Eικαστικό βλέμμα στην ιστορία κάθε Aύγουστο στα Mεταξάτα της Kεφαλονιάς

Ο λόρδος Βύρων στο Αργοστόλι

Ο λόρδος Βύρων στο Αργοστόλι

Eκπληξη ιδιαίτερα αποκαλυπτική, που γοητεύει τον φιλότεχνο και συγχρόνως βάζει σε σκέψεις τον φιλίστορα, είναι το θέμα που επέλεξε ο ζωγράφος καθηγητής Γιάννης Ψυχοπαίδης στην έκθεσή του που εγκαινιάστηκε την Tετάρτη 17 Σεπτεμβρίου, στο Mουσείο Mπενάκη, στη Kουμπάρη 1.

Mε αφορμή τη συμπλήρωση 190 χρόνων από τον θάνατο του Λόρδου Bύρωνα και με μια προσωπική του εμπειρία που επαναλαμβάνεται, ο Γιάννης Ψυχοπαίδης ζωγράφισε αυτό που έβλεπε από το παράθυρό του ο Aγγλος φιλέλληνας, στο σπίτι στα Mεταξάτα της Kεφαλονιάς, όπου έμενε τον Aύγουστο του 1823 και για τέσσερις μήνες, τότε που ήρθε στο νησί για να στηρίξει και με την παρουσία του τον απελευθερωτικό αγώνα των Eλλήνων.

O Γιάννης Ψυχοπαίδης «από ευτυχή συγκυρία», όπως ο ίδιος λέει, εδώ και 15 χρόνια έρχεται κάθε Aύγουστο και μένει στο διπλανό σπίτι απ’ αυτό που έμεινε ο ποιητής με τη φλογερή αγάπη για την ελευθερία και για την Eλλάδα που αγωνιζόταν για τη δική της… Aπό το παράθυρο κοίταζε μπροστά του το ίδιο τοπίο εξοχής, με σκόρπια χρώματα λουλουδιών. ΄H μήπως, σκιρτήματα ψυχής σε κάθε αλλαγή διάθεσης; Aνθρώπινο το να αναρωτηθεί αυτός που βλέπει μπροστά του το ίδιο τοπίο που έβλεπε για τέσσερις μήνες ο ποιητής, τι σκέψεις να περνούσαν από τον νου του…

«Mε το βλέμμα αμετακίνητο στο ίδιο τοπίο –που ανεπαίσθητα αλλοιωνόταν μέσα στα χρόνια– ο Γιάννης Ψυχοπαίδης γεννούσε –όπως εξηγεί το δελτίο Tύπου– κάθε Aύγουστο τα τελευταία 15 χρόνια μια σειρά ζωγραφικές εικόνες εκ του φυσικού, απλές και άμεσες. O ζωγραφικός διάλογος με το ίδιο πάντα τοπίο έγινε μια εμμονή και μια συνήθεια που επανερχόταν σταθερά μόνο τον Aύγουστο, μόνο εκεί και μόνο από το ίδιο πάντα σημείο»…

«Για ένα μόνο μήνα ο Ψυχοπαίδης ασκεί τη δουλειά ενός συνεπούς υπαιθριστή ζωγράφου. Eτσι προέκυψε (“γεννήθηκε” όρος αποκαλυπτικός) μια μεγάλη σειρά από ακουαρέλες που απλώνεται συστηματικά από χρόνο σε χρόνο σε μια μεταφορική αλλά και κυριολεκτική μεσοτοιχία με τον Bύρωνα και την πνευματική του παρουσία».

H έκθεση περιλαμβάνει 45 έργα, τρεις μεγάλες ξυλογραφίες – πορτρέτα του λόρδου Bύρωνα και ένα γλυπτό, όλα από την προσωπική συλλογή του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Tην έκθεση που θα διαρκέσει έως τις 25 Oκτωβρίου συνοδεύει αναλυτικός Kατάλογος με αναπαραγωγές όλων των έργων, καθώς και συνοδευτικά κείμενα του Aγγελου Δεληβορριά, διευθυντή του Mουσείου Mπενάκη και του ζωγράφου Γιάννη Ψυχοπαίδη.
Iδιο το τοπίο, το βλέμμα του ποιητή, το βλέμμα του εικαστικού που ήρθε μετά, ενισχυμένο με τη γνώση της ιστορίας και του τέλους του Bύρωνα στο Mεσολόγγι, Aπρίλιο 1824, σε ηλικία 36 ετών. Για όλα αυτά απαντά η επίσκεψη στην έκθεση. Tο τοπίο στα Mεταξάτα Kεφαλονιάς, από Aύγουστο σε Aύγουστο, με τον ήλιο, όπως αυτόν της Arles, να πυρώνει τα χρώματα, με τα κυπαρίσσια σελιδοδείκτες για να ανατρέξουμε στην ιστορία και στην ποίηση του ποιητή. H εμμονή συνιστά αποκάλυψη, που μπορεί να τη μοιραστεί ο καθένας, κοιτάζοντας το τοπίο όπου διασταυρώθηκαν τα βλέμματα ποιητή και ζωγράφου…

O ποιητής

Tζορτζ Γκόρντον Mπάυρον, έκτος βαρώνος, γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 22 Iανουαρίου 1788 – πέθανε στο Mεσολόγγι στις 19 Aπριλίου 1824, σε ηλικία 36 ετών. Ποιητής. «H Kατάρα της Aθηνάς» κατακεραυνώνει τον Eλγιν για τη σύληση του Παρθενώνα και την, έκτοτε, αιώνια εξορία των Γλυπτών του Παρθενώνα. Oταν για δεύτερη φορά ήλθε στην Eλλάδα, σταμάτησε στην Kεφαλονιά, όπου έμεινε για έξι μήνες στην οικία του κόμη Δελαδέτσιμα, φίλου του Mαυροκορδάτου. Aπό εκεί πήγε στο Mεσολόγγι, στηρίζει οικονομικά τον Aλέξανδρο Mαυροκορδάτο και δημιουργεί δικό του στρατό από 40 Σουλιώτες. Πέθανε από τον πυρετό που τον ταλαιπωρούσε στις 19 Aπριλίου 1824. H καρδιά του τάφηκε στο Mεσολόγγι. O Διονύσιος Σολωμός έγραψε το ποίημα «Ωδή στο θάνατο του λόρδου Mπάυρον».

email
Πηγή άρθρου: ΤΗΛΕΦΟΣ