Τα Μνημεία του Αργοστολίου (Μέρος Α’)

Πλατεία Αργοστολίου

Πλατεία Αργοστολίου

Οι πόλεμοι των ετών 1912-1922 οδήγησαν κατά τον Μεσοπόλεμο στην αθρόα παραγωγή ηρώων για να τιμηθούν οι νεκροί τους. Τότε οι δήμοι και οι κοινότητες της χώρας, αλλά και διάφοροι φορείς κατέβαλαν προσπάθειες για να ανέγερση μνημείων σε ανάμνηση κάθε ιστορικού γεγονότος που διαδραματίστηκε στον τόπο τους ή για να τιμήσουν κάθε συμπολίτη τους, ο οποίος με οποιοδήποτε τρόπο προσέφερε υπηρεσίες στο Έθνος.

Αποτέλεσμα αυτού του εθνικού παραληρήματος ήταν να γεμίσει η ελληνική γη με μάρμαρα, τα οποία σπάνια συνθέτουν ένα μνημείο με καλαισθησία ή καλλιτεχνική αξία, γεγονός για το οποίο ευθύνονται οι επιτροπές που

τα εξέλεξαν, αφού τα μέλη τους δεν είχαν καμία σχέση με την τέχνη. Αντίθετα η ιστορική τους αξία είναι μεγάλη γιατί επενδύεται σε αυτά μια εθνική ιδεολογία και η συστηματική τους έρευνα φωτίζει σημαντικές πτυχές της νεοελληνικής κοινωνίας.

Επί δημαρχίας Βασιλείου Βανδώρου(1925-1929), το δημοτικό συμβούλιο έλαβε την απόφαση της ανέγερσης του μνημείου και της ανάθεσης του έργου στον γλύπτη Γεώργιο Μπονάνο, ο οποίος είχε φιλοτεχνήσει αρκετά τέτοια μνημεία σε ανάμνηση των νεκρών εκείνης της περιόδου.

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου πραγματοποιήθηκαν με επισημότητα τον Ιούνιο του 1927. Το μοναδικό πρόβλημα που αντιμετωπίστηκε μέχρι τη στιγμή των αποκαλυπτηρίων ήταν ότι επρόκειτο να χαραχθεί πάνω στο μνημείο επίγραμμα του Εμμανουήλ Πεζόπουλου στην αρχαία ελληνική γλώσσα, γεγονός το οποίο κατακρίθηκε έντονα από το Διονύσιο Ζακυθηνό ( υποστήριζε ότι τα επιγράμματα πρέπει να γράφονται σε γλώσσα την οποία να καταλαβαίνει ο λαός ), και έτσι δε χαράχτηκε πότε.

Η στήλη τοποθετήθηκε στον κήπο του Napier στο Αργοστόλι. Ο κήπος αυτός πήρε το όνομά του από τον Κάρολο Νάπιερ, έναν από τους δεκαεπτά τοποτηρητές που υπηρέτησαν στην Κεφαλονιά το διάστημα της αγγλικής κατοχής και συγκεκριμένα από το 1817 μέχρι το 1864.Ο Νάπιερ άφησε αγαθή μνήμη στο λαό της Κεφαλονιάς λόγω του ενδιαφέροντός του σε έργα οδοποιΐας, καθώς και λόγω ανέγερσης κοινωφελών ιδρυμάτων. Ο ίδιος έλαβε ευνοϊκή θέση στον αγώνα του 1821 και δήλωσε έμπρακτα τα φιλελληνικά του αισθήματα

Πρόκειται για τριμερή πυραμιδόσχημη αετωματική στήλη, όπου στο ανώτερο μέρος της εικονίζεται σε ζωηρό ανάγλυφο φτερωτή γυναικεία μορφή, η Δόξα και στο κάτω μέρος του υποβάθρου εικονίζεται δάφνινο στεφάνι. Στην αριστερή πλευρά του ανωτέρου τμήματος της στήλης παρατηρούμε την υπογραφή του καλλιτέχνη και κάτω από την ανάγλυφη παράσταση βλέπουμε σε επιγραφές τα ονόματα των δημοτών που έπεσαν ηρωικά στους πολέμους 1912- 1922.

