Ήταν μια ξεχωριστή ποιητική βραδιά στο θέατρο “Κέφαλος”

Ποίηση

Ποίηση

Το βράδυ  της Πέμπτης,  23ης  Αυγούστου 2012,  σε μια κατάμεστη από κόσμο Αίθουσα  του θεάτρου «Ο ΚΕΦΑΛΟΣ»  Αργοστολίου, έγινε  Εκδήλωση αφιερωμένη στην ποίηση των Αφών Παυλάτου.

Η Εκδήλωση  τελούσε υπό την Αιγίδα του Δήμου Κεφαλλονίας  και  συντόνισε επιτυχώς, ο  Αντιδήμαρχος κ. Ευάγγελος  Κεκάτος.

Ο Ιατρικός Σύλλογος  Κεφαλληνίας διά του Προέδρου του κ.Πανταζή  Πανταζόπουλου και ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας  Δειλινάτων  κ. Ευάγγελος  Γασπαράτος  απεύθυναν χαιρετισμό.

Ο  ποιητής, καπετά – Γιώργος  Σπηλιώτης, Δρ. Πολιτικός Μηχανικός  παρουσίασε το ιστορικό της Οικογένειας  του Δειλίνη  « Μπάμπη του Φούρναρη» και το ποιητικό έργο των   Παναγή, Γιάννη, ιατρού Φώτη και Κατερίνας  Παυλάτου.

Η  Καθηγήτρια της Παιδιατρικής  Ενδοκρινολογίας της  Ιατρικής  Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Βασιλική  Γρέκα – Σπηλιώτη, παρουσίασε το  επιστημονικό έργο του Ομότιμου Καθηγητή της  Ιατρικής  Σχολής  του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.Φώτη  Παυλάτου.

Ποιήματα απήγγειλαν η ποιήτρια κ.Κατερίνα Παυλάτου, η κ.Εύα Γαρμπή, η ποιήτρια  κ.Μαίρη  Κολαϊτη, η ποιήτρια οδοντίατρος κ.Σοφία Αράβου – Παπαδάτου, και η κ. Φρόσω  Μπεκιάρη. Ο κ. Γεράσιμος  Φακούντος, παιδικός φίλος του ιατρού κ. Φώτη  Παυλάτου,  αφιέρωσε στην οικογένεια  Παυλάτου  ένα ποίημα του Παλαμά  « Χθες βράδυ προς το λιόγερμα ..» το οποίο  απήγγειλε απ’ έξω.

Ο Γιώργος  Σπηλιώτης αναφερόμενος  στο ποιητικό τους έργο είπε:

Ο Γιάννης ο Παυλάτος, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αργοστόλι στην γειτονιά  που είναι σήμερα η Εκκλησία του Αγίου  Σπυρίδωνα. Μετά τό Γυμνάσιο,   μετανάστευσε στην Γερμανία όπου  σταδιοδρόμησε.  Έγραψε  ποίηση και τα ποιήματά του  δημοσιεύονταν   σε Ελληνόφωνες  εφημερίδες της  Γερμανίας.  Επαναπατρίσθηκε και ζει με την σύζυγό του Αφροδίτη  στο  Αργοστόλι. Η ποίησή του είναι ποτισμένη με τον καημό της ξενιτιάς, το νόστο, την πατρίδα και την κρυφή ελπίδα του γυρισμού. Ήταν παρόν στην εκδήλωση.

Έφυγε νέο παιδί από το προσεισμικό Αργοστόλι και επέστρεψε μετά από (50)  χρόνια.  Το σημερινό Αργοστόλι  τον απογοήτευσε.  Αποζήτησε το κάρο με τον Ντορή, τον Ντελάλη, τον γαλατά που γύριζε τις γειτονιές, τους κήπους με τα λουλούδια, τις  γαζίες και τους απλούς ανθρώπους.

