Κεφαλονιά, η μυστηριώδης του Ιονίου

Αργοστόλι-Κεφαλλονιά

Αργοστόλι-Κεφαλλονιά

Από την Κυλλήνη πήρα το φεριμπότ και σε 1 ώρα και 15 λεπτά ήμουν στον Πόρο, γραφικό λιμάνι στο ανατολικό μέρος του νησιού. Ήταν η πρώτη φορά που θα επισκεπτόμουν την Κεφαλονιά.

Θα είχα την ευκαιρία να ανακαλύψω ιδίοις όμμασι αν αλήθευαν τα όσα είχα ακούσει για τις πολυσυζητημένες ομορφιές της, οι οποίες άρχισαν να γίνονται γνωστές όταν τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω στο νησί, με τα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας του Tζον Mάντεν, «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι».

Η Κεφαλονιά είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Ιόνιων Νήσων. Βρίσκεται απέναντι από το άνοιγμα του Πατραϊκού κόλπου, νότια από τη Λευκάδα και βόρεια από τη Ζάκυνθο. Είναι ένα νησί απαράμιλλης ομορφιάς με έντονες αντιθέσεις. Ενώ πλησίαζα στο λιμάνι, διέκρινα την καταπράσινη βλάστηση, για την οποία φημίζεται το νησί, ενώ μου έκαναν εντύπωση τα βαθυγάλανα, πεντακάθαρα νερά. Αποβιβάστηκα από το πλοίο και πήρα το δρόμο για Αργοστόλι, την πρωτεύουσα του νησιού.

Παναγία Μαρκόπουλο

Παναγία Μαρκόπουλο

Στο δρόμο έκανα μια στάση στην εκκλησία της Παναγίας, στο Μαρκόπουλο. Η εκκλησία γίνεται κάθε χρόνο πόλος έλξης τόσο των παραθεριστών όσο και των τηλεοπτικών μέσων, καθώς λίγες μέρες πριν τον Δεκαπενταύγουστο πολλά μικρά, εντελώς ακίνδυνα φιδάκια, τα επονομαζόμενα «Φιδάκια της Παναγίας» εμφανίζονται στο προαύλιο της εκκλησίας. Αυτό συμβαίνει μέχρι και τις 15 Αυγούστου, οπότε εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Ο διάκονος της εκκλησίας έβγαλε μέσα από ένα βάζο ένα φιδάκι για να μου δείξει το χαρακτηριστικό σταυρό που έχει στο κεφάλι του. Κατά καιρούς έχουν δοθεί κάποιες «λογικές» εξηγήσεις, αλλά θεωρώ ότι ίσως είναι καλύτερο κάποια πράγματα να αφήνονται στη μυστηριακή γοητεία τους.

ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ

Λιμάνι Αργοστολίου

Λιμάνι Αργοστολίου

Η μοίρα φαίνεται ότι ζήλεψε τις ομορφιές της Κεφαλονιάς και την άφησε στο έλεος των σεισμών του 1953. Το Αργοστόλι, χτισμένο αμφιθεατρικά στην καρδιά του βαθύ κόλπου του Κούταβου, υπέστη μεγάλες καταστροφές με αποτέλεσμα τα περισσότερα από τα αρχοντικά, οι εκκλησιές και τα καμπαναριά να καταστραφούν από τις ισχυρές σεισμικές δονήσεις. Η πόλη ξαναχτίστηκε με σεβασμό στο παραδοσιακό επτανησιακό στυλ, όπου κυριαρχούν οι κόκκινες στέγες και τα φαρδιά μπαλκόνια. Η καρδιά της πόλης χτυπά στο Λιθόστρωτο.

