«Ανδρέας Λασκαράτος, ο πλέον διάσημος αφοριστής»

 Νίκος Τσούκαλης

Νίκος Τσούκαλης

Ο Νίκος Τσούκαλης επικαλείται τον αφορισμό του Ανδρέα Λασκαράτου για να τονίσει το πόσο στάσιμη έχει μείνει η κοινωνία και ακόμα ασχολείται με αφορισμούς από Μητροπολίτες, σχετικά με το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

Συγκεκριμένα ο βουλευτής Αχαΐας, ανάρτησε στο προφίλ του στο facebook, απόσπασμα του Δημήτρη Ψαθά που γράφει για τον αφορισμό του Ανδρέα Λασκαράτου, συνδυάζοντας το με τον γνωστό στίχο ελληνικού τραγουδιού «Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν».

Ο βουλευτής της ΔΗ.ΜΑΡ, Νίκος Τσούκαλης, απέδειξε για άλλη μια φορά πόσο γραφικοί είναι ορισμένοι ακόμα και στην εποχή μας, αναρτώντας το παρακάτω κείμενο:

Ανδρέας Λασκαράτος ο πλέον διάσημος αφοριστής

-Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν

-Σαν να μην έχει περάσει μια μέρα από τον 19ο αιώνα

Ο Δημήτρης Ψαθάς γράφει για τον αφορισμό του Ανδρέα Λασκαράτου:

Η 2 Μαρτίου 1856 –μέρα του πρώτου αφορισμού του- είναι μια ημερομηνία εφιαλτική για τον Λασκαράτο. Απ’ το πρωί χτυπάνε νεκρικά οι καμπάνες όλων των εκκλησιών του νησιού. Κατά το μεσημέρι ο δεσπότης Σπυρίδων ο Κοντομίχαλος διαβάζει τον αφορισμό για το «βδέλυγμα της ερημώσεως» μέσα στην καθιερωμένη θρησκευτική παράταξη και πομπή, με τα μαύρα πισωμένα κεριά και μαύρα άμφια των παπάδων.

Η εντύπωση είναι τρομακτική. Ο θρησκόληπτος κι αμόρφωτος λαός είναι αγριεμένος σε τέτοιο σημείο εναντίον του «αφορεσμένου» ώστε κινδυνεύει κι η ίδια η ζωή του. Ήδη ένας απ’ τους «παπαδανθρώπους» τον έχει φτύσει μέσα στην αγορά. Η Αστυνομία του συνιστά να κλειστεί στο σπίτι του, τουλάχιστον σαράντα μέρες, ώσπου να κατευναστούν τα πνεύματα. Αλλά κι έτσι προφυλαγμένος κινδυνεύει να πεθάνει της πείνας μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του γιατί κανένας δεν του δίνει τρόφιμα, ούτε ψωμί.

Μετά δυο εβδομάδες η Αστυνομία του συνιστά να εγκαταλείψει την Κεφαλλονιά για να γλυτώσει τη ζωή του. Φεύγει κρυφά κι αποβιβάζεται στη Ζάκυνθο, όπου όμως τον αναγνωρίζουν δυο βαστάζοι συμπατριώτες του και τον φτύνουν. Κι ενώ μισοπεθαμένος εγκαθίσταται σ’ ένα σπίτι φιλικό του, ο δεσπότης Ζακύνθου του διαβάζει δεύτερον αφορισμό. Ωστόσο είναι τόσο το μεγαλείο του ανθρώπου αυτού ώστε… «σε τούτη την περίσταση, -όπως γράφει στην περίφημη απόκρισή του στον Αφορισμό- εγνώρισα διά πείρας εκείνο που είχα ακουστά ως τότες… εγνώρισα την φύση τη Θεϊκή της Συνείδησης και την άπειρη δύναμή της… Η συνείδησή μου με σήκωνε ψηλά και ψηλάθε μου έδειχνε έναν άνθρωπο ασχημισμένον από τους άλλους ανθρώπους, επειδή έλαβε την γενναιότητα να τους ειπή την ΑΛΗΘΕΙΑ».

απόσπασμα από άρθρο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΘΑ στο περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, τ. 821, 15/9/1961 πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 4/9/1961

Ο σιο-Ανδρέας είχε το κουράγιο να διαχειριστεί με χιούμορ τον εφιάλτη που ζούσε:

Όταν ο επίσκοπος τον αφόρισε, κάποιος πήγε να τον επισκεφθεί για να του το αναγγείλει «Τα έμαθες σιορ-Ανδρέα, ο επίσκοπος σε αφόρισε» και τότε ο Λασκαράτος του απαντά: «Ευχαριστώ τον επίσκοπο για τον αφορισμό, αλλά θα τον παρακαλούσα πολύ να μου αφορίσει και τα παπούτσια των παιδιών μου για να μη λιώσουνε οι σόλες τους και υποβάλλομαι σε έξοδα».

email