Η Παναγιά με τα κρινάκια και η Παναγιά του Χάρου

Εκκλησία

Εκκλησία

Στο νησί της Κεφαλονιάς, μεταξύ των χωριών Τρωιανάτα και Δεμουτσαντάτα, κοντά στο Αργοστόλι, παρατηρείται ένα φαινόμενο θαυμαστό, το οποίο δεν ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας ούτε και στα παράξενα της φύσης.

Ανάμεσα λοιπόν στα δύο χωριά η ευσέβεια των χριστιανών έχτισε ένα εξωκκλήσι στη χάρη της Παναγίας. Ο λαός του έδωσε την προσωνυμία «Η Παναγία με τα κρινάκια», γιατί συνδέεται με ένα επαναλαμβανόμενο κάθε χρόνο θαύμα που έχει σχέση με τα εύοσμα λευκά κρίνα και που είναι γνωστά στα νησιά ως «παρθενόκρινοι». Από την παραμονή της μεγάλης εορτής του Ευαγγελισμού οι χριστιανές τοποθετούν μπροστά στη θαυματοτόκο αγία εικόνα της Παναγίας παρθενόκρινους μέσα σε βάζα.

Με την πάροδο των μηνών (Μάρτιος-Αύγουστος) και με την επίδραση της θερινής νησιώτικης ζέστης τα κρίνα ξηραίνονται. Όταν έλθει η άλλη μεγάλη εορτή της Παναγίας, η Κοίμηση στις 15 Αύγουστου, τότε κατά τρόπο θαυμαστό, πρασινίζουν οι μίσχοι και ανθίζουν τα κρίνα, παρόλο που το κοτσάνι παραμένει ξερό.

Νοτιοανατολικά του νησιού, και πάλι της Κεφαλονιάς, υπάρχει το χωριό Πάστρα. Στο χωριό αυτό παρουσιάζεται το ίδιο θαύμα με τους παρθενόκρινους και με τη χάρη της Παναγίας. Στο προαύλιο του ναού της Κοίμησης της Παναγίας και σε διάφορα παρτέρια οι γυναίκες του χωριού φυτεύουν βολβούς των παρθενόκρινων. Όταν έλθει ο Μάης και αρχίζουν ν’ ανθίζουν τα κρίνα, τα κόβουν και τα τοποθετούν σε ανθοδέσμες μπροστά στην ιερή και θαυματόβρυτη εικόνα της Παναγίας. Σε λίγες μέρες τα κρίνα ξεραίνονται, σύμφωνα με τους νόμους της φύσης. Όταν έλθει η 1η Αύγουστου και αρχίσουν οι Παρακλήσεις στην Παναγία και μέχρι τις 15 Αυγούστου, τότε μαζί με τη Μετάσταση της Παναγίας ανασταίνονται και οι νεκροί κρίνοι. Οι κρίνοι ζωντανεύουν και μπουμπουκιάζουν. Μετά τη θεία Λειτουργία της εορτής της Κοιμήσεως ο ιερέας τα μοιράζει σαν ευλογία στους χριστιανούς.

Το φαινόμενο αυτό δεν ερμηνεύεται ούτε με τα επιστημονικά δεδομένα ούτε με την τετραγωνική λογική κάποιων ανθρώπων, αλλά μόνο με την πίστη.

Παναγία του Χάρου

Ανατολικά της Πάτμου, στα Δωδεκάνησα, υπάρχει το άγονο νησάκι των Λειψών. Εκεί βρίσκεται ο ναός της «Παναγίας του Χάρου». Ονομάστηκε έτσι γιατί στην εικόνα η Παναγία κρατάει στα χέρια Της τον Μονογενή Υιόν Της πάνω στο Σταυρό απλωμένο και καθηγιασμένο, με το «Χάρο» να του έχει πάρει τη ζωή. Γι’ αυτό και λέγεται «Παναγία του Χάρου».