Το ύψος της στήλης είναι 3,40 μέτρα και το ύψος του ανάγλυφου 0,90 μέτρα. Ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας έχει οριστεί η 23η Σεπτεμβρίου, ημέρα όπου γίνεται επίσημη Δοξολογία στο Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελίστριας και εκφώνηση πανηγυρικού λόγου της ημέρας.

Στη συνέχεια, τελείται επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο από τις πολιτικές και στρατιωτικές αρχές του τόπου, από τους εκπροσώπους των προσφυγικών σωματείων, πολιτικών κομμάτων, αντιστασιακών οργανώσεων και οργανώσεων γυναικών.

ΑΝΔΡΙΑΝΤΑΣ ΠΑΝΑΓΗ ΒΑΛΛΙΑΝΟΥ:

Ο Παναγής Βαλλιάνος (1814-1902) γεννήθηκε στις Κεραμειές Κεφαλληνίας και ήταν ένας τους μεγαλύτερους ευεργέτες στην Κεφαλονιά αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το εμπόριο στο Αργοστόλι και στη Ζάκυνθο. Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου απέκτησε μεγάλη οικονομική ανεξαρτησία. Το 1858 πήγε στο Λονδίνο, όπου ανέπτυξε εμπορική δραστηριότητα που του απέφερε πολλά χρήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πέθανε το 1902 στο Λονδίνο, αφήνοντας στην Κεφαλονιά και στους κατοίκους της ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που βοήθησε στην επίλυση πολλών προβλημάτων στο νησί.

Τα κληροδοτήματα12 που του αποδίδονται είναι η Βαλλιάνειος Γεωργική Σχολή στο Αργοστόλι όπου οι τρόφιμοι της εξασκούνταν σε γεωργικές γνώσεις, η Χαροκόπειος σχολή στην Αθήνα, η Βαλλιάνειος Βιβλιοθήκη και πολλά άλλα.

Η απόφαση για την ανέγερση του ανδριάντα ελήφθη από το δημοτικό συμβούλιο Αργοστολίου το Μάϊο του 1909 ( επί δημαρχίας Σπυρίδωνα Φωκά Κοσμετάτου) και δύο χρόνια αργότερα εγκρίθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών σύσταση ερανικής επιτροπής για τη συλλογή παγκεφαλληνιακών εράνων, για τους οποίους κινητοποιήθηκε και η Κεφαλληνιακή Αδελφότης Αθηνών. Συγκεντρώθηκαν μόλις 7000 δρχ. γιατί τους πρόλαβαν οι πανελλήνιοι έρανοι των Βαλκανικών πολέμων. Τελικά το ποσό των 35.000 δρχ. που κόστισε , συγκεντρώθηκε από τον ομογενή Γεράσιμο Κούπα, ο οποίος και ανέθεσε το έργο στον Κώστα Δημητριάδη, διαπρεπή γλύπτη που τότε ζούσε στο Παρίσι. Στις αρχές του 1914 το έργο ήταν σχεδόν έτοιμο στο Παρίσι και το Μάιο είχε φτάσει ήδη στο Αργοστόλι. Τελικά τα αποκαλυπτήρια του τελέστηκαν στις 18 Σεπτεμβρίου 1916.

Ο Παναγής Βαλλιάνος παρατηρείται καθιστός σε μεγάλη ηλικία, να γέρνει τον κορμό ελαφρά μπροστά, να μαζεύει προς τα πίσω το δεξί πόδι και να ακουμπά τα δύο του χέρια στο κάθισμα. Στην μπροστινή πλευρά του βάθρου έχει χαραχτείεπιγραφή:

ΠΑΝΑΓΗ ΒΑΛΛΙΑΝΩ / ΟΙ ΚΕΦΑΛΛΗΝΕΣ

και στην πίσω πλευρά έχει χαραχτεί μακροσκελής επιγραφή που μνημονεύει την επιχειρηματική και «αγαθοεργό» δράση του Παναγή και των αδελφών του. Στην προκειμένη περίπτωση ο ανδριάντας αφιερώνεται από τους Κεφαλλήνες, δηλαδή το σύνολο των ευεργετηθέντων, όπως τονίζεται και στην επιγραφή και έτσι παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα συλλογικής βούλησης και ως δημόσιας διακήρυξηςτων συναισθημάτων και των προθέσεων μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Οι διαστάσεις του ανδριάντα είναι: ύψος συνολικά 4 μ. περίπου και οι διαστάσεις του ανάγλυφου 0,58×0,56 μέτρα.