Παραμονή Χριστουγέννων (Λιθόστρωτο)

Είναι ο κύριος εμπορικός δρόμος, με πολλά εμπορικά καταστήματα, καφετέριες και μπαράκια. Όλη η κοινωνική ζωή εκτυλίσσεται στην κεντρική πλατεία, που είναι ιστορικής σημασίας, καθώς το 1979 οι Κεφαλλονίτες, επηρεασμένοι από τις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης, έκαψαν το Χρυσό Βιβλίο των ευγενών (Libro d’Oro) και υποδέχθηκαν του Γάλλους ως ελευθερωτές. Ανανέωσα το ραντεβού μου για το βράδυ που η κίνηση θα ήταν πιο έντονη και βγήκα στην παραλιακή λεωφόρο Αντώνη Τρίτση, το στολίδι της πόλης. Εκεί βρίσκονται μερικά από τα πιο γραφικά ταβερνάκια του νησιού με θέα τον κόλπο του Κούταβου.

Σε απόσταση 2,5 χλμ., στο τέλος του παραλιακού δρόμου, στη μικρή χερσόνησο του Φανατριού, βρίσκονται οι Καταβόθρες ένα σπάνιο και πολύ ενδιαφέρον γεωλογικό φαινόμενο που παρέμενε ανεξήγητο για πολλούς αιώνες. Ως λάτρης των περίεργων φαινόμενων έτρεξα να ανακαλύψω τι ήταν αυτό που αντίκρισε ο Άγγλος Stevens και τον εντυπωσίασε τόσο πολύ για να αποφασίσει να φτιάξει στο συγκεκριμένο μέρος μύλους. Πρόκειται, λοιπόν, για υπόγεια τούνελ, μέσα στα οποία εισχωρούν τα θαλάσσια νερά και χάνονται… Μόλις πριν λίγα χρόνια, και ύστερα από συστηματική και αποδοτική έρευνα, Αυστριακοί γεωλόγοι έριξαν μπογιά στις Καταβόθρες, η οποία εμφανίστηκε μετά από δύο εβδομάδες στην άλλη άκρη του νησιού. Έτσι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα νερά διασχίζουν υπόγεια τα βουνά της Κεφαλονιάς και καταλήγουν στηΣάμη, στη Λίμνη Μελισσάνη. Το ίδιο νερό αναβλύζει και στο χωριό Καραβόμυλος, όπου και σχηματίζει μια κυκλική λίμνη με γλυκό νερό.

Καταβόθρες

Μπορεί πλέον οι Καταβόθρες να μην αποτελούν μυστήριο για τον άνθρωπο, αλλά αποτελούν ιδανικό μέρος για να απολαύσετε ώρες χαλάρωσης υπό τον κελαρυστό ήχο των τρεχούμενων νερών. Στην άκρη της παραλίας στέκει ο φάρος των Αγίων Θεοδώρων, απ’ όπου μπορείτε να απολαύσετε ένα από τα καλύτερα ηλιοβασιλέματα του νησιού.

Συνεχίζοντας στον ίδιο δρόμο, νότια της πόλης εκτείνεται η τουριστική περιοχή της Λάσσης με πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και bars. Εκεί βρίσκονται δύο από τις ομορφότερες και πιο πολυσύχναστες ακτές του νησιού, ο Πλατύς και ο Μακρύς Γιαλός. Οι δύο παραλίες, που χωρίζονται μεταξύ τους από ένα βράχο, ξεχωρίζουν για τα καταγάλανα νερά τους και την ψιλή άμμο. Όλη η νότια πλευρά διαθέτει πανέμορφες παραλίες. Αξίζει να επισκεφθείτε την αμμουδιά Τραπεζάκι μόνο και μόνο για να απολαύσετε το γύρω τοπίο, όπου καταπράσινοι λόφοι φτάνουν μέχρι τη θάλασσα. Συνδυάζοντας τη θάλασσα με το δάσος, η βοτσαλωτή παραλία της Σκάλας προσφέρει μια ανεπανάληπτη εμπειρία.

Μακρύς Γιαλός

«ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ»

Από το Αργοστόλι πήρα το φεριμπότ και σε 20 λεπτά ήμουν απέναντι στο Ληξούρι, που είναι η δεύτερη μεγάλη πόλη της Κεφαλονιάς. Οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν την αντιπαλότητα των δύο πόλεων με καυστικό χιούμορ. Οι Αργοστολιώτες ονομάζουν το Ληξούρι «Μικρό Παρίσι» -σκωπτικός χαρακτηρισμός, λόγω του χειμάρρου που χωρίζει την πόλη στα δυο (όπως ο Σηκουάνας χωρίζει το Παρίσι).