Η ιστορία με τους κρίνους και την εικόνα της Παναγίας έχει ως εξής: Όταν τα Δωδεκάνησα βρίσκονταν υπό Ιταλική κατοχή, τον Απρίλιο του 1943 κάποια κοπέλα έκοψε άσπρους κρίνους και τους έβαλε επάνω σ’ αυτήν την εικόνα. Oι κρίνοι μετά από λίγες ημέρες ξεράθηκαν. Πέρασαν εβδομάδες, μήνες. Oι ξεροί κρίνοι κατά τρόπο θαυμαστό άρχιζαν κάπου κάπου να βγάζουν μπουμπούκια. Ιδίως τον Ιούλιο. Και στις 23 Αυγούστου, τότε εορτάζει ό Ναός, στα Εννιάμερα, άνοιξαν σαν τέλειοι κρίνοι. Και αυτοί του Αυγούστου ήσαν κατά πάντα όμοιοι μ’ εκείνους του Απριλίου. Από τότε, από το 1943, το θαύμα επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Στις Κυκλάδες παρουσιάζεται ένα παρόμοιο φαινόμενο. Στην Άνδρο, και συγκεκριμένα στο χωριό Αποίκια, oι κοπέλες και οι γυναίκες των Αποικιών καλλιεργούν τους κρίνους της Παρθένου, τους “αγιόκρινους της Παναγίας”, όπως τους ονομάζουν». Με ιδιαίτερη φροντίδα τους περιποιούνται, για να απολαύσουν το θαύμα. Τους ποτίζουν με καθαρό νερό και αγιασμό και προσέχουν οι γυναίκες να είναι «καθαρές». Έτσι τιμούν την Παναγία και η Παναγία αμείβει αυτή την πίστη των γυναικών. Οι κρίνοι ανθίζουν το μήνα Μάιο και βγάζουν κάτι λεπτά κρινάκια με έντονη μυρωδιά πού συμβολίζουν την αγνότητα της Αειπαρθένου.

Όταν ανθίσουν οι κρίνοι, κόβουν αρκετούς απ’ αυτούς και τους πηγαίνουν στο ναό της Παναγίας και τους τοποθετούν στη μεγάλη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που υπάρχει σ’ αυτόν τον Ναό. Σε λίγες μέρες, όπως είναι φυσικό, ξεραίνονται και πέφτουν τα φύλλα.

Όταν πλησιάζουν οι μέρες του Δεκαπενταύγουστου, τα νεκρά κρίνα αρχίζουν με θαυμαστό τρόπο να ξαναζωντανεύουν. Στις 15 Αυγούστου, εορτή του Ναού, τα κρίνα έχουν ολοκληρώσει και πάλι την άνθιση τους. Το παράδοξο είναι ότι θα διατηρηθούν σ’ αυτήν την ανθηρή κατάσταση μέχρι την άνοιξη του επομένου έτους, οπότε συνηθίζουν να τους ανανεώνουν αντικαθιστώντας τους με κρίνους της νέας άνοιξης.

Οι κρίνοι αυτοί, μέσα από το τζάμι της εικόνας, παρουσιάζουν και αυτό το θαυμαστό: οι ζωντανεμένοι κρίνοι στέκονται όρθιοι σαν να αιωρούνται. Αγνοούν τους νόμους της βαρύτητας και της στατικής. Αυτός που δημιούργησε τους νόμους της φύσης, μπορεί κάθε στιγμή να τους καταργήσει. Αν οι θαυμαστοί αυτοί κρίνοι δεν ξαναζωντανέψουν τότε οι χριστιανοί περιμένουν κάποιο κακό. Είναι προμήνυμα δυσάρεστων γεγονότων. Τον Αύγουστο του 1940 δεν άνθισαν. Ύστερα από δυο μήνες η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Ελλάδος.

email
Πηγή άρθρου: briefingnews.gr