H βραχονησίδα Δίας, το πανηγύρι και η χαλάρωση

Βραχονησίδα Δίας

Βραχονησίδα Δίας

Το πανηγύρι της Παναγίας της Διώτισσας, γίνεται στην βραχονησίδα Δίας, που βρίσκεται στα νότια της Κεφαλονιάς μας.

Λίγες μέρες πριν από την εορτή, της Παναγίας των Βλαχερνών, ημέρα, όπου εορτάζεται η κατάθεση της Eσθήτας (φόρεμα-ρούχο) της Παναγίας στην Κωνσταντινούπολη, κάποιοι από την Πεσσάδα και από άλλα γύρω χωριά, καθώς και η ηγουμένη Γερασιμία από το μοναστήρι του Εσταυρωμένου, ο Μάρκος Αποστολάτος, ο Νώντας Κεκάτος, ο Σολωμός Γεράσιμος και ο Γιώργος Μινέτος, ανέβαιναν στο νησάκι Δίας και φρόντισαν το χώρο της εκκλησίας, ώστε την ημέρα της εορτής να είναι όλα τακτοποιημένα όπως πρέπει. Ξεκίνησε κατά τις 7 το πρωί, το πλοιάριο από το λιμάνι της Πεσσάδας στις 2-7-2008, ημέρα της εορτής, για να πάμε στο νησάκι Δίας.

Η θάλασσα ήρεμη, δεχόταν το όργωμα από το πλοιάριο που με μπρίο εκτόπιζε το νερό στα δεξιά και στα αριστερά. Ο ήλιος ότι άρχισε να προβάλει από τον Αίνο και να χρυσώνει της θαλασσινής επιφάνειας το άπλωμα. Δεν άργησε να φανεί το νησάκι Δίας, θαμπό από μακριά μέσα στην ανάλαφρη γάζα της θαλάσσιας υγρασίας.

Σκαρφαλώσμε στη φιδίσια άσπρη σκάλα που οδηγεί πάνω στην κορφή της βραχονησίδας, με μπροστάρη τον πρωτοσύγκελο Γεράσιμος Φωκά με την εικόνα της Παναγιάς.Από την αρχαιότητα εκεί πάνω σε αυτό το νησάκι, οι αρχαίοι Κεφαλλονίτες τιμούσαν σε βωμό που είχαν κάνει, τον Πατέρα των Θεών, τον Δία. Γι’ αυτό και το νησάκι πήρε το όνομα του αρχαίου θεού.

Μάλιστα εναρμόνιζαν τον καπνό από τα σφάγια της θυσίας με εκείνον από το βωμό του Αινήσιου Δία, στην κορφή του Αίνου. Όταν η νέα Θρησκεία, ο Χριστιανισμός αντικατέστησε την παλιά των Ελλήνων, πάνω στα αρχαία κτίσματα στήθηκαν τα νέα, με αποτέλεσμα να χαθούν ή να κρυφτούν τα παλιά σημάδια της αρχαίας τελετουργίας και λατρείας. Πότε όμως να έγινε αυτό σε αυτή τη βραχονησίδα; Άγνωστο.

Ο ιστοριοδίφης Ηλίας Τσιτσέλης (Σύμμικτα, τόμος 2ος, Αθήνα 1960, σελ. 307) μας ενημερώνει πως: (άγνωστον πότε, ευσεβής τις ερημίτης ίδρυσε την μικράν μονήν της Θεοτόκου των Βλαχερνών, συντηρουμένην εκ της ελεημοσύνης των χριστιανών) Ο Τσιτσέλης γράφει, πως η Μονή το 1805 είχε τρεις μοναχούς και τρεις το 1889. Επίσης πως στις αρχές του 19ου αιώνα κατάφυγε σε αυτήν εξόριστος ο μεγάλος Ζακυνθινός αγιογράφος ιερέας Νικόλαος Καντούνης, ο οποίος είχε ζωγραφίσει καλλιτεχνικότατα τον ναό. Σίγουρο είναι, πως η βραχονησίδα Δίας τα χρόνια της Αγγλοκρατίας, ήταν τόπος εξορίας για πολλούς επαναστάτες, ιδίως ιερείς.

Και ο Άγιος Παναγής (παπα-Μπασιάς), γύρω στα 1821, όντας δάσκαλος σε σχολείο του Ληξουρίου, δε συμβιβάστηκε με τη γραμμή και τα συμφέροντα των Άγγλων κατακτητών και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη δημόσια εκπαίδευση και να έλθει για λίγο στο νησάκι αυτό για προσευχή και ηρεμία.