Η    κ.Κατερίνα Παυλάτου   διάβασε το ποίημα του με τίτλο   « Η  Απογοήτευση» και η   κ.Μαίρη  Κολαϊτη  Μέλος  της  «Ποιητικής Συντροφιάς», είναι  από τις πρώτες  ασυρματίστριες του Ελληνικού  Εμπορικού  Ναυτικού και ποιήτρια  της  θάλασσας διάβασε το ποίημα με τίτλο  « Η Τελευταία μου Επιθυμία».

Η  κ.Κατερίνα  Παυλάτου,  γεννήθηκε στο Αργοστόλι και σπούδασε στην Αθήνα. Σταδιοδρόμησε  ως  Στέλεχος της  Εθνικής  Τραπέζης.  Στη ποίηση  παρουσιάστηκε τη δεκαετία του 1970.  Μερικά από τα ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί  στην συλλογή  «ΟΡΦΕΑ».  Ένα της ποίημα  απήγγειλε η ίδια και ένα δεύτερο με τίτλο «Οριζόντια  ροή»  απήγγειλε η κόρη της  κ.Εύα  Γαρμπή.

Ο  κ.Παναγής  Παυλάτος,  είναι ο πρωτότοκος  γιός του  «  Μπάμπη του Φούρναρη»,  γεννήθηκε το 1922 και μεγάλωσε στο Αργοστόλι.  Διακρίθηκε  στο σχολείο και στον αθλητισμό.   Σπούδασε  στην Αθήνα και το εξωτερικό.  Επαγγελματικά σταδιοδρόμησε  στην Τράπεζα Ελλάδος όπου ήταν και Στέλεχος.

Στην ποίηση παρουσιάστηκε  από τα μαθητικά του χρόνια. Γράφει  με το Λογοτεχνικό ψευδώνυμο  ( Αλέξης   Λεξάτος).   Τα πρώτα του ποιήματα  χάθηκαν  με το σεισμό του 1953.   Έκτοτε είναι πιο προσεκτικός και   φυλάει τα ποιήματα που γράφει. Οι Μούσες τον επισκέπτονται τη νύχτα και έτσι γράφει  συνήθως  την νύχτα.  Το πρωί περνά από το γραφείο μου να μου  διαβάσει τι έγραψε και εν συνεχεία πηγαίνει    να δακτυλογραφήσει το ποίημα στον υπολογιστή, από φόβο μήπως  κάποιος άλλος σεισμός  τα εξαφανίσει.

Η ποίησή του γραμμένη σε ελεύθερο στοίχο, είναι μεστή,  ερωτική. Μιλάει για τη ζωή  τον έρωτα και τη γυναίκα. Ανήκει στην  «Ποιητική Συντροφιά » μας.  Είναι μεγάλη μας χαρά και τιμή που τον έχουμε σήμερα ανάμεσά μας.

Ένα του ποίημα με τον  τίτλο «΄Ηθελα να ’μουνα Φυτό» απήγγειλε ο ίδιος, ένα δεύτερο  με τίτλο « Έρωτας είναι »  απήγγειλε η Κόρη του Κατερίνα και ένα τρίτο με τίτλο «Η Αγάπη ποτέ ΔΕΝ Πεθαίνει»        απήγγειλε η οδοντίατρος ποιήτρια κ.Σοφία Αράβου – Παπαδάτου Μέλος  της  «Ποιητικής Συντροφιάς ».

Φώτης  Παυλάτος.                               

Την ημέρα της  εορτής  των  Φώτων το 1924,   γεννήθηκε το δεύτερο παιδί του «Μπάμπη του Φούρναρη»  και έτσι πήρε το όνομα    Φώτης.   Σπούδασε,  την τέχνη που δίδαξε ο Ιπποκράτης, στην Αθήνα και το εξωτερικό.

