Το στερνό «αντίο» είπαν όλοι στον Διονύση Γεωργάτο

Διονύσης Γεωργάτος

Διονύσης Γεωργάτος

Το ύστατο «αντίο» στον σύντροφο Διονύση Γεωργάτο είπαν σύντροφοί του, συγγενείς και φίλοι σήμερα Τετάρτη στο Γ΄ Νεκροταφείο στη Νίκαια.

Το φέρετρο ήταν στολισμένο με την κόκκινη σημαία του ΚΚΕ, ενώ τιμητική φρουρά στάθηκαν μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος, Κομματικών Οργανώσεων και της ΚΝΕ.

Το «παρών» έδωσε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον ΓΓ του Κόμματος Δημήτρη Κουτσούμπα, ενώ εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ τον σύντροφο Διονύση Γεωργάτο αποχαιρέτησε ο Δημήτρης Αρβανιτάκης, μέλος του ΠΓ του Κόμματος.

Αναλυτικά, στην ομιλία του ο Δ. Αρβανιτάκης σημείωσε:

« Η ΚΕ του ΚΚΕ – όλο το Κόμμα – αποχαιρετά σήμερα στο τελευταίο ταξίδι τον σύντροφο Νιόνιο Γεωργάτο. Πρότυπο κομμουνιστή και αγωνιστή, 72 χρόνια μέλος του ΚΚΕ, πέρασε 21 χρόνια της ζωής του στις φυλακές, στις εξορίες και στο κολαστήριο στο Μακρονήσι. Έμεινε όρθιος και αλύγιστος απέναντι στους διωγμούς, τη βία, τα βασανιστήρια του αστικού κράτους και των κυβερνήσεών τους. Τίμησε τον τίτλο του μέλους και του στελέχους του ΚΚΕ μέχρι τέλους. Στεκόμαστε με σεβασμό μπροστά του για την προσφορά του στο Κόμμα, στο εργατικό λαϊκό κίνημα, για τη βαθιά αφοσίωσή του στα συμφέροντα και τα δίκια της εργατικής τάξης, της αγροτιάς, της φτωχολογιάς της Ελλάδας.

Είχε σημαντική συμβολή στην πάλη του λαού, στα δύσκολα φουρτουνιασμένα χρόνια μέχρι σήμερα. Υπεράσπισε μαχητικά το σοσιαλισμό – κομμουνισμό σε όλη τη ζωή του, παρά τις επιθέσεις, τους διωγμούς για την ιδεολογία μας. Στάθηκε αλύγιστος δίπλα στον εργαζόμενο λαό, παλεύοντας για το δίκιο του στην πρώτη γραμμή.

Σύντροφος με δεσμούς μέσα στον απλό κόσμο, αγαπητός από λαϊκούς ανθρώπους, δέθηκε με την ιστορία του τόπου μας, τους λαϊκούς και ταξικούς αγώνες. Αγάπησε, δέθηκε και ο ίδιος με το λαό, τους καημούς του, την πάλη για το δίκιο, όπου κι αν ήταν. Αγάπησε και τον τόπο που γεννήθηκε, την Κεφαλονιά.

Τιμήθηκε για την προσφορά του από την κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης με το παράσημο για τα 40 χρόνια της νίκης απέναντι στο τέρας του φασισμού και ναζισμού.

Ο σ. Νιόνιος, με κομμουνιστική σεμνότητα, όπως σε όλα και σ’ όλη του τη ζωή, παρέδωσε το παράσημο στο Κόμμα να το φυλάξει και στην Κομματική Οργάνωση Κεφαλονιάς – Ιθάκης. Ποτέ δεν είπε τίποτα σε κανέναν άλλο, ούτε σε φίλους και γνωστούς και άφησε αυτό το γραπτό για σήμερα που φεύγει:

«Αυτή η μεγάλη τιμή για μένα, γράφει, ανήκει αποκλειστικά στο ΚΚΕ, στο Κόμμα μας και ειδικότερα στην Κομματική Οργάνωση της Κεφαλονιάς – Ιθάκης, εκεί που γεννήθηκα, έγινα μέλος του Κόμματος, ανδρώθηκα σαν κομμουνιστής. Ανήκει στον αγωνιστή λαό μας, στους αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους στο σκληρό αγώνα στην ιστορική πορεία του ΚΚΕ, στη ζωή και αγωνιστική δράση της Οργάνωσης Κεφαλονιάς – Ιθάκης».

Ο σ. Διονύσης Γεωργάτος γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1917 στα Παρισάτα της Κεφαλονιάς από γονείς αγρότες και είχε τρεις αδελφούς και μια αδελφή. Όλη η οικογένειά του δέθηκε με το κίνημα του νησιού και την ΕΑΜική αντίσταση. Όλοι σχεδόν κυνηγήθηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, βασανίστηκαν, βρέθηκαν σε στρατόπεδα, φυλακές και εξορίες. Ακόμα και ο γέρος πατέρας τους, 70 χρόνων στάλθηκε εξορία, πέρασε κι αυτός το κολαστήρι της Μακρονήσου λεβέντικα.

