Θύμησες: Ένας “απλός” αλλά πολύ ΜΕΓΑΛΟΣ Κεφαλονίτης

Κεφαλονίτες της Ομογένειας

Κεφαλονίτες της Ομογένειας

“Όση ώρα μείναμε στο εστιατόριο ¨Ακρόπολις” καταφέραμε να δούμε μια  “άλλη όψη” της Ομογένειας μας! Μια μικρή ομάδα συμπατριωτών μας «καλών Σαμαρειτών» που αθόρυβα βοηθούν κάθε πονεμένο.

«Αρχηγός» της ομάδας αυτής  ήταν ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού ο Νίκος Παπαδάτος. Δεν είχαμε την ευκαιρία για να τον γνωρίσουμε…Ακούσαμε όμως τόσα καλά λόγια από πολλούς συμπατριώτες μας που πραγματικά εντυπωσιαστήκαμε.

Ανθρωπος ανοιχτόκαρδος και ανοιχτοχέρης ήθελε να σκορπά γύρω του χαρά. Αποκατεστημένος καλά οικονομικά, δεν ενδιαφερόνταν πια για να αυξήσει τις τραπεζικές του καταθέσεις . Το μαγαζί του ήταν και είναι δίπλα στο Νοσοκομείο κι από κει πέρναγαν και περνούνε όλοι οι πονεμένοι συμπατριώτες μας…”

Ό Νίκος είχε την.ψυχική ευγένεια να βοηθά χωρίς να ταπεινώνει αυτόν που βοηθούσε... Όταν έφτανε η ώρα του λογαριασμού δεν χάριζε το φαγητό για να δείξει την μεγαλοψυχία του. Αντίθετα έπαιρνε ένα μικρό συμβολικό ποσό. Για ένα λογαριασμό π.χ 5 δολλαρίων ο Νίκος χρέωνε 50 σέντς!

Παράλληλα όμως με τους αρρώστους είχε γνωριστεί με τους γιατρούς και υπαλλήλους του Νοσοκομείου. Δεν ήταν λίγες οι φορές που χρησιμοποίησε τις γνωριμίες του για να μπάσει ασθενείς στο νοσοκομείο ή στις πανσιόν που φιλοξενούνται με μικρή δαπάνη.

Αμέτρητες οι ιστορίες γύρω από την φιλανθρωπική δραστηριότητα του Νικόλα Παπαδάτου..

Πληροφορηθήκαμε  π.χ. ότι κάποτε έκαμε όλα τα έξοδα για να  μεταφερθεί στην.Ελλάδα και να ταφεί στο χωριό του ένα παλικάρι που πέθανε εδώ.Ακόμη ότι πήρε κάτω από την προστασία του μια ολόκληρη οικογένεια που είχε έρθει εδώ καραβοτσακισμένη, της νοίκιασε σπίτι, το επίπλωσε και τους έδινε χρήματα μέχρι να τακτοποιηθούν.

“Πολύς πόνος και πολλή  πίκρα στο «οδοιπορικό» μας και στα νοσοκομεία της Νέας ‘Υόρκης. Και ελπίδες όμως, πως δε χάθηκε η ανθρωπιά, δε σκλήρυναν όλες οι ανθρώπινες καρδιές.Από την πρώτη μέρα που ξεκινήσαμε αυτό το ρεπορτάζ, έντονο εκδηλώθηκε το ενδιαφέρον των συμπατριωτών μας να βοηθήσουν.

Έτσι, παράλληλα με τον κατάλογο των συμπατριωτών μας ασθενών που όλο μεγαλώνει και συμπληρώνεται με νέα  ονόματα, μεγαλώνει και ο κατάλογος των φίλων των ασθενών των «καλώνΣαμαρειτών» που αθόρυβα βοηθούν καθημερινά σχεδόν, αναξιοπαθούντες συμπατριώτες μας.

Πρώτος στον κατάλογο αυτό θα μπορούσε να μπει ο Νικόλας  Παπαδάτος, που πριν λίγο καιρό πέθανε, ξαφνικά από καρδιακή προσβολή, στη μέση του δρόμου.

Ο Νίκος είχε το εστιατόριο «Ακρόπολις» που βρίσκεται δίπλα στο νοσοκομείο Μεμόριαλ. Μοιραία λοιπόν ερχόταν σε  επαφή,  καθημερινά, με τον ανθρώπινο πόνο. Και δεν έμενε ασυγκίνητος.

Ο Νίκος Παπαδάτος. ο άνθρωπος που μετάτρεψε ο μαγαζί του σε λιμάνι γαλήνης και  βοήθειας των καραβοτσακισμένων συμπατριωτών μας…

Η καταγωγή του ήταν από τα Περατάτα της Κεφαλονιάς. Δυστυχώς έφυγε πολύ νέος και πολύ ξαφνικά…Στα 46 του χρόνια.

Όμως η παράδοση που δημιούργησε με το καλό του παράδειγμα δεν χάθηκε . Όπως μαθαίνουμε η γυναίκα του Άννα, η οποία είναι Αμερικανίδα αλλά μιλάει περίφημα τη γλώσσα μας συνεχίζει την τακτική του άντρα της τιμώντας την μνήμη του.

Ακόμη και το προσωπικό του “Ακρόπολις” που όλα αυτά τα χρόνια βοηθά ανάλογα με τις δυνάμεις του, συνεχίζει να δίνει το καλό του λόγο και την βοήθεια του στους αναξιοπαθούντες συμπατριώτες μας!

Απόσπασματα από την εφημερίδα ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ / 20-12-1982, που βγάζει η ομογένεια στην Astoria της Νέας Υόρκης, των “Ομογενειακών Νέων”  το Δεκέμβρη του 1982

email