Ιστορικά μνημεία, μουσεία, εκκλησίες και επιβλητικά αρχοντικά δίνουν το στίγμα της πόλης, που και αυτή έπεσε θύμα των σεισμών. Το μεγαλύτερο μέρος του οικισμού βέβαια ξαναχτίστηκε, με σεβασμό προς την παράδοση.

Στην παραλία της πόλης δεσπόζει ο «Προστάτης Άγιος» του Ληξουρίου, πεζογράφος και σατυρικός ποιητής Ανδρέας Λασκαράτος, το άγαλμα του οποίου είναι στραμμένο με τα νώτα προς το Αργοστόλι.

Λασκαράτος

Αφού περιπλανήθηκα στην πλατεία του Ληξουρίου παρατηρώντας την προφανή ομοιότητα με την αντίστοιχη του Αργοστολίου, πήρα το δρόμο για το νοτιότερο σημείο, στην περιοχή Ακρωτήρι της Παλικής, για να βρω την περίφημη Κουνόπετρα. Η περιοχή πήρε το όνομά της από ένα βράχο που κουνιόταν ρυθμικά μέσα στη θάλασσα. Η κίνηση αυτή οφειλόταν κυρίως στην «ακατάστατη» θέση των πετρωμάτων στη βάση του βράχου και σε εξωτερικούς παράγοντες, όπως ο αέρας και η θάλασσα. Και λέω «κουνιόταν» γιατί αυτό το μοναδικό ανά τον κόσμο φαινόμενο σταμάτησε μετά τους σεισμούς. Οι επιπτώσεις της μανίας του Εγκέλαδου σε όλο τους το μεγαλείο!

Εκεί κοντά υπάρχει η παραλία Ξι. Αξίζει να πάτε για να δείτε την παράξενη κοκκινωπή άμμο και τους γκρίζους αργιλώδεις λόφους της, ένα θέαμα μοναδικό σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Παραλία ΞΙ

Παραλία ΞΙ

Από εκεί κινήθηκα βορειοδυτικά προς την Αγία Θέκλη περνώντας από μια μοναδική διαδρομή μέσα από γραφικά χωριά, για να βρω την περίφημη παραλία Πετανοί, την οποία αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια. Από ψηλά, η εικόνα που αντίκρισα ήταν ασύλληπτης ομορφιάς, ενώ, όσο κατηφόριζα, το θέαμα γινόταν πιο αποκαλυπτικό. Η αγριάδα των βράχων αντικαθίσταται από τη γαλήνη της λευκής άμμου και των γαλαζοπράσινων νερών. Οι κάτοικοι από αυτή την πλευρά του νησιού περηφανεύονται ότι έχουν το δικό τους «Μύρτο», καθώς οι Πετανοί έχουν ελάχιστες διαφορές από την εν λόγω παραλία, με ένα ακόμα πλεονέκτημα, ότι είναι λιγότερο άγρια, χωρίς όμως να στερείται ομορφιάς. Πήρα το δρόμο της επιστροφής για Αργοστόλι, αυτή τη φορά οδικώς, για να απολαύσω τις φυσικές ομορφιές και τις εναλλαγές των τοπίων.

ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ

Την επόμενη μέρα ξεκίνησα για τη Σάμη που θεωρείται και το μεγαλύτερο λιμάνι της Κεφαλονιάς. Ο δρόμος που ξεκινά από το Αργοστόλι, διασχίζει εγκάρσια το νησί. Στην περιοχή υπάρχουν πολλά σπήλαια με μικρές λίμνες, μοναδικά στα Επτάνησα. Πρώτη στάση που έκανα ήταν στο σπήλαιο της Δρογκαράτης, ηλικίας 150 εκατομμυρίων ετών. Η αλλαγή της θερμοκρασίας ήταν αισθητή καθώς κατηφόριζα στο διάδρομο. Φτάνοντας, έμεινα έκθαμβη από τους πολύχρωμους σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Στο δεύτερο επίπεδο υπάρχει μια τεράστια υπόγεια αίθουσα όπου οργανώνονται μουσικές και άλλες εκδηλώσεις λόγω της εξαιρετικής ακουστικής της.