Το δημοτικό συμβούλιο είχε αποφασίσει να τοποθετηθεί ο ανδριάντας στην κεντρική πλατεία Αργοστολίου, η οποία ονομάστηκε πλατεία Ευεργετών, με την προοπτική να στηθούν εκεί μελλοντικά και οι προτομές άλλων ευεργετών. Τα σχέδια του δήμου όμως δεν υλοποιήθηκαν, διότι η συσσώρευση τόσων γλυπτών στον ίδιο χώρο δεν έβρισκε τη σύμφωνη γνώμη όλων των δημοτών.

Λίγα χρόνια πριν στο κέντρο της ίδιας πλατείας βρισκόταν το άγαλμα του Ιωάννη Μεταξα14, το οποίο λόγων πολλών αντιδράσεων απεσύρθη παραχωρώντας τη θέση του στο άγαλμα του Βαλλιάνου, το οποίο βρίσκεται απωθημένο σε μια γωνία της πλατείας15, σαν να είναι αδύνατο να συνυπάρξει το ιστορικό του φορτίο με τις χρήσεις της σύγχρονης καθημερινής ζωής. Καθώς δε στήθηκαν ποτέ εκεί οι προτομές άλλων ευεργετών, ο ανδριάντας μονοπωλούσε το ενδιαφέρον, ώστε η πλατεία έμεινε στην ιστορία ως πλατεία Βαλλιάνου.

ΠΡΟΤΟΜΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΠΛΕΣΣΑ:

Έμεινε στην ιστορία ως το μνημείο του αφανούς ναύτη. Ο Γεώργιος Μπλέσσας, νεότερος πέντε αδελφών, γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1905. Στις 28 Αυγούστου 1942 αναλαμβάνει κυβερνήτης του Α/Τ Β. Όλγα, το οποίο του επεφύλαξε «λαμπρή και ένδοξη δράση», αλλά και την ηρωική μοίρα να τον συνοδεύσει στον υγρό τάφο.

Ο Μπλέσσας πέφτει νεκρός στις 26 Σεπτεμβρίου 1943, ώρα 7:00 πμ. , όταν το Α/Τ Β. Όλγα συγκρούεται με γερμανικά πληρώματα. Ο λαμπρός κυβερνήτης Μπλέσσας, το ηρωικό επιτελείο του και οι γενναίοι ναύτες του Β. Όλγα έδειξαν μια έξοχη ηρωική στάση μέχρι την τελευταία στιγμή του μοιραίου τέλους τους. Για τους λόγους αυτούς, ο Μπλέσσας μετά θάνατον προήχθη στο βαθμό του αντιπλοιάρχου και του απονεμήθη το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας.

Το μνημείο βρίσκεται στο λιμάνι, σε μια μικρή ανθοστόλιστη πλατεία, την πλατεία Γεωργίου Μπλέσσα που διαμορφώθηκε ειδικά για το μνημείο. Το ύψος της στήλης είναι 1,21 μέτρα, το ύψος της προτομής είναι 2,63 μέτρα, το πλάτος της πρώτης βάσης είναι 1,13 μέτρα και το πλάτος της δεύτερης βάσης είναι 1,93 μέτρα.

Η πρωτοβουλία ανέγερσης του μνημείου άνηκε στην Κεφαλληνιακή Αδελφότητα Αθηνών, η οποία κάλυψε όλα τα έξοδα ανέγερσης του μνημείου, χωρίς να διενεργηθεί κανένας έρανος. Η Αδελφότητα ανέθεσε τις εργασίες του μνημείου το 1968 στον Παύλο Μωραΐτη, διακεκριμένο γλύπτη , και τα αποκαλυπτήρια έγιναν με κάθε επισημότητα το 1970. Τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν γίνεται καμία μελέτη γύρω από το μνημείο. Η μπροστινή πλευρά της προτομής έχει χωριστεί σε τρία ίσα μέρη. Στο πρώτο μέρος έχει χαρακτεί η εξής επιγραφή:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝ. ΜΠΛΕΣΣΑΣ

ΑΝΤΙΠΛΟΙΑΡΧΟΣ Β.Ν.

