Ο Κεφαλονίτης Αντιβασιλέας στο Βασίλειο των δυο Σικελιών

Κάστρο Αγίου Γεωργίου. (΄Ετος 1904!!)

Κάστρο Αγίου Γεωργίου. (΄Ετος 1904!!)

Χωραφάς Γεώργιος (Τζώρτζης), Κόμης, Αντιβασιλέας στο Βασίλειο των δυο Σικελιών (1692 – 1775).

Γεννήθηκε στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου το 1692. Στρατιωτικός και λόγιος, γιος του κόμη Άγγελου Χωραφά. Γνωστός κυρίως από την εντυπωσιακή του σταδιοδρομία στο βασίλειο των Δύο Σικελιών και την αναδιοργάνωση του Βασιλικού Μακεδονικού Τάγματος (Reggimento Real Macedone).

Σπούδασε στην Μπρέσια και στην Πάρμα και το 1721 επέστρεψε στη γενέτειρά του. Το 1723 ανέλαβε την υγειονομική και αργότερα τη στρατιωτική διοίκηση της Ιθάκης. Το 1725 πήγε στη Βενετία και συνδέθηκε με Βενετούς αξιωματούχους, διακεκριμένους Ιταλούς αυλικούς και στρατιωτικούς (στο Λόντι, στο Τορίνο κ.α.) και τελικά με τον κόμη Φινοκέτι, απεσταλμένο του βασιλιά των Δύο Σικελιών στη Βενετία (1739).

Ο τελευταίος εισηγήθηκε τότε, στην κυβέρνησή του, να αναθέσει στον Χωραφά, την αναδιοργάνωση των πατροπαράδοτων μισθοφορικών στρατιωτικών σωμάτων που, επί ισπανοκρατίας, συγκροτούνταν συνήθως από Έλληνες, Αλβανούς και Σλάβους στρατιώτες.

Ο Χωραφάς προήχθη σε ταγματάρχη και , παρά τις αντιδράσεις της Βενετίας, ολοκλήρωσε μέσα σε 2 χρόνια τη στρατολογία, την οργάνωση και την εκπαίδευση του Βασιλικού Μακεδονικού Τάγματος (Reggimento Real Macedone). Το 1741 πήρε ενεργό μέρος στις διαπραγματεύσεις των Δύο Σικελιών, με την Υψηλή Πύλη για την υπογραφή ειρήνης και εμπορικής συνθήκης, γεγονός που έπεισε τον Κάρολο Ζ’ να τον ανταμείψει με τον βαθμό του υποστρατήγου.

Από το 1744, οπότε άρχισαν οι συγκρούσεις των δυνάμεων της Νάπολης, με αυτές της Αυστρίας στην Ιταλία, άρχισε τη λαμπρότερη περίοδο της στρατιωτικής του ζωής, καθώς την περίοδο 1745-46 σημείωσε ανέλπιστες νίκες (μάχες στη Βελέτρα, πολιορκία και άλωση της Τορτόνα, προέλαση στην Πλακεντία, στην Πάρμα, στην Γκουαστάλα και στο Ρέτζιο).

Σε μια μάχη αιχμαλωτίστηκε και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Αυστρία. Απελευθερώθηκε, ύστερα από μεσολάβηση του Καρόλου (που σύντομα έγινε βασιλιάς της Ισπανίας, αφήνοντας το βασίλειο των Δύο Σικελιών στον γιο του Φερδινάνδο), και επέστρεψε στη Νάπολη, όπου ανέλαβε την αναδιοργάνωση του Μακεδονικού Τάγματος. Υπό την ηγεσία του, η μονάδα μεγέθους τάγματος, επεκτάθηκε σταδιακά σε ένα πλήρες σύνταγμα το οποίο, το 1754, αποτελείτο από δύο τάγματα με 13 λόχους το καθένα.

Το 1772, αφού προήχθη σε αντιστράτηγο, ανέλαβε να καταστείλει την επανάσταση της Σικελίας εναντίον του Φερδινάνδου και μετά την επιτυχία του, τη γενική στρατιωτική διοίκηση της νήσου ως αντιβασιλέας (1772-75). Ο κόμης Χωραφάς έγραψε και μια πραγματεία για τις αιτίες και τα αποτελέσματα της έκρηξης του Βεζούβιου (1751), ενώ του αποδίδεται και ένα ανώνυμο χρονικό της δράσης του Μακεδονικού Τάγματος, τυπωμένο στην Μπολόνια το 1768.

Μέχρι το τέλος της ζωής του , τιμητικά παρέμεινε διοικητής του μακεδονικού Τάγματος. Πέθανε το 1775 στο νησί Ischia της Ιταλίας.

email
Πηγή άρθρου: Ορέστης Καππάτος