To ξεχασμένο χριστουγεννιάτικο έθιμο του “στριφτού”

Παιχνίδι "Στριφτό"

Παιχνίδι “Στριφτό”

Δεν μπορώ , αγαπητοί μας φίλοι , να θυμηθώ πότε ακριβώς μπήκε αυτό το..αγνό γιορτινό ..σπορ  , πάντως , παιδί ακόμα , στη δεκαετία του 70 , ήταν σε..πλήρη..άνθιση .

Τι όμως ήταν το στριφτό ; ένα απλό..τζογαδόρικο παιχνίδι , που μπορούσε να παιχτεί οπουδήποτε , τα απαραίτητα..σύνεργα ήταν μόνο δυό κέρματα , κάπως μεγάλου μεγέθους , ” στριφτάρες ” τα λέγαμε , και φυσικά..πελάτες , παίχτες .

Πως παιζόταν ; απλά, πολύ απλά , όπως ξέρουμε όλοι τα κέρματα έχουν δυό όψεις , απ’ τη μιά , συνήθως ένα πρόσωπο , και το λέγαμε ” κορώνα ” , κι’ απ’ την άλλη μιά οποιαδήποτε παράσταση και γράμματα , τα ” γράμματα ” , ένας απ’ τους παίχτες έκανε τη ” μάνα ” και οι υπόλοιποι πόνταραν , όποιο ποσό μπορούσαν , υπήρχε όμως , συνήθως , κάποιο όριο , στο ποντάρισμα , γιά να υπάρχει κάποιος έλεγχος , και τα χρήματα τα κρατούσε κάποιος κοινής εμπιστοσύνης , μάνας και παιχτών .

Η μάνα λοιπόν , αφού τέλειωνε το ποντάριοσμα , έστριβε τα νομίσματα , πετώντας τα ψηλά , κατά τέτοιο τρόπο ώστε και στην άνοδο , αλλά και την κάθοδο , να περιστρέφονται , όπως ακριβώς και όταν στρίβουμε ένα νόμισμα στο..κορώνα η γράμματα , όταν λοιπόν κι’ οι δυό στριφτάρες είχαν κεφάλι , κορώνες δηλαδή , κέρδιζε η μάνα , κι’ όταν έρχονταν γράμματα , κέρδιζαν οι παίχτες , όταν ερχόταν ένα κι’ ένα , η μάνα επαναλάμβανε το στρίψιμο , μέχρι νάρθει η κορώνα η γράμματα .

Κατά το στρίψιμο , και πριν πέσουν οι στριφτάρες στο χώμα , μπορούσε , γιά διάφορους λόγους , να ακυρωθεί το στρίψιμο είτε απ’ τη μάνα , είτε απ’ τους παίχτες , κι’ έφτανε γι’αυτό να να φωνάξουν : κομμένη , κι’ η ριξιά , θεωρούνταν άκυρη , βέβαια πολλές φορές , η επανάληψη του : κομμένη , δημιουργούσε μικροπροβλήματα και..μικροκαυγάδες , αλλά ήταν μιά διαδικασία , κοινά αποδεκτή .

Θα πρέπει , βέβαια , εδώ να τονίσουμε , πως γύρω-γύρω απ’ τη μάνα , που έστριβε , οι..παίχτες-πελάτες , είχαν κάνει ένα κύκλο και…αδημονώντας να δουν την..έκβαση του αγώνα φώναζαν πολλά και..διάφορα , που μερικά δεν ..λέγονται , αλλά αυτό που επικρατούσε ήταν , φυσικά , το..Γ Ρ Α Μ Μ Α Τ Α Α Α Α , γιατί αυτό τους..βόλευε…

Όταν λοιπόν έρχονταν κορώνες , η μάνα έπαιρνε όλα τα συγκεντρωμένα λεφτά , κάτι που βέβαια δεν άρεσε στο..κοινό , ενώ όταν έρχονταν γράμματα , ο κάθε παίχτης έπαιρνε το διπλάσιο ποσό απ’ αυτό που είχε ποντάρει , και γινόταν σωστό…πανηγύρι , γρήγορο , απλό και…αποδοτικό παιχνίδι λοιπόν το στριφτό , και κυρίως προσιτό σε όλους , μιά και μπορούσαν τα παιδιά να ποντάρουν και μικροποσά , που σημειωτέον , τις μέρες εκείνες , Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς , διέθεταν..κάποιο..χαρτζηλίκι , λόγω καλάντων , χαρτζΙλίκι , που με το στριφτό , συνήθως , εξανεμιζόταν..γρήγορα .

Βέβαια αυτό το παιχνίδι που ξεκίνησε σαν ένα παιχνίδι για το..καλό , που λέμε , και παιζόταν τις γιορτές , στην αρχή τουλάχιστον με..διασκεδαστική διάθεση , εξελίχθηκε , κυριολεκτικά , σε…μάστιγα , που διαρκούσε μάλιστα όλο , σχεδόν , το χρόνο , με όχι και τόσο ευχάριστα αποτελέσματα , γιά να μην πω τραγικά , μερικές φορές .

Κι’ επειδή οι διαστάσεις που πήρε , με τον καιρό , ήταν ..ανεξέλεγκτες , όπως , φυσικά , και τα..αποτελέσματα , οι τζογαδόροι και φανατικοί οπαδοί του στριφτού , όταν το πράγμα είχε πιά παραγίνει και άρχισαν οι ενοχλήσεις , είτε απ’ τις οικογένειές τους , είτε απ’ την Αστυνομία , έλυσαν το ..πρόβλημά τους με την μεταφορά του..αγώνα εκτός ..έδρας , σε ερημικά μέρη εκτός Λιδορικίου , η σε άλλα χωριά , που δεν θα είχαν και την..παρενόχληση της Αστυνομίας .

Κάποια περίοδο μάλιστα , θυμάμαι , το πρόβλημα είχε γίνει , πιά , κοινωνική..μάστιγα και η..Αστυνομική..επιτήρηση..έντονη , οι παθιασμένοι..παίχτες , λοιπόν , πήγαιναν να παίξουν έξω απ’ το..Γαλαξείδι , σε ένα έρημοκκλήσι , όπου και γινόταν πραγματική…σφαγή , μέχρι βέβαια που μαθεύτηκε το..στέκι , και πάρθηκαν τα κατάλληλα μέτρα , προς ..σωτηρίαν πολλών..Λιδορικιωτών οικογενειαρχών….

Με τα χρόνια , ατόνησε το..δραχμοφάγο αυτό..έθιμο , προς μεγάλην ανακούφισιν των..πασχουσών..οικογενειών , που ήταν..αρκετές , πολλοί , απ’ τους…φανατικούς , έφυγαν απ’ το χωριό , και άλλοι έφυγαν απ’ τη ζωή , ας είναι αναπαυμένοι , τώρα δεν ξέρω αν εξακολουθεί να υπάρχει το..έθιμο αυτό , κι’ αν υπάρχει πόσο..χρόνο διαρκεί , πάντως γιά πολλά-πολλά χρόνια ήταν αναπόσπαστο ..κομμάτι της….Λιδορικιώτικης ζωής . Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως..εξέλιπεν..ολοσχερώς ο..τζόγος , αλλοίμονο , απλώς υπάρχει με άλλα…ονόματα , Θανάσης..Βαγγέλης η….δεν ξέρω πως…..και παίζεται και με την άδεια της…Αστυνομίας , όπως λέμε….σε στεγασμένους…χώρους ….

email
Πηγή άρθρου: http://polidorikiou.blogspot.gr