρτες των Δυτικών ακτών της Αμερικής καταγράφουν το γνωστό στενό του Juan de Fuca.

Κάποιοι υποστήριξαν τον καιρό της διαμάχης Βρετανίας – Αργεντινής ότι τα νησιά Φώλκλαντ ανήκουν στην Κεφαλονιά αφού ανακαλύφθηκαν από τον Φωκά και… το όνομά τους προέρχεται από το Φωκάς-Land. H υπόθεση εκκρεμεί ακόμα στη λαϊκή κεφαλονίτικη φαντασία.

Παναΐτ Ιστράτι

Ο διάσημος συγγραφέας Παναΐτ Ιστράτι, ο Κεφαλονίτης Γεράσιμος Βαλσαμής α¬πό τα Φαρακλάτα της Κεφαλονιάς, σε ωραίο σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Νέα Επιθεώρηση» το 1928.

Αλλά ας δούμε τους σύγχρονους «Διεθνείς Κεφαλονίτες» που διεδραμάτισαν σοβαρό ρόλο στη πολιτική των χωρών που ζούσαν στην τωρινή μεταπολεμική εποχή.

Το 1959 στη Διμερή Συνάντηση στο νησί Μπριόνι, με τον Γιουγκοσλάβο στρατάρχη Τίτο και τον υπουργό του των Εξωτερικών Κότσα Πόποβιτς από τη μια πλευρά και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ευάγγελο Αβέρωφ από την άλλη, η ελληνική αντιπροσωπεία εντυπωσιάστηκε όταν ο Τίτο αποκάλυψε ότι ο υπουργός του και παλιότερα αρχηγός του Επιτελείου των Ανταρτών στην κατοχή ήταν Κεφαλονίτης.

Ο αείμνηστος Αβέρωφ μου έχει παραχωρήσει μαγνητοφωνημένη διήγηση της Συνάντησης και της αποκάλυψης.

Το 1976 ως βουλευτής Αθηνών είχα την ευκαιρία να συναντήσω στη Βουλή των Κοινοτήτων ένα Βρετανό συνάδελφο.

Οι εφημερίδες τότε έγραψαν «Ενας Ελληνας και ένας Αγγλος βουλευτής Κεφαλονίτες και οι δύο συναντήθηκαν στο Λονδίνο».

«Πειρατές και τυχοδιώκτες»!..

Ο Κεφαλονίτης προηγείται ανάμεσα στους υπόλοιπους Ελληνες που φθάνουν στις άκρες του κόσμου

Ο Σάιν Τζον Στίβας Αρχηγός της πλειοψηφίας των Συντηρητικών το 1979 και υπουργός Πολιτισμού της πρώτης κυβερνήσεως Θάτσερ -σήμερα μέλος της Βουλής των Λόρδων και γνωστός συγγραφέας ιστορικών έργων- είναι Κεφαλονίτης… μέσα από τη μέση του βαρελιού.

Ο θείος του Γεράσιμος Στίβας διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Κεφαλονιάς για πολλά χρόνια.

To 1991, με την ιδιότητα του προέδρου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού είχα την ευκαιρία, μεταφέροντας βοήθεια σε φάρμακα και τρόφιμα στις γειτονικές χώρες να συναντήσω στη Σόφια τον τότε Πρόεδρο της βουλγαρικής Βουλής και ακαδημαϊκό Νικολάι Τοντόροφ.

O Βούλγαρος πολιτικός και λόγιος δεν ενοχλήθηκε καθόλου όταν του ζήτησα να μου διηγηθεί πώς ένας Λη- ξουριώτης -απόγονος της παλιάς οι¬κογενείας των Τρέκα- έφθασε στα ανώτατα αξιώματα της νέας πατρίδας του.

H αφήγησή του διαπνεόταν από φιλελληνισμό και έντονη διάθεση τονισμού της κεφαλονίτικης καταγωγής του.

Το 1989 σε επίσημο δείπνο στην Αθήνα προς τιμήν του Ούγγρου υπουργού Εμπορίου και της συνοδείας του που πρόσφερε ο τότε -και τώρα- Ελληνας ομόλογός του κ. Ακριτίδης και όπου παρευρέθηκα με τον άλλοτε Επίτροπο στην EOK κ. Γ. Κοντογιώργη, γνωρίσαμε και τον «σκληρό» κομμουνιστή συνοδό της ξένης αντιπροσωπείας που είχε τον πρώτο λόγο ως εκπρόσωπος του κόμματος και που συνόδευε για λόγους τηρήσεως της κομματικής γραμμής τους επισήμους της χώρας στα ταξίδια τους στο εξωτερικό.

