Κεφαλονιά: Αγαπώντας κάθε… κομματάκι της

Η Micheline Διβάρη-Lambert

Η Micheline Διβάρη-Lambert

Η τέχνη της είναι η ψηφοθέτηση, φτιάχνει δηλαδή ψηφιδωτά. Την έμπνευση την παίρνει από τον Κεφαλονίτικο ήλιο, τη φύση και τη θάλασσα: στοιχεία που σίγουρα δεν υπήρχαν σε αφθονία στο Βέλγιο, εκεί που η κ. Διβάρη ζούσε για πολλά χρόνια.

Με τον Έλληνα σύζυγό της, κάποτε περνούσαν μόνο τις διακοπές τους στην Κεφαλονιά, αλλά είχαν ένα όνειρο, να μετεγκατασταθούν εδώ.

Και το πραγματοποίησαν! Έστησαν μια καινούργια ζωή δίπλα στη θάλασσα, κι εκείνη έφτιαξε ένα εργαστήριο ανοικτό στους επισκέπτες, δίνοντάς του το όνομα Ionian Mosaics. Τη ρωτήσαμε τι είναι αυτό που αγαπάει στην Κεφαλονιά. «Και τι δεν αγαπώ;», μας είπε… «Έχω ταξιδέψει παντού, αλλά το Ιόνιο είναι το αγαπημένο μου κομμάτι του κόσμου.

Ψηφιδωτά

Η Κεφαλονιά είναι καταπράσινη, είναι μεγάλη, μπορείς να ζήσεις όλο το χρόνο εδώ». Τι ήταν αυτό που της έκανε την πιο καλή εντύπωση, την πρώτη φορά που ήρθε; «Πέρα από την ομορφιά του νησιού, με κέρδισε ο τρόπος που με υποδέχτηκαν οι άνθρωποί της, η ζεστασιά τους. Ποτέ δεν ένιωσα ξένη. Οι ντόπιοι είναι -πώςνα σας το πω;-αληθινοί άνθρωποι, εδώ οι σχέσεις είναι περισσότερο ουσιαστικές και λιγότερο τυπικές, και αυτό με γεμίζει πάρα πολύ».

Ψηφιδωτά

Σκεφτήκαμε να της ζητήσουμε μια χάρη: να μας φτιάξει ένα… νοητό ψηφιδωτό με τα αγαπημένα της κομμάτια από την Κεφαλονιά!

Ορίστε ποια κομμάτια θα έβαζε οπωσδήποτε μέσα:

Την Άσσο, μια χερσόνησο εκπληκτική, με το ενετικό της κάστρο και τα κυπαρίσσια που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα.

Την παραλία του Μύρτου, με την άγρια φυσική ομορφιά της.

Το βουνό του Αίνου για τη δροσιά, τα μονοπάτια και τους περιπάτους. Εκεί υπάρχει και ένα έλατο που δεν το βρίσκεις πουθενά αλλού στον κόσμο.

Το Φισκάρδο, το παλιό ψαροχώρι με το λιμανάκι του. Είναι πράγματι σαν χωριουδάκι της Ιταλίας, με την παραλία, τους καλλιτέχνες και τα μικρά μαγαζάκια του.

Τη Λάσση και το Λουρδά με τα πανέμορφα νερά τους.

Τη Σκάλα, όπου σώζεται μέχρι σήμερα μια αρχαία Ρωμαϊκή έπαυλη με ένα απίθανο ψηφιδωτό.

ΤοΛηξούρι και την παραλία του Ξι.

Και βέβαια το Αργοστόλι με τη γέφυρα και τους ανθρώπους του.

Aπό συνέντευξη της Micheline Διβάρη-Lambert στο περιοδικό Olympicair

email