Νησίδα Δίας – Κεφαλονιά

Βραχονησίδα Δίας

Νησίδα Δίας Κεφαλονιά

Τις 2 Ιουλίου γιορτάζει η Εκκλησία μας την «Κατάθεση της Εσθήτας» (φόρεμα) της Παναγίας μας, στις Βλαχέρνες της Κωνσταντινούπολης.

Σύμφωνα με το συναξάρι, δύο αδέλφια πατρίκιοι των χρόνων του Λέοντα του Α΄, 5ος αιώνας, πήγαν στα Ιεροσόλυμα για προσκύνημα. Περνώντας από τη Γαλιλαία, βρήκαν στο σπίτι μιας Εβραίας να φυλάσσεται μια εσθής (φόρεμα), που κατά την παράδοση ανήκε στην Παναγία. Οι δύο βυζαντινοί άρχοντες έκλεψαν την Εσθήτα και την έφεραν στην Κωνσταντινούπολη, στο προάστιο των Βλαχερνών, και δεν φανέρωσαν σε κανέναν για το πολύτιμο και ιερό κειμήλιο τους. Σύμφωνα με την παράδοση, με κάποιο θαύμα παρουσιάστηκε το γεγονός αυτό «της Τιμίας Εσθής», κι ο αυτοκράτορας έκτισε μεγαλόπρεπο ναό. Πρόκειται για τον φημισμένο ναό «των Βλαχερνών».

Διαβάστε επίσης H βραχονησίδα Δίας, το πανηγύρι και η χαλάρωση

Η γιορτή που γινόταν εκεί τα βυζαντινά χρόνια ήταν από τις μεγαλοπρεπέστερες του Βυζαντίου, σχεδόν πολιουχική, που δημιούργησε πολλές αντίστοιχες γιορτές σε τόπους που είχαν και ακολούθησαν από παλιά μια βυζαντινή παράδοση.

Στην Κεφαλονιά ναοί των Βλαχερνών ήταν στην αρχαία και μετέπειτα βυζαντινή Πάλη, περιοχή Ληξουρίου, στο νησάκι Δίας, στο Ρίφι και στα Αννινάτα. Η παλιά εικόνα από το ναό των Βλαχερνών της Πάλης βρίσκεται σήμερα στο μοναστήρι του Κορωνάτου, όπου τελείται αγρυπνία με την παρουσία πολύ κόσμου.

Κάθε χρόνο οι Πεσσαδιάνοι και άλλοι Λειβαθηνοί, με πλοιάριο πηγαίνουν με τους ιερείς τους στο νησάκι Δίας, όπου γιορτάζουν την ημέρα αυτή.

Η λιτανεία που ακολουθεί, πιθανόν έχει τις ρίζες της στη θαλάσσια λιτανεία που ξεκίνησε από την Πεσσάδα σε ανάμνηση του Αποστόλου που ναυάγησε εκεί τον 1ον αιώνα και εκχριστιάνισε την Κεφαλονιά. Κατά την άφιξη της λιτανεία γινόταν ένα είδος αναπαράστασης της καθαίρεσης και εξορίας του Θεού Δία και την εγκαθίδρυση της νέας πίστης, σύμφωνα με όσα γράφει ο περιηγητής των χρόνων της Αγγλοκρατίας Αλεξάντερ Warwmperg.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στο νησάκι Δία, που φέρει το όνομα του πατέρα των Θεών της αρχαιότητας, υπήρχε βωμός και τελούνταν θυσίες προς το θεό αυτόν.

Βραχονησίδα Δίας

Νησίδα Δίας Κεφαλονιά

Αργότερα που στην Κεφαλληνία με τον απόστολο Παύλο ήλθε ο Χριστιανισμός η μία θρησκεία αντικατέστησε την άλλη.

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας φυλάσσεται σε ξυλόγλυπτο θρόνο στο Μοναστήρι του Εσταυρωμένου στην Πεσσάδα.

Ο ιστοριοδίφης Ηλίας Τσιτσέλης (Σύμμικτα, τόμος 2ος, Αθήνα 1960, σελ. 307) μας ενημερώνει πως: (άγνωστον πότε, ευσεβής τις ερημίτης ίδρυσε την μικράν μονήν της Θεοτόκου των Βλαχερνών, συντηρουμένην εκ της ελεημοσύνης των χριστιανών) Ο Τσιτσέλης γράφει, πως η Μονή το 1805 είχε τρεις μοναχούς και τρεις το 1889. Επίσης πως στις αρχές του 19ου αιώνα κατάφυγε σε αυτήν εξόριστος ο μεγάλος Ζακυνθινός αγιογράφος ιερέας Νικόλαος Καντούνης, ο οποίος είχε ζωγραφίσει καλλιτεχνικότατα τον ναό. Σίγουρο είναι, πως η βραχονησίδα Δίας τα χρόνια της Αγγλοκρατίας, ήταν τόπος εξορίας για πολλούς επαναστάτες, ιδίως ιερείς.

Και ο Άγιος Παναγής (παπα-Μπασιάς), γύρω στα 1821, όντας δάσκαλος σε σχολείο του Ληξουρίου, δε συμβιβάστηκε με τη γραμμή και τα συμφέροντα των Άγγλων κατακτητών και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη δημόσια εκπαίδευση και να έλθει για λίγο στο νησάκι αυτό για προσευχή και ηρεμία.

Τη φιδίσια και μεγάλη σκάλα καθώς και μια προβλήτα έφτιαξε ο ιερέας από το Ληξούρι, Νικόλαος Δρακονταειδής, που μήνες διέμεινε στο νησάκι για το σκοπό αυτό. Με τους φοβερούς σεισμούς του 1867 το μοναστήρι πλήγηκε αρκετά και σύμφωνα με τον Ηλία Τσιτσέλη, ο τότε Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Σπυρίδων Κοντομίχαλος, ελευθέρωσε από τα καθήκοντα του οικονόμου, τον ιερέα Μακάριο Φραγκάτο, για να βρει την οικονομική βοήθεια και να επιδιορθώσει τα κτίσματα της Ιεράς Μονής από τις μεγάλες βλάβες που έπαθε από τους τότε σεισμούς.

Ο ιερέας Φραγκάτος το κατόρθωσε με πολλή επιτυχία με τη βοήθεια των Κεφαλλήνων που βρίσκονταν σε μέρη εκτός της Κεφαλλονιάς.

(πηγή: kefalonitis.com – σύνθεση από κείμενα του Γεράσιμου Σωτ. Γαλανού (2007)

email