Για το ιατρικό του έργο μίλησε η Καθηγήτρια της Παιδιατρικής  Ενδοκρινολογίας, της Ιατρικής Σχολής, του  Πανεπιστημίου Πατρών  κ.Βασιλική  Γκρέκα – Σπηλιώτη και είπε:

Ο  ΙΑΤΡΟΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΣ  ΦΩΤΗΣ  ΠΑΥΛΑΤΟΣ

Ο  ιατρός  κ. Φώτης  Παυλάτος,  σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία απεφοίτησε το 1954. Μετά, του απονεμήθηκε η υποτροφία Fulbright και εργάσθηκε για 6 χρόνια ως ιατρός ερευνητής και διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφορνίας, στο Σαν Φραντσίσκο των  ΗΠΑ.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1965 και ανέλαβε την θέση του  καθηγητή Παθολογίας-Ενδοκρινολογίας  του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι ο πρωτοπόρος ιατρός  στην Ελλάδα πάνω στην Ενδοκρινολογία  και στο  Διαβήτη.

Ήταν πάντα   ο εμπνευσμένος και αξεπέραστος δάσκαλος, ο ανήσυχος ερευνητής,  « ο ιατρός,  Αθεράπευτα Ερωτευμένος με την Ιατρική», « ο Ιατρός Φιλόσοφος»,   «Ο Ιατρός – Άνθρωπος στο πλάι του αρρώστου».

Τώρα είναι  Ομότιμος  Καθηγητής της  Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και όπως αναφέρεται  από τους συναδέλφους του, ο κ Φώτης Παυλάτος, στην μακρόχρονη καριέρα του, τίμησε την ιατρική επιστήμη στον υπέρτατο βαθμό, γιατί δεν ξέχασε ποτέ την αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά, τον ανθρώπινο πόνο και την ευγένεια.   Είναι μία προσωπικότητα που πάντα προκαλεί συγκίνηση, ενθουσιασμό και σεβασμό.

‘Έγραψε πάνω από  50.000 σελίδες διδακτικού υλικού  στην Ενδοκρινολογία και Διαβήτη. Δημιούργησε την Ιατρική βιβλιοθήκη του Λαϊκού Νοσοκομείου, Αθηνών.

Από το 2008, η Αίθουσα Διδασκαλίας του Λαϊκού Νοσοκομείου του Πανεπιστημίου Αθηνών φέρει το όνομά: «ΑΙΘΟΥΣΑ ΦΩΤΗ  ΠΑΥΛΑΤΟΥ».

Έχει τιμηθεί και βραβευτεί από πολλές Ελληνικές Ιατρικές Εταιρείες για την μεγάλη προσφορά του στην Ιατρική και το 2006 βραβεύτηκε  από την Ακαδημία Αθηνών, που του  απένειμε την ύψιστη τιμητική αναγνώριση για το σύνολο της επιστημονικής και κοινωνικής του προσφοράς ,  χαρακτηρίζοντας τον σαν «Εμβληματική φυσιογνωμία και πρότυπο για τους νεότερους ιατρούς».

Όμως, εκτός από το επιστημονικό του έργο έχει και πλούσια λογοτεχνική δράση ως  προικισμένος λογοτέχνης.  Διατέλεσε Γενικός Γραμματέας και Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων  Ιατρών Λογοτεχνών για πολλά χρόνια.

Έχει γράψει εκατοντάδες ποιήματα στα Ελληνικά και   στα Αγγλικά και τιμήθηκε με το Α΄  Έπαινο της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών για την ποιητική του συλλογή «Λευκές Πολιτείες»,  από του ίδιους που τίμησαν και τον ποιητή Καρυωτάκη.

Τα ποιήματα του  διακρίνονται από λεπτότητα και ευαισθησία και αγγίζουν  την ηθική, τον πόνο του αρρώστου  και τα παγκόσμια κοινωνικά θέματα.

Δείγμα  της ευαισθησίας του για  τον ανθρώπινο πόνο φαίνεται στο ποίημα του «Οι Λαμπαδηφόροι του Ιπποκράτη» που απήγγειλε η ιδία.