Σπήλαιο Δρογκαράτης

Σπήλαιο Δρογκαράτης

Λίγο πιο κάτω, στην ίδια περιοχή, βρίσκεται ο Καραβόμυλος, μια ειδυλλιακή λίμνη περιτριγυρισμένη από πράσινο, το νερό της οποίας προέρχεται από τις Καταβόθρες και αναβλύζει μέσα από το βυθό της. Ακριβώς μετά, ακολουθώντας τις πινακίδες, έφτασα στο Σπήλαιο της Μελισσάνης. Εδώ η φύση μεγαλούργησε τοποθετώντας μία εκπληκτική λίμνη στην καρδιά ενός σπηλαίου. Η αίσθηση της υγρασίας την ώρα που κατηφόριζα στο σπήλαιο μου προκάλεσε ρίγος. Στο βάθος φαίνονταν αμυδρά τα καταγάλανα νερά της λίμνης. Επιβιβάστηκα με άλλους τουρίστες στη βάρκα για να διασχίσουμε τη λίμνη. Μέρος της οροφής του σπηλαίου είχε καταρρεύσει από το σεισμό με αποτέλεσμα οι ανταύγειες του μεσημεριανού ήλιου να δίνουν μοναδικούς χρωματισμούς στα κρυστάλλινα νερά της. Όση ώρα μίλαγε ο βαρκάρης, θαύμαζα τους σταλακτίτες και την εναλλαγή των χρωμάτων της λίμνης, έχοντας την αίσθηση ότι βρίσκομαι στο κέντρο ενός μυθικού κόσμου. Η λαϊκή παράδοση έχει γεννήσει διάφορους μύθους σχετικά με το σπήλαιο. Ένας από αυτούς αναφέρει ότι έλαβε αυτή την ονομασία επειδή εκεί αυτοκτόνησε η νύμφη Μελισσάνθη όταν ο θεός Πάνας αρνήθηκε τον έρωτά της. Στο μικρό νησάκι της λίμνης υπήρχε κατά την αρχαιότητα ιερό του θεού Πάνα, ευρήματα από το οποίο μπορείτε να δείτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο στο Αργοστόλι.

Λίμνη Μελισσάνη

Λίμνη Μελισσάνη

Μαγεμένη από την ατμόσφαιρα μυστικισμού που πλανάται στο χώρο, πήρα το αυτοκίνητο προς την παραλία της Αντίσαμου. Κρυμμένος πίσω από αρκετές στροφές, ξεφύτρωσε ένας μικρός κολπίσκος με λευκά βότσαλα και σμαραγδένια βαθιά νερά, τριγυρισμένος από εντυπωσιακούς πράσινους λόφους. Αν έχετε δει «Το μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» θα την αναγνωρίσετε, καθώς σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν σε αυτήν την παραλία.

Σε απόσταση 6 χλμ. από τη λίμνη μέσα σε καταπράσινα τοπία και γραφικά λιμανάκια, δώρα της φύσης προς την κεφαλλονίτικη ύπαιθρο, ξεπροβάλλει το όμορφο λιμάνι της Αγίας Ευφημίας. Ιδανικός τόπος για όσους θέλουν να απολαύσουν ξένοιαστες διακοπές συνδυάζοντας τη γραφικότητα και την ηρεμία της τοποθεσίας με την κίνηση ενός κοσμοπολίτικου θέρετρου, καθώς διαθέτει πολλά τουριστικά μαγαζιά και γραφικές ταβερνούλες, ενώ πολυτελή σκάφη κοσμούν τη μαρίνα της. Στο τέλος του παραλιακού δρόμου μη σταματήσετε, συνεχίστε και αναζητήστε την ταβέρνα του Δενδρινού, μία από τις πιο γνωστές της περιοχής με ντόπιους θαμώνες και εκπληκτική κεφαλονίτικη κουζίνα.

ΜΑΓΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤ ΠΟΣΤΑΛ

Ξεκίνησα νωρίς το πρωί για να φτάσω στην πολυφωτογραφημένη παραλία του Μύρτου. Θεωρείται μία από τις πιο μαγευτικές παραλίες της Ευρώπης και από τις ομορφότερες του κόσμου. Στη σκιά του ορεινού όγκου Αίνου, περιστοιχίζεται από εντυπωσιακούς και θεαματικούς βραχώδεις γκρεμούς. Από ψηλά η θέα προς την παραλία είναι εκπληκτική. Στο σημείο που ξεκινά η θάλασσα, τα άσπρα βότσαλα δημιουργούν ανεπανάληπτες αποχρώσεις του μπλε. Τα νερά βαθαίνουν απότομα, γεγονός που εφιστά την προσοχή στους κολυμβητές, σε περίπτωση που έχει κύμα. Απ’ ότι μου εξήγησε ένας ναυαγοσώστης, είναι από τα πιο αντιθετικά τοπία του νησιού, αφού από ήρεμα και γαλαζοπράσινα, τα νερά του πολύ εύκολα μπορούν να γίνουν άγρια και βαθύ μπλε.

Μύρτος

Αυτό εξηγεί και γιατί οι ξαπλώστρες είναι πολύ πίσω από την ακροθαλασσιά. Αν έχετε χρόνο στη διάθεση σας, μην παραλείψετε να περάσετε από το φρούριο της περιοχής, το Ενετικό απόρθητο Κάστρο, κτισμένο το 1593 για να προστατεύει τους κατοίκους από τις συχνές επιδρομές πειρατών και επιδρομέων.

Συνεχίζοντας βόρεια του νησιού, έφτασα στον παραδοσιακό οικισμό Φισκάρδο. Το σκηνικό είχε αλλάξει. Χάρη στη μορφολογία του εδάφους του, είναι το μοναδικό χωριό της Κεφαλονιάς που δεν καταστράφηκε ολοσχερώς από τους σεισμούς, γι’ αυτό εδώ θα βρείτε αναλλοίωτη τη γραφική επτανησιακή αρχιτεκτονική. Βενετσιάνικα αρχοντικά του 18ου αι., με ψηλούς τοίχους και αυλόπορτες, μεθυστικές μπουκαμβίλιες που σκαρφαλώνουν μέχρι τα πέτρινα μπαλκόνια και στενά πλακόστρωτα καλντερίμια, χαρίζουν εικόνες βγαλμένες από πίνακα ζωγραφικής. Σε αυτή την εικόνα προστίθενται γραφικές ταβερνούλες, συμπαθητικά cafes και όμορφα καταστήματα με αναμνηστικά δώρα και κοσμήματα, που δίνουν στο χωριουδάκι αέρα κοσμοπολίτικο.

Φισκάρδο

Κρυμμένη σε πυκνοφυτεμένη περιοχή κοντά στο Φισκάρδο, η παραλία Έμπλισι παρέχει παραμυθένιο τοπίο στον επισκέπτη, καθώς τα καταγάλανα νερά και τα άσπρα της βότσαλα μπλέκουν με το πράσινο της γύρω περιοχής.

Παραλία Έμπλυση

Παραλία Έμπλυση

Στο δρόμο της επιστροφής περνούσαν από μπροστά μου διάφορες εικόνες. Μέσα σε μια μέρα είχα περάσει από διάσημες παραλίες, ιστορικά φρούρια, παραδοσιακά χωριά, κοσμοπολίτικα λιμανάκια… και όλα αυτά ήταν μόνο ένα κομμάτι από το παζλ που συνθέτει την εικόνα του νησιού.

Με αυτές τις εικόνες τελείωσε το ταξίδι μου στο μυστηριώδη κόσμο της Κεφαλονιάς. Σε ένα ανεπανάληπτο σκηνικό φυσικού κάλλους, με φόντο το πράσινο και το απέραντο γαλάζιο, και με πρωταγωνιστή τους θρύλους και τα ανεξήγητα φαινόμενα, εκτυλίσσεται το πιο μυστηριακό έργο που θα προκαλέσει δέος σε όλους τους επισκέπτες.

 Από αφιέρωμα του travelstyle

email