Ο Κεφαλλονίτης και ο Διάολος

Ένας βλάστημος Κεφαλονίτης ναυτικός

Ένας βλάστημος Κεφαλονίτης ναυτικός

Ένας Κεφαλλονίτης ναυτικός που τον βρήκε ραγδαία νεροποντή και δεν είχε πού να καλυφθεί, έβγαλε τα ρούχα του, τα τύλιξε προσεκτικά και όταν μετά σταμάτησε η βροχή τα ξαναφόρεσε και ήσαν στεγνά και περιποιημένα. 

Επειτα από λίγο συναντά ο Κεφαλλονίτης τον Διάολο, που είχε γίνει μούσκεμα από τη βροχή.

 «Μα πώς τα κατάφερες εσύ να μη βραχείς;» ρωτά τον Κεφαλλονίτη. «Είναι οικογενειακό μυστικό, δεν το λέω».

Επιμένει ο Διάολος, «κάτσε να σε …ΜΠΙΠ.. να σου το πω», υποχωρεί ο ναυτικός. «Δεν ντρέπεσαι, για ποιον με πέρασες;» αρνείται ο Σατανάς- αλλά τον έτρωγε η περιέργεια και η νοσηρή επιθυμία να αποκτήσει τη μυστική γνώση, ενδίδει στο τέλος και μαθαίνει ντροπιασμένος πόσο απλή ήταν.

Πεθαίνει κάποτε σε βαθιά γεράματα ο Κεφαλλονίτης, πάει στον Παράδεισο· «φύγε, βλάσφημε» του λέει ο Αγιος Πέτρος- φημίζονται οι Κεφαλλονίτες για τις ευρηματικές βρισιές τους, όταν είναι πολύ οργισμένοι πιάνουν το ημερολόγιο και τιμούν όλους τους αγίους, ούτε τα θρυλικά γοβάκια του Αγιου Γεράσιμου (που τα αλλάζουν κάθε βράδυ και το πρωί τα βρίσκουν λιωμένα από την πεζοπορία, να κάνει θαύματα εδώ και εκεί) δεν γλιτώνουν το απαύτωμα. 

Τι να κάνει, φεύγει από την πύλη του Παραδείσου, πάει στης Κόλασης την αυλόπορτα ο ναυτικός· «πετάξτε τον έξω, θα μας απαυτώσει όλους» φωνάζει ο Διάολος μόλις τον είδε.

Ετσι, έμεινε ανάμεσα Κόλαση και Παράδεισο ο Κεφαλλονίτης, και έκτοτε όλοι οι συμπατριώτες του πάνε εκεί, στον ειδικό τόπο που δημιουργήθηκε για το αθυρόστομο και ευφυές είδος ανθρώπων που κατοικεί στο νησί, το μόνο που κατάφερε να απαυτώσει τον Διάολο. 

Μια άποψη του Διόδωρου  Κυψελιώτη στο ΒΗΜΑ.

email