Για το ποιητικό έργο του  ιατρού  κ.Φώτη  Παυλάτου  μίλησε ο  κ.Γιώργος  Σπηλιώτης και είπε:

Χθές επικοινώνησα τηλεφωνικά με τον  γιατρό  κ.   Παυλάτο, σε μία ύστατη προσπάθεια μήπως και ήταν σήμερα μαζί μας, όμως λόγοι υγείας δεν του  επιτρέπουν ταξίδια αυτή την εποχή.    Σας στέλνει τους  χαιρετισμούς του και την αγάπη του.    Ο κ.Φώτης  Παυλάτος, άρχισε  να γράφει ποίηση από πολύ νεαρά ηλικία και γράφει στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα.  Τα ποιήματά του πάνω από (700) επί τω πλείστον φιλοσοφικά και  κουβαλούν μηνύματα…..

Θα έχετε  ακούσει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για  ένα γεγονός που ονομάστηκε:  « Η Μικρή Ειρήνη  στον Μεγάλο Πόλεμο».  Μία Ανακωχή  και από τα δύο μέτωπα  την ημέρα των Χριστουγέννων. Στο μέτωπο  πολεμούσαν Γερμανοί κατά των Άγγλο – Γάλλων συμμάχων. Τι έγινε?

Την ανακωχή εκμεταλλευτήκαν τα «μικρά παιδιά» οι στρατιώτες των αντιμαχόμενων  στρατών και  έφτιαξαν μία μπάλα από  άχυρο την έδεσαν με σπάγκο και  χωρίς  διαιτητή  έπαιξαν ποδόσφαιρο. Το αποτέλεσμα ισόπαλο.  Αγκαλιάστηκαν φιλήθηκαν … ίσως  να έκλαψαν για το κατάντημα των  κυβερνόντων τις τύχες τους …  και επέστρεψαν στα  οχυρά τους πάλι…. Την επομένη, το Βερολίνο  αντικατέστησε τους  αξιωματικούς  του μετώπου και τους τιμώρησε.  Να πως είδε την «Ανακωχή»  αυτήν ο  ποιητής  κ.Φώτης  Παυλάτος:

Το  ποίημα « Η Μικρή Ειρήνη  στον Μεγάλο Πόλεμο»  απήγγειλε η  κ. Φρόσω  Μπεκιάρη, μέλος της  «ποιητικής  συντροφιάς».

Ο  κ.Γιώργος  Σπηλιώτης απήγγειλε το ποίημα του κ.Φώτη Παυλάτου με τον τίτλο «Φιλία» αναφερόμενος στην φιλία του Δάμωνα και Φιντία.

Ο συντονιστής κ. Ευάγγελος  Κεκάτος  αναφέρθηκε στο γεγονός όταν ο κ. Φώτης  Παυλάτος το 1988 ήταν Πρόεδρος  μιας κίνησης  πολιτών κατά των Πυρηνικών  Όπλων και είπε:     Συλλαλητήριο   διαμαρτυρίας  έγινε στις  8 Αυγούστου 1988 μπρος στα Προπύλαια  της Ακρόπολης.  Όλοι  ήταν πιασμένοι χέρι – χέρι σαν μια ανθρώπινη αλυσίδα.   Από το βράχο της Πνύκας  η κ.Αλέκα  Κατσέλη απήγγειλε  το   ποίημα του κ.Φώτη Παυλάτου, που δημοσιεύθηκε μαζί με  ποίημα του Ελύτη και του Σεφέρη. Το απήγγειλε η κ.Κατερίνα Παυλάτου.

«Το μάρμαρό σου / λευκό περιστέρι της Ειρήνης. / Οι αρμοί σου / στεριωμένοι με ανθρώπινη αλυσίδα. /  Το πνεύμα σου / σύμβολο ακατάλυτο της ύπαρξής μας/ και η κραυγή σου /  προσταγή στην φωτιά και στον άνεμο. / Ύμνος  στον ύμνο το τραγούδι μας, / ωδή στην ωδή η προσευχή μας». Φώτης  Παυλάτος,  8-8-1988.

Το ακροατήριο  ενθουσιάστηκε από την απλή και απέριττη  αυτή εκδήλωση.

email
Πηγή άρθρου: ΚefaloniaTodayTeam