Τη φιδίσια και μεγάλη σκάλα καθώς και μια προβλήτα έφτιαξε ο ιερέας από το Ληξούρι, Νικόλαος Δρακονταειδής, που μήνες διέμεινε στο νησάκι για το σκοπό αυτό. Με τους φοβερούς σεισμούς του 1867 το μοναστήρι πλήγηκε αρκετά και σύμφωνα με τον Ηλία Τσιτσέλη, ο τότε Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Σπυρίδων Κοντομίχαλος, ελευθέρωσε από τα καθήκοντα του οικονόμου, τον ιερέα Μακάριο Φραγκάτο, για να βρει την οικονομική βοήθεια και να επιδιορθώσει τα κτίσματα της Ιεράς Μονής από τις μεγάλες βλάβες που έπαθε από τους τότε σεισμούς.

Ο ιερέας Φραγκάτος το κατόρθωσε με πολλή επιτυχία με τη βοήθεια των Κεφαλλήνων που βρίσκονταν σε μέρη εκτός της Κεφαλλονιάς. Τοποθετήθηκε η εικόνα της Παναγίας στο κέντρο του ναού και ξεκίνησε η λειτουργία. Στο ψαλτήρι ήταν οι: Θεόφραστος Χαρτουλιάρης, Δίλαλος Παναγής, Σπύρος Αυγουστάτος από τη Λακήθρα, και η γλυκόφωνη Θεοδώρα Καραβιώτη. Εναλλάσσονταν στην ψαλτική και αυτό δημιουργούσε μια όμορφη ποικιλία στο ψαλτικό άκουσμα που παράσερνε τον κόσμο να το ακολουθήσει μαγευτικά.

Υπήρχαν στιγμές που μας ταξίδεψαν ευλαβικά με ψαλτικά ακούσματα σε ήχους λειβαθινούς. Ακολουθούσαμε τους ιερείς και τους ψαλτάδες όλοι μας και δημιουργούνταν μια γλυκιά αρμονία που πήγαζε από την ψυχή μας. Οι ιερείς με πρώτον, τον πρωτοσύγκελο πατήρ, Γεράσιμο Φωκά, τους ιερείς Παναγή Ανιά από τα Σπαρτιά και τον Νικόλα Μαραβέγια που είναι εφημέριος στα Περατάτα και οι ιερείς από το Ληξούρι, πατέρας και γιος, Παναγής και Γεράσιμος Σφαέλος, λειτούργησαν με απλότητα και με ευλάβεια, όπως αρμόζει στο χώρο. Συγκινητικός ήταν ο λόγος του Πρωτοσύγκελου Γεράσιμου Φωκά, που μας μίλησε με καθαρότητα τόσο για το νησάκι και την αρχαία και νέα λατρεία του, καθώς και για την εορτή της Παναγίας των Βλαχερνών και το μήνυμά της.

Ολοκληρώθηκε η λειτουργία με την αρτοκλασία, και τη λιτανεία της εικόνας της Παναγίας στην κορυφή της Βραχονησίδας, Ακολούθησαν τα κεράσματα, η ριγανάδα και άλλα εδέσματα, κάτω από τη μεγάλη τέντα που σκίαζε τον αύλειο χώρο κοντά στο ναό. Τούτη η ανάβαση στο νησάκι του Δία, η λειτουργία, η συνάντηση με φίλους, η συμμετοχή στην ιερά πανήγυρη της Παναγίας και τόσα άλλα σε κάνουν να νιώθεις πως βρίσκεσαι σε άλλο μέρος. Φεύγεις από την τύρβη της καθημερινότητας και το αδιάκοπο τρέξιμο που σε αναγκάζουν οι δουλειές και η εποχή μας.

Γυρίσαμε πίσω με το πλεούμενο, στο λιμανάκι της Πεσσάδας, και από εκεί στο μοναστήρι του Εσταυρωμένου, για να τοποθετήσουμε την εικόνα της Παναγίας στο θρόνο της.

Ξεκουραστήκαμε και δροσιστήκαμε με νερό και καρπούζι στο χώρο του μοναστηριού. Πολλές ευχές για του χρόνου, στο νέο κάλεσμα, εκεί στο νησάκι Δίας, στο θαλάσσιο βράχωμα, που διαμάντι του έχει την Κυρία του Κόσμου, την Παναγιά μας.

Το κείμενο αυτό ανήκει στον κ. Γεράσιμο Γαλανό δημοσιευμένο στο mykefalonia.com που τόσο γλαφυρά και παραστατικά μας περιγράφει το πανηγύρι και την ιστορία του Δία.

Εμείς σαν ομάδα του ΚefaloniaToday πολλές  φορές νιώσαμε την ανάγκη για μια βόλτα από  κει.

Κάπου ηρεμείς, κάπου χαλαρώνεις,αναπνέεις σκέφτεσαι.

Ένα μικρό φωτορεπορτάζ από μια βόλτα μας

email
Πηγή άρθρου: ΚefaloniaToday Team