Θεσσαλονίκη: Επίτιμοι διδάκτορες του ΑΠΘ δύο διακεκριμένοι Ελληνες καθητητές Ιατρικής του Χάρβαρντ

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης(Πηγή φωτογραφίας: neolaia.gr )

Στην υπογραφή μνημονίου κατανόησης και συνεργασίας μεταξύ της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ και του Beth Israel Deaconess Medical Center (BIDMC) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Harvard, συνέβαλαν δυο διακεκριμένοι Έλληνες καθηγητές του Harvard, ο Χρήστος Μαντζώρος και ο Γεώργιος Τσώκος οι οποίοι αναγορεύονται απόψε επίτιμοι διδάκτορες της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ.

Ο Χρήστος Μαντζώρος είναι καθηγητής Παθολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Harvard και καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο ίδιο Πανεπιστήμιο.

Παράλληλα είναι διευθυντής στο Τμήμα/Κλινική της Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού των τριών Νοσοκομείων του Πανεπιστημίου Harvard Boston VA Healthcare System καθώς και στη μονάδα Διατροφής του τμήματος Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού του Νοσοκομείου BIDMC και του κέντρου Joslin Diabetes Center στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης. Ερευνητικά ο κ. Μαντζώρος είναι πρωτοπόρος στην ανακάλυψη ότι ο λιπώδης ιστός λειτουργεί ως ενδοκρινές όργανο που εκκρίνει μια πλειάδα ορμονών. Κατόπιν αυτών ανακαλύφθηκε μια σειρά διαγνωστικών εργαλείων, αλλά και καινούριων φαρμάκων για τα νοσήματα που συνδέονται μ’ αυτόν. Δύο από τα φάρμακα αυτά (λεπτίνη, ΙΝΤ31) βρίσκονται στην τελευταία φάση κλινικών δοκιμών (φάση ΙΙΙ), πριν τη χρησιμοποίησή τους στην καθημερινή κλινική πράξη.

«Το ερώτημα ήταν πώς συνδέεται η παχυσαρκία δηλαδή η αύξηση του λιπώδους ιστού με ασθένειες όπως ο διαβήτης, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο καρκίνος, οι αρθροπάθειες. Η πρώτη ορμόνη που βρέθηκε ότι εκκρίνεται από το λιπώδη ιστό είναι η λεπτίνη, γιατί όταν τη δώσαμε σε παχύσαρκα ποντίκια όπου έλλειπε λέπτυναν. Η δεύτερη ορμόνη που βρήκαμε ότι εκκρίνεται από τον λιπώδη ιστό είναι η αντιπονεκτίνη που είναι ενδογενής ινσουλινοευαισθητοποιός παράγοντας ο οποίος προστατεύει και από το διαβήτη αλλά κυρίως από καρκίνους. Μία τρίτη ορμόνη είναι η ιρισίνη η οποία ανακαλύφτηκε φέτος και συμβάλλει στην μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας ερεθίζοντας τα μιτοχόνδρια. Η ορμόνη αυτή παράγεται φυσιολογικά και σε ποντίκια και στον άνθρωπο και αυξάνεται η έκκρισή της με την άσκηση και έτσι καταναλώνει κανείς περισσότερη ενέργεια. Παράλληλα όμως έχουμε αρχίσει να ανακαλύπτουμε και άλλες ορμόνες, περισσότερες από 50. Το πρόβλημα για τους ερευνητές είναι να ταυτοποιήσουν ποιες είναι οι πιο σημαντικές και ποιες από αυτές συνδέονται με κάποια παθολογία», εξήγησε στο ΑΜΠΕ ο κ Μαντζώρος.

Αναφερόμενος στα νέα φάρμακα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ο κ Μαντζώρος είπε: «Υπάρχουν πολλές κατηγορίες φαρμάκων όπως φάρμακα που στοχεύουν να μειώσουν την απορρόφηση θερμίδων από το γαστρεντερικό, φάρμακα που στοχεύουν να δώσουν μήνυμα στον εγκέφαλο ώστε να έχει κανείς το αίσθημα του κορεσμού.

Επίσης υπάρχει μία άλλη κατηγορία φαρμάκων που αυξάνει την ενεργειακή κατανάλωση. Μπορεί επίσης να γίνει ένας συνδυασμός όλων αυτών. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο φάρμακα που μόλις εγκρίθηκαν, υπάρχει ένα υπό έγκριση, άλλα δύο σε φάση ΙΙΙ κλινικών δοκιμών και υπάρχουν 45-50 φάρμακα σε πρώιμα στάδια κλινικών ερευνών. Άρα τα επόμενα 5 -6 χρόνια θα έχουμε πολλά από αυτά τα φάρμακα». Ο Γεώργιος Τσώκος είναι καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Harvard και Διευθυντής του Τμήματος/Κλινικής Ρευματολογίας στο κύριο Πανεπιστημιακά Νοσοκομείο (BIDMC). Το ερευνητικό έργο του επικεντρώθηκε στους μοριακούς και κυτταρικούς μηχανισμούς παθογένειας του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου.

Όπως ανέφερε στο ΑΜΠΕ ο κ Τσώκος ο ερυθηματώδης είναι μια αυτοάνοση νόσος που προσβάλει κυρίως γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας και πλήττει όλα τα όργανα, από τον εγκέφαλο μέχρι τις αρθρώσεις, τα νεφρά, το δέρμα και πολλά ζωτικά όργανα.

«Η προσβολή αυτών των οργάνων είναι σημαντική και κρισιμότατη. Από πλευράς θεραπείας είμαστε ακόμη πίσω. Χορηγούνται στους ασθενείς ανοσοκατασταλτικά τα οποία από μόνα τους έχουν πολλές παρενέργειες και γίνονται προσπάθειες να βρεθούν φάρμακα που θα είναι πιο ειδικά θα έχουν λιγότερες παρενέργειες και θα βοηθούν τους αρρώστους. Δυστυχώς αυτή η πρόοδος είναι αρκετά αργή για διάφορους λόγους. Ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων έχει εγκρίνει πρόσφατα ένα φάρμακο για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια. Αυτό το φάρμακο δεν έχει πολλές παρενέργειες αλλά η κλινική του χρησιμότητα είναι μικρή. Πιστεύουμε ότι σύντομα θα έχουμε και άλλα φάρμακα που θα είναι πιο ειδικά και θα έχουν λιγότερες παρενέργειες» ανέφερε ο κ Τσώκος Α. Φωτοπούλου

email
Πηγή άρθρου: kerdos.gr