Μας συστήθηκε ως Edre Budai αλλά αμέσως μας αποκάλυψε ότι ήταν ο Ευάγγελος Μπενάτος από το χωριό Καλάτα της Κεφαλονιάς που με «πανεπιστημιακές» κομματικές σπουδές έφθασε στα ανώτατα κλιμάκια του Κ.Κ. Ουγγαρίας.

Ο διάσημος συγγραφέας Παναΐτ Ιστράτι, ο Κεφαλονίτης Γεράσιμος Βαλσαμής από τα Φαρακλάτα της Κεφαλονιάς, σε ωραίο σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Νέα Επιθεώρηση» το 1928.

Ο πρέσβης κ. Σταύρος Ρούσος διηγείται την έκπληξή του όταν πήγε το 1976 στο Λονδίνο εκ μέρους του τότε υπουργού Εξωτερικών Δημητρίου Μπιτσίου, για να συζητήσει στο Φόρεϊν Οφις τις διαδικασίες για τη διάσωση των ελληνικών περιουσιών της Ροδεσιας στην αναμενόμενη τότε ανάληψη της διακυβερνήσεως της χώρας από τους μαύρους.

Του υπέδειξαν να έρθει σε επαφή με ένα από τους ισχυρούς μαύρους παράγοντες του νέου καθεστώτος: τον Gerassimos Raftopoulos.

Και όταν προσπάθησε να τους εξηγήσει ότι κάνουν λάθος και ότι ο υποδεικνυόμενος πρέπει να είναι λευκός του επέδειξαν φωτογραφίες προφίλ και αν φας του μαύρου Κεφαλονίτη.

Αργότερα πληροφορηθήκαμε ότι στη συμμαχική κυβέρνηση Μουγκάμπε – Νγκόρνο ο Raftopoulos τοποθετήθηκε υφυπουργός Γεωργίας.

Στην πλατεία του Αργοστολίου το 1977 συνάντησα ένα σοβαρό περιπατητή: Τον Πατριάρχη των Ιεχωβά πάσης Αφρικής.

Η εμφάνισή του είχε προκαλέσει αίσθηση.

Ενας πατριάρχης στην Κεφαλονιά!

Τελικά απεκαλύφθη ότι δεν ήταν άλλος από τον παλιό μας συμμαθητή Γεράσιμο Αρσένη τερματοφύλακα στις μαθητικές ποδοσφαιρικές ομάδες με την μεγάλη πατούσα (είχε το παρατσούκλι Ζαμόρα από τον διάσημο τότε διεθνή παίκτη) που δεν μας άφηνε να βάλουμε εύκολα γκολ.

Στην Κένυα το 1972 συνάντησα έναν άλλο συμμαθητή των παιδικών χρόνων.

Ηταν Αρχιεπίσκοπος Κε¬ντρώας Αφρικής (και προσέθετε «και ευρύτερης Ζούγκλας»). Τον Νικόδημο Γαλιατσάτο που βάφτιζε ομαδικά μαύρους Μάο – Μάο στην Ορθοδοξία.

Του υποσχέθηκα και του έστειλα ως δώρο μια ολόσωμη εικόνα του Αγίου Γερασίμου με παράκληση να την τοποθετήσει συμβολικά σε εκκλησάκι μέσα στη ζούγκλα.

Το έκανε. Αλλά ο πολύ τονισμός στους μαύρους ότι το κάθε κομμάτι του Αγίου είναι θαυμα-τουργό έφερε την καταστροφή. Ο Αγιος κάποια μέρα εξαφανίστηκε. Τον έκαμαν κομματάκια και τον έφαγαν οι Μάο – Μάο.

Βέβαια πολλά λέγονται για τους «διεθνείς Κεφαλονίτες» στην λαϊκή ανεκδοτολογία που άλλοτε παρίσταναν στο τσίρκο το λιοντάρι και άλλοτε είναι αρχηγοί ερυθροδέρμων.

Υπάρχει δικαιολογία αυτής της Διασποράς; Ισως μας την δίνει ο απε-σταλμένος της Ενετίας στο νησί στην έκθεσή του στο Δόγη όταν ερεύνησε γύρω στα 1600 αν στη Κεφαλονιά μπορεί να αναπτυχθεί η Γεωργία.

«Σ’ αυτό το νησί έγραψε δεν βρήκα αγρότες. Υπάρχουν μόνο “pirati e aventurieri”»

. (Πειρατές και τυχοδιώ¬κτες).

Σημείωση: Το παρόν κείμενο του κ. Γεράσιμου Κ. Αποστολάτου, αποτελεί σύνοψη του προς έκδοση βιβλίου για τους Κεφαλλήνες της διασποράς που διέπρεψαν και στις πέντε Ηπείρους.

email