Από μαθητής του Γυμνασίου δέθηκε με το κίνημα, πάλεψε ενάντια στη φασιστική οργάνωση ΕΟΝ που προωθούσε στη νεολαία η δικτατορία του Μεταξά.

Το 1941 οργανώθηκε στο ΚΚΕ στην Κεφαλονιά. Μέχρι το 1945 ήταν μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής και συνέβαλε στη σκληρή πάλη του λαού ενάντια στους κατακτητές με το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Συμμετείχε στο 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ και στο 8ο Συνέδριο το 1961 εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ.

Από το Μάη του ’46 μέχρι την πτώση της χούντας διώχθηκε για τις ιδέες του και τη δράση του ως στέλεχος του ΚΚΕ. Υπήρξε κρατούμενος και εξορίστηκε για πάνω από δυο δεκαετίες. Πέρασε το κολαστήριο της Μακρονήσου ακλόνητος, αλύγιστος μέχρι τέλους, παρά τη βία, τα βασανιστήρια, την τρομοκρατία και τον ψυχολογικό πόλεμο. «ΣΤΟ ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ. Και πάλι στον αγώνα, σκοτωμένοι, αλλά όχι νικημένοι», όπως έχει γραφτεί. Αυτό εκφράζει και τη στάση του συντρόφου μας και άλλων αγωνιστών που άντεξαν, έμειναν ακλόνητοι και όρθιοι παρά το μακελειό της αστικής τάξης και του κράτους της σε βάρος αγωνιστών. Αυτό μπορεί να εκφράσει την αντοχή στη δολοφονική τρομοκρατική επίθεση στις 29 Φλεβάρη και 1η Μάρτη του 1948 στο Μακρονήσι.

Την πρώτη μέρα χτύπησαν με τα πολυβόλα τους συγκεντρωμένους εξόριστους φαντάρους και οι νεκροί έφτασαν τους 17. Τη δεύτερη μέρα κάλεσαν τους φαντάρους – εξόριστους του Α’ Τάγματος στο Λόχο Διοίκησης και εκεί τους ζητούσαν να κάνουν δηλώσεις αποκήρυξης. Στην άρνηση των φαντάρων εξορίστων να αποκηρύξουν το Κόμμα μας και τους δολοφονημένους συναδέλφους τους της προηγούμενης μέρας, οι ματοβαμμένοι φονιάδες του αστικού κράτους έδωσαν το σύνθημα του χτυπήματος. Η επίθεση κράτησε μέχρι τη δύση του ήλιου. Πάνω από δυο εκατοντάδες στρατιώτες, εξόριστοι για τα ιδανικά τους, σκοτώθηκαν, δηλαδή δολοφονήθηκαν, και εκατοντάδες ήταν οι τραυματίες.

Η αντίσταση των φαντάρων εξόριστων κομμουνιστών, ΕΛΑΣιτών, ΕΠΟΝιτών, τις δύο μέρες ήταν ηρωική. Με αυτό τον ηρωισμό ο φόβος του θανάτου για δύο μέρες είχε μηδενιστεί, γράφει ο σύντροφος Διονύσης. Σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες η πίστη στο Κόμμα, στο δίκιο του αγώνα νικάει και το θάνατο. Όλες οι απαντήσεις του συντρόφου μπροστά στους βασανιστές ήταν ψύχραιμες, με ένα περήφανο «όχι», σα να ήταν το πιο εύκολο πράγμα που θα μπορούσε να απαντήσει. Μ’ αυτήν την ευκολία απαντά όποιος παλεύει για το δίκιο, όταν έχει τάξει τη ζωή του στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του Κόμματός της.

Γράφει στο βιογραφικό του: Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο να κρατηθείς γερά, να μην κάνεις την παραμικρή υποχώρηση, αλλά ήταν ακόμη σε τι βαθμό και σε κάθε περίπτωση ήσουνα πάντα έτοιμος και χωρίς υπολογισμούς να δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου για να βοηθήσεις τους συντρόφους σου και όλοι μαζί το Κόμμα και τον αγώνα.

Ο σύντροφος Γεωργάτος και ομάδα Μακρονησιωτών συνέγραψαν και το βιβλίο «Μακρόνησος – Ιστορικός τόπος».

Εξορίστηκε επίσης στον Άι Στράτη, τη Γυάρο και τη Λέρο. Στις μικρές «ανάπαυλες ελευθερίας» από τις φυλακές, δούλευε στην παράνομη Οργάνωση του ΚΚΕ στην Αθήνα και την τότε ΕΔΑ, όπου εκλέχτηκε στην Α’ Συνδιάσκεψή της το 1956 στη Διοικούσα Επιτροπή.