ΕΠΕΣΕΝ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΩΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΩ ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΩ  ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ ΒΥΘΙΣΘΕΝΤΟΣ ΤΗΝ 26-09-43

Στο δεύτερο μέρος έχουν χαρακτεί τα εξής:

ΟΥ ΚΟΝΙΣ ΟΥΔ’ ΟΛΙΓΟΝ ΠΕΤΡΗΣ ΒΑΡΟΣ ΑΛΛΑ ΓΕΩΡΓΙΕ ΜΠΛΕΣΣΑ ΗΝ ΕΣΟΡΑΣ ΑΥΤΗ  ΠΑΣΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΑΦΟΣ

Στο τρίτο μέρος χαράχτηκε:

ΕΣΤΗΣΑΝ ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Λόγω αδυναμίας εύρεσης του αρχείου, οποιαδήποτε άλλη πληροφορία κατέστη αδύνατη.

ΠΡΟΤΟΜΗ ΜΑΡΙΝΟΥ ΑΝΤΥΠΑ:

Ο Μαρίνος Αντύπας (1872-1907), υπήρξε πρωτοπόρος στην οργάνωση και δραστηριοποίηση των καθαρά σοσιαλιστικών σχημάτων, των οποίων η ύπαρξη μαρτυρείται από το 1865, ένα χρόνο, δηλαδή μετά την ένωση των Ιονίων Νήσων με το υπόλοιπο ελληνικό κράτος. Την περίοδο αυτή, οι ιδέες της εθνικής ανεξαρτησίας, της αβασίλευτης δημοκρατίας, της πανανθρώπινης ελευθερίας, ισότητας και αδελφότητας έχουν ήδη εισδύσει και κυριαρχούν στις συνειδήσεις Κεφαλλονίτικης νεολαίας.

Με την εφημερίδα του «Ανάστασις» 16 , δίδασκε το λαό, προβάλλοντας τα αγαθά του σοσιαλισμού. Το 1904 ιδρύει στην Κεφαλονιά το Λαϊκό Αναγνωστήριο ή «Ισότης» που χαρακτηρίζεται από τον ίδιο ως «Λαϊκόν Σχολείον». Το Λαϊκό Αναγνωστήριο και ιδιαίτερα ο Αντύπας στόχευε στην προώθηση σοσιαλιστικών ιδεών στον χώρο των νέων του νησιού και την οργάνωση σοσιαλιστικού συλλόγου.

Το 1906 αναχωρεί από το νησί και ένα χρόνο αργότερα δολοφονείται, ενώ η διακίνηση των σοσιαλιστικών ιδεών συνεχίζεται στο νησί από τους ομοϊδεάτες του. Σύμφωνα με μαρτυρίες ντόπιων, καθώς κατέστη αδύνατη η εύρεση επίσημων εγγράφων γύρω από το άγαλμα, το δημοτικό συμβούλιο το 1969 συνεδρίασε και έλαβε την απόφαση ανέγερσης του αγάλματος. Στη συνέχεια ανέθεσε την ευθύνη της κατασκευής του αγάλματος στον Κεφαλλονίτη γλύπτη Γεράσιμο Καλογηράτο, ο οποίος κατάφερε να υποτάξει τα εξωτερικά ρεαλιστικά χαρακτηριστικά του αγάλματος και να τονίσει την προσωπικότητα του Μαρίνου Αντύπα.

Η εισήγηση του δημάρχου Γεράσιμου Λυγούρη(1967-1972) για την τοποθέτηση του αγάλματος στην πλατεία Δημητρίου Λουκάτου εγκρίθηκε παμψηφεί από όλο το δημοτικό συμβούλιο. Ωστόσο, άγνωστη παραμένει μέχρι στιγμής η αμοιβή του καλλιτέχνη.

Οι διαστάσεις του αγάλματος είναι: ύψος 2,68 μέτρα και πλάτος 1,10 μέτρα.

