Κεφαλονίτικο: Εγώ και η νόνα μου….

Στο χωριό

Στο χωριό

Εγεννήθηκα και μεγάλωσα στο Πειραιά. Ο ψημένος ο πατέρας μου κάτι καπακιζε στα Κεφαλλονίτικα.

Μα και κειος από τα πέντε του χρόνια έδεκει ήταν .

Η Σιόρα Μάρε μου μπαγιέ τσις να μιλήσει γιατί ΟΤΑ αριβάρισε…κάποιος την αρκινησε στη κοροϊδία και δε ματαμίλησε πάλε.

Το λοιπόν είχα την τύχη ναρτει στο σπίτι μας η νόνα μου ποχω και το νομα τσι

Ευκεινη είχα για δασκάλα……και ερουφουσα ούλα ευκεια που μολεγε με το παλιό σεστο

Το Κεφαλλονίτικο!

Την ενθυμούμαι σα τώρα μια κοντούλα και λιατζουρο .

Με κεια τα μικρά μαύρα ματιτσια της …να παρανομοιαζει ούλη τη κοινωνία

Τσου Παρατσούκλιαζε ούλους δε τσι ξέφευγες φουρκι.

ΟΤΑ δε ήθελε να τη πιάσει το γλυκό τσι….το τι έκοβε ούλες τσι Κεφαλλονίτικες κατάρες

Άγιε μου Γεράσιμε θα σας πιάσει Αφέντες και Σιορες μου Σπαβεντο τόμου και τσι Αρχινήσω

Τα καλοκαίρια που να κουτησει να μη με πάρει στη Κεφαλονιά έκαμα όπως Κουρλό …

Μη πάει και φύγει πρι κλείσουν τα Σκολειά.

Για με τα πουλιο όμορφα Καλοκαίρια ούλης μου τση ζωής .

Εχωρισαμε ..ΟΤΑ έφυγε από κοντά μας σε βαθιά γεράματα..

Σε δαύτη χρωστώ ….ούλα ευκεια που σας γράφω ….

Η σκέψη μου έμεινε για πάντα αντεμενη κοντά της

Απο το ημερολόγιο 2013 Π Σ. Ι Φωκάς

ΑΝΤΙΓΟΝΗ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΥ

email