Με τη δικτατορία πέρασε στην παρανομία, συνελήφθη μετά 20 μέρες και εξορίστηκε στη Γυάρο και τη Λέρο.

Το 1968, εξόριστος, από την πρώτη στιγμή δούλεψε δραστήρια και στήριξε τις αποφάσεις της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ, υπερασπίζοντας το Κόμμα από τους τότε οπορτουνιστές.

Απολύθηκε το ’71 από τη Σαμοθράκη με τη διάλυση των στρατοπέδων εξορίστων. Το 1973 βγήκε παράνομα εκτός Ελλάδας. Συμμετείχε στο 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ και εκλέχτηκε στην ΚΕ και το ΠΓ. Δούλεψε κομματικά στο εξωτερικό στις Οργανώσεις του ΚΚΕ. Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Ιούλη του ’74 με την πτώση της δικτατορίας. Ανέλαβε υπεύθυνη δουλειά σε πολλές περιοχές και πόλεις της Ελλάδας και σε διάφορους τομείς δουλειάς.

Στο 10ο Συνέδριο εκλέχτηκε στην ΚΕ και το ΠΓ και στο 11ο και 12ο στην ΚΕ του ΚΚΕ.

Την περίοδο της κρίσης 1989-1991 έδωσε τη μάχη ενάντια στη διάλυση του ΚΚΕ που προωθούσε η δεξιά οπορτουνιστική ομάδα που πήγε στο Συνασπισμό.

Μέσα στη θύελλα της ανατροπής του σοσιαλισμού, τις επιθέσεις και τον αντικομμουνισμό, ο σ. Νιόνιος με όλες του τις δυνάμεις στήριξε το σοσιαλισμό – κομμουνισμό, την κοσμοθεωρία μας, το Κόμμα.

Βαθιά πεισμένος για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό έκανε συνειδητή επιλογή ζωής και αδιάλλακτης στάσης απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα. Το πολέμησε, άντεξε, έμεινε όρθιος, δεν υπέγραψε δήλωση στους δύσκολους καιρούς των διώξεων, σεμνός, είναι παράδειγμα για εμάς, ιδιαίτερα για τη νεολαία, την ΚΝΕ. Η ζωή και η δράση του παράδειγμα για το λαό και το Κόμμα.

Σύντροφοι σαν το Διονύση Γεωργάτο, που έδωσαν μια ζωή στον αγώνα με ανιδιοτέλεια, χωρίς να υπολογίζουν κόπους και θυσίες, δείχνουν το δρόμο που έχει χαράξει το Κόμμα μας.

Εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του σ. Διονύση.

Γεια σου, σύντροφε Νιόνιο. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ σε τιμά και σε χαιρετά».

Εκ μέρους της ΚΝΕ, ο Νίκος Σταματόπουλος, μέλος του Γραφείου του ΚΣ, σημείωσε: «Ο σύντροφος Διονύσης Γεωργάτος αποτελεί παράδειγμα κομμουνιστικής δράσης και στάσης ζωής, ηρωισμού, αντοχής στις δυσκολίες της ταξικής πάλης… Το παράδειγμά του και τόσων άλλων μελών και στελεχών του ΚΚΕ φωτίζουν τη δράση των μελών της ΚΝΕ». Υπογράμμισε επίσης ότι «τα μέλη της Κομμουνιστικής Νεολαίας εμπνέονται από την ηρωική και αιματοβαμμένη ιστορία του ΚΚΕ που γεννά αυτούς τους ήρωες».

Ο σύντροφος Διονύσης Γεωργάτος έφυγε από τη ζωή σαν κομμουνιστής γιατί όλα του τα χρόνια μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο τα πρόσφερε ανιδιοτελώς στο Κόμμα, σημείωσε η Νατάσα Παρίση, γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Χαλανδρίου του ΚΚΕ, στην οποία ανήκε.

Η αταλάντευτη πορεία του αποτελεί φωτεινό φάρο για τη νεολαία, σημείωσε ο Λάζαρος Κυρίτσης, εκ μέρους της Πανελλήνιας Ένωσης Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου.

Στεφάνια έστειλαν μεταξύ άλλων η ΚΕ του Κόμματος, η Κομματική Οργάνωση Αττικής, η ΕΠ Πελοποννήσου, η Τομεακή Επιτροπή Κεφαλονιάς, η ΚΟ Χαλανδρίου, το Συμβούλιο Πόλης Αττικής της ΚΝΕ, η ΠΕΑΕΑΣ-ΔΣΕ, η ΠΕΚΑΜ και συγγενείς του.

email
Πηγή άρθρου: www.902.gr