Η χρονολογία ανέγερσης του αγάλματος τοποθετείται το 1970, αρκετά χρόνια δηλαδή μετά το θάνατο του Μαρίνου Αντύπα. Απ’ ό,τι γνωρίζουμε, δεν γίνεται καμία τελετή γύρω από το άγαλμα.

ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ:

Μετά από εισήγηση του δημάρχου κ. Γεωργίου Τσιλιμιδού, στις 12 Φεβρουαρίου 2007 , το δημοτικό συμβούλιο Αργοστολίου έλαβε την απόφαση της ανέγερσης του «μνημείου Εθνικής Αντίστασης» και συζητήθηκε ο τρόπος εκτέλεσης του έργου.

Στη συνέχεια ορίστηκε ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου, οποίος ανέρχεται στο ποσό των 4.000,00 ευρώ χωρίς Φ.Π.Α και στο ποσό των 4.760,00 € με Φ.Π.Α και ανακοινώθηκε ότι η εκτέλεση του έργου θα γίνει με βάση τη διεξαγωγή πρόχειρου μειοδοτικού διαγωνισμού με σφραγισμένες προσφορές για το έργο. Στη διάρκεια της δημοπρασίας, κατάθεση προσφοράς έγινε μόνο από τον κ. Γεώργιο Κουράκο, ο οποίος ανακηρύχθηκε ομόφωνα από την επιτροπή ως επίσημος ανάδοχος του έργου.

Το δημοτικό συμβούλιο όρισε την τοποθεσία ανέγερσης του μνημείου στη γωνία των οδών Ερυθρού Σταυρού και Χαροκόπου και ανάθεσε τις εργασίες του μνημείου στο διαπρεπή γλύπτη Γεράσιμο Καλογηράτο.

Το μνημείο μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο του, κατέλαβε επιφάνεια 180,18 τ.μ.. Αποτελείται από υψίκορμο γυναικείο άγαλμα θλιμμένης μορφής, ύψους 3,20 μ., στηριγμένο σε βάση με μαρμάρινη επένδυση διαστάσεων 60 εκατοστών. Εκατέρωθεν του αγάλματος κατασκευάστηκαν δύο τοιχεία εμφανούς σκυροδέματος, καμπύλης μορφής και ύψους που κυμαίνονταν από τα 1,60 μ. μέχρι 3,00 μ.. Στα τοιχεία αυτά τοποθετήθηκε χάλκινη λωρίδα πάχους 1 εκ. και πλάτους 20 εκ., πάνω στην οποία αναγράφονται με ανάγλυφα γράμματα οι λέξεις «Μνημείο Εθνικής Αντίστασης». Η όλη σύνθεση του έργου διαμορφώθηκε σε τρεις στάθμες, οι οποίες πλακοστρώθηκαν με πλάκες μαρμάρου Νάξου. Το συνολικό ύψος του μνημείου είναι 12,35 μέτρα και 4,20 μέτρα από την τρίτη στάθμη του.

Θα ολοκληρωθεί μελλοντικά με την τοποθέτηση μιας βρύσης συνδεδεμένης με το δίκτυο ύδρευσης της πόλης. Στις 25 Νοεμβρίου 2007 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου. Τελέστηκε με επιμνημόσυνη δέηση, ακολούθησαν χαιρετισμοί και κατάθεση στεφάνων από τις πολιτικές και στρατιωτικές αρχές του τόπου, τα θύματα του πολέμου, τους εκπροσώπους των αντιστασιακών οργανώσεων, τα πολιτικά κόμματα, καθώς και οποιουδήποτε άλλου νομικού προσώπου ή άλλου φορέα του Νόμου ήθελε να τιμήσει την Εθνική Αντίσταση.

Πολύτιμη στάθηκε η παρουσία του καθηγητή της ιστορίας κ. Δημήτρη Λουκάτου, ο οποίος αμέσως μετά την ολοκλήρωση της δωρεάς της βιβλιοθήκης του στο χωριό του, κατέφτασε στον χώρο των αποκαλυπτηρίων, με σκοπό να μιλήσει για το μνημείο και το συμβολισμό του.

ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ACQUI:

Στο τέρμα της πόλης του Αργοστολίου, στο Φανάρι, πάνω από τον πευκόφυτο γύρο της Λάσσης, στην κορυφή του λόφου, βρίσκεται το μνημείο που φτιάχτηκε στη μνήμη των χιλιάδων Ιταλών στρατιωτών της Μεραρχίας «Acqui», ναυτών και τελωνειακών, οι οποίοι «έπεσαν» εθελοντικά κατά τη διάρκεια του αγώνα εναντίον των Ναζιστών εισβολέων στην Κεφαλονιά από 15 μέχρι 26 Σεπτεμβρίου 1943.

Αξίζει να τονίσουμε σε αυτό το σημείο ότι, η επιλογή του χώρου ανέγερσης του μνημείου δεν ήταν καθόλου τυχαία, διότι λίγα μέτρα παρακάτω έγινε η τρομερή σφαγή των Ιταλών.

Η πρωτοβουλία ανέγερσης του μνημείου ανήκε καθαρά στις Ιταλικές αρχές, οι οποίες ερχόμενες σε επαφή με τους Κεφαλλονίτες το Νοέμβριο του για 1972, ζήτησαν να τους παραχωρηθεί άδεια και χώρος για την ανέγερση του μνημείου. Σύμφωνα με μαρτυρίες αφηγητών, οι δημοτικές αρχές του νησιού συμφώνησαν με τους Ιταλούς να φτιαχτεί το μνημείο, σκεπτόμενες ότι θα αξιοποιηθεί μακροπρόθεσμα σε τουριστικό επίπεδο χωρίς να λάβουν υπ’ όψιν τους την ιταλική κατοχή στην οποία είχαμε περιέλθει και τις συνέπειες αυτής. Η συγκατάθεσή τους προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις των ντόπιων κατοίκων του νησιού.

Το συνολικό κόστος του έργου υπολογίστηκε στις 575.871 δρχ. και ο καλλιτέχνης που το φιλοτέχνησε, ορίστηκε από τις ιταλικές αρχές. Ο χρόνος διάρκειας των εργασιών ξεκίνησε από το 1975 και ολοκληρώθηκε το 1978, όπου τότε, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου με πολλές επισημότητες. Το κόστος των εργασιών καλύφθηκε εξ’ ολοκλήρου από την Ιταλία και αξίζει να σημειωθεί σ’ αυτό το σημείο ότι ανά τακτά χρονικά διαστήματα σημειώνονται αναχρηματοδοτήσεις και δωρεές από τους Ιταλούς για ανακαίνιση και προέκταση του μνημείου. Για παράδειγμα, το 1991 Στρατιωτικός και Ναυτικός Ακόλουθος της Ιταλικής Πρεσβείας κ.MASTRANGELO κατέθεσε στο ταμείο του δήμου Αργοστολίου το ποσό των 221.871 δρχ. για την ηλεκτροδότηση του μνημείου και όρισε το δήμο επιβλέποντα των εργασιών.

Το μνημείο των Πεσόντων Ιταλών είναι ένα από τα ωραιότερα μνημεία που υπάρχουν στο νησί από άποψη κατασκευής και φιλοτέχνησης. Πρόκειται για έναν ημικυκλικό χώρο περίπου 52 τ.μ., γύρω από τον οποίο έχουν τοποθετηθεί κάγκελα καθώς και πόρτα η οποία παραμένει συνήθως κλειδωμένη. Ο επισκέπτης κάνει μια μικρή απόσταση από τη στιγμή που θα ανοίξει την πόρτα μέχρι να φτάσει στο κέντρο του μνημείου, στο σημείο δηλαδή που παρατηρείται ένας μεγάλος άσπρος σταυρός και κατάθεση στεφάνων. Εκατέρωθεν του σταυρού υπάρχει σε δύο επιγραφές, μια ελληνική και μια ιταλική, ο λόγος ανέγερσης του μνημείου.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ ΤΗΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ACQUI ΝΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΛΩΝΙΑΚΩΝ ΤΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΑΖΙΣΤΩΝ ΕΙΣΒΟΛΕΩΝ ΑΠΟ 15 – 26 –ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1943 ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗΝ: ΑΞ/ΚΟΙ 65 ΥΠΑΞ/ΚΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡ/ΤΕΣ 1250 ΤΟΥΦΕΚΙΣΘΕΝΤΕΣ: ΑΞ/ΚΟΙ 155 ΥΠ/ΚΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡ/ΤΕΣ 5000 ΑΠΟΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑΝ: ΥΠΑΞ/ΚΟΙ ΚΑΙ ΣΤΡ/ΤΕΣ 3000

Η ΙΤΑΛΙΑ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ

ΣΕΠΤ. ‘78 Δίπλα ακριβώς από την παραπάνω επιγραφή, βρίσκονται και άλλες δύο, μια στα ελληνικά και μια στα ιταλικά, οι οποίες αναφέρουν τις τοποθεσίες σφαγής των Ιταλών:

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑΙ ΣΦΑΓΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ

21-26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1943 ΛΑΓΚΑΔΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

Οι δύο τελευταίες επιγραφές του μνημείου, προφανώς αναφέρονται και σε άλλες τοποθεσίες σφαγής, όμως τα ανάγλυφα γράμματα εφθάρησαν από το χρόνο και δυστυχώς δεν είναι ευδιάκριτα.

Κάθε χρόνο το Σεπτέμβριο γίνεται επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο, παρουσία πολλών Ιταλών επισήμων, από τους οποίους εκπροσωπείται το επίσημο Ιταλικό κράτος και οι οποίοι φιλοξενούνται από τις τοπικές αρχές με τις δέουσες τιμές.

ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ ΛΑΚΗΘΡΑ

ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΜΟΥΝΤΑ ΛΑΡΔΙΓΚΟ

ΔΑΥΓΑΤΑ ΛΟΥΡΔΑΤΑ

ΦΡΑΓΚΑΤΑ ΣΤΕΝΟ ΚΟΥΛΟΥΜΙ

ΚΑΡΔΑΚΑΤΑ ΠΡΟΚΟΠΑΤΑ

ΚΟΥΡΟΥΚΛΑΤΑ ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΚΟΥΤΣΟΥΛ ΣΠΗΛΙΑ

ΔΙΛΙΝΑΤΑ ΤΡΩΪΑΝΑΤΑ

Ακόμα και σήμερα , στην κλειστή κοινωνία του νησιού, οι απόψεις διίστανται όσον αφορά την αναγκαιότητα ύπαρξης ή μη του μνημείου των Ιταλών. Πόσοι είναι εκείνοι οι οποίοι τάσσονται υπέρ της ύπαρξης του μνημείου υποστηρίζοντας ότι η τουριστική αξιοποίηση είναι μεγάλη ενώ ακόμα μεγαλύτερη είναι η κατηγορία εκείνων, οι οποίοι υποστηρίζουν θερμά ότι το μνημείο αυτό αποτελεί ασέβεια καιγελοιοποίηση του έθνους μας υπό την έννοια ότι οι Ιταλοί επισκέφτηκαν το νησί ως κατακτητές και μνημονεύτηκαν από τους Κεφαλλονίτες με τιμές και δόξα, επειδή ίσως ήταν λιγότερο βάναυσοι στην τακτική τους σε σχέση με τους Γερμανούς .

Η κατηγορία αυτή υποστηρίζει βέβαια ότι το όλο ζήτημα πρέπει να το δούμε από ανθρωπιστική αφενός σκοπιά, αφετέρου όμως οφείλουμε απέναντι στον τόπο και το έθνος μας γενικότερα να το δούμε και από τη σκοπιά της κατάκτησης και των σφαγών που έκαναν οι Ιταλοί στους Έλληνες. Η άγνοια των νεότερων και η ανοχή σ’ αυτό το θέμα κάποιων άλλων, δεν παύει να αποτελεί παράπονο των γεροντότερων, οι οποίοι επισημαίνουν θερμά τη σημασία του γεγονότος σε ειδικές περιστάσεις όπως η τελετή της επιμνημόσυνης δέησης, κατά τη διάρκεια της οποίας υψώνεται πρώτα η σημαία των Ιταλών και άκουγε ο ύμνος τους, και κατά δεύτερον υψώνεται η ελληνική σημαία και ακούγεται ο ελληνικός ύμνος.

email