Συνέντευξη με την Γραμματέα της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αφροδίτη Θεοπεφτάτου

Α.Θεοπεφτάτου

Α.Θεοπεφτάτου

Να οργανώσουμε το μέλλον, βασισμένο στις αρχές και τις αξίες μας

Είναι πολύ σπουδαίο σε αυτή τη φάση να συντονίσουμε το έργο της κοινοβουλευτικής ομάδας και της κυβέρνησης, υποστηρίζει στη συνέντευξή της στην «Εποχή» η νέα γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αφροδίτη Θεοπεφτάτου, βουλεύτρια Κεφαλλονιάς.  Όσον αφορά στη δύσκολη θητεία της κυβέρνησης, θα σημειώσει ότι όντως βρισκόμαστε στην αρχή μιας μεγάλης ανηφόρας, με δύσκολα μέτρα, που πολλά από αυτά είναι άδικα και απόρροια μιας εκβιαστικής συμφωνίας, όμως, ο λαός επέλεξε την Αριστερά στα δύσκολα σταθμίζοντας αξίες, προτάσεις και διαδρομές.

Ανέλαβες μια θέση σε μια περίοδο που είναι ενδιαφέρουσα, αλλά και δύσκολη. Πώς το αντιμετωπίζεις λοιπόν;
Καταρχήν εξεπλάγην από την πρόταση του προέδρου και ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι έγινε ομόφωνα αποδεκτή από όλους τους συντρόφους της κοινοβουλευτικής ομάδας. Είναι μια υπεύθυνη θέση, έχει πάρα πολλά καθήκοντα, ιδιαίτερα τώρα που βρισκόμαστε στην αρχή αυτής της θητείας και είναι πολύ σπουδαίο σε αυτή τη φάση να συντονίσουμε το έργο της κοινοβουλευτικής ομάδας και της κυβέρνησης. Είναι απαραίτητη η όσμωση και χρειάζεται δουλειά για να προχωρήσουμε και για να είναι αποτελεσματική η διεύθυνση της κοινοβουλευτικής ομάδας απαιτείται συσπείρωση και συλλογική δουλειά.

Υπάρχουν και επιτροπές που συναρθρώνουν και το κόμμα. Αυτές είχαν ατονήσει. Τώρα πώς θα λειτουργήσουν;
Ήδη έχουν συσταθεί οι Επιτροπές Παρακολούθησης και Ελέγχου Κυβερνητικού Έργου (Ε.Π.Ε.Κ.Ε.) με βάση τα ενδιαφέροντα που έχει ο κάθε βουλευτής στον τομέα του και τις ανάγκες που υπάρχουν για να προχωρήσει το κοινοβουλευτικό έργο. Εκεί είναι σημαντική η δουλειά, δηλαδή και τα υπουργεία να ενημερώνουν αυτές τις επιτροπές και οι επιτροπές να προτείνουν ρυθμίσεις και παρεμβάσεις στους υπουργούς. Ουσιαστικά παράγουν πολιτική για το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης. Οι περισσότεροι βουλευτές της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έχουν μεταξύ άλλων έντονη κομματική και κοινωνική δράση.

Εννοώ την όσμωση και με τα αντίστοιχα τμήματα του κόμματος, όπως εργατικής πολιτικής, περιβάλλοντος, νησιωτικής πολιτικής κτλ.
Οι Ε.Π.Ε.Κ.Ε. αποτελούνται από βουλευτές, συνεργάτες, και βεβαίως, τα τμήματα. Την επόμενη Τρίτη ορίζονται συντονιστές αυτών των επιτροπών για να μπορούν να λειτουργούν.

Υπάρχει μια δύσκολη θητεία για την κυβέρνηση. Υλοποιεί μια πολιτική που δεν είναι δική της, άρα είναι σε μια συνεχή διαπραγμάτευση. Πώς έρχεται στη βουλή αυτό ως ζήτημα;
Εδώ και μήνες είχα πει ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας μεγάλης ανηφόρας. Ο λαός επέλεξε την αριστερά στα δύσκολα σταθμίζοντας αξίες, προτάσεις και διαδρομές προσώπων για δεκαετίες. Μας περιμένουν, βέβαια, δύσκολα μέτρα τολμώ να πω πολλά απ’ αυτά άδικα μέσα από μια εκβιαστική συμφωνία. Δεν μπορούμε όμως να μην λαμβάνουμε υπόψιν ότι για να μπορέσουμε να σηκώσουμε κεφάλι στην Ελλάδα χρειάζεται να πολλαπλασιάσουμε τις ρωγμές στην Ευρώπη. Παρά τις μεγάλες δυσκολίες ήδη διαφαίνεται ότι υπάρχουν μετατοπίσεις με τις εκλογές στην Πορτογαλία και ίσως με αυτές που έπονται σε Ισπανία και Ιρλανδία. Είναι ρεαλιστικός, μαχητός και εφικτός στόχος να γκρεμιστεί η ηγεμονία της ευρωπαϊκής δεξιάς και της εξοντωτικής λιτότητας. Και εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα για μας. Δεν αρκεί μόνο να έχουμε αλλαγές στην ΕΕ πρέπει να αλλάξουμε και τη χώρα μας, το παραγωγικό και καταναλωτικό της μοντέλο, να βάλουμε τα πράγματα σε τάξη με το δασολόγιο, το κτηματολόγιο, το περιουσιολόγιο και όλα τα άλλα αυτονόητα που γίνονται στο δυτικό κόσμο από τα μέσα της δεκαετίες του ‘90.

Μόνο που οι δανειστές το βλέπουν σαν ένα δημοσιονομικό πρόβλημα κυρίως.
Είδαμε ότι η επιμονή σε υφεσιακά μέτρα εδώ και 5 χρόνια οδήγησαν στο αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Και βεβαίως δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή η οικονομική και ανθρωπιστική κρίση χωρίς αναπτυξιακή προοπτική. Χρειάζεται μια άλλη οπτική. Επιμένω, επειδή η όποια ανάπτυξη μέχρι τώρα είχε να αντιμετωπίσει παθογένειες δεκαετιών και δεν μεταφράστηκε σε παραγωγικές διαδικασίες που σημαίνουν θέσεις εργασίας, ανάδειξη πλούτου και προστασία του περιβάλλοντος.

Τώρα, ωστόσο, υλοποιείται η πολιτική που συμφωνήθηκε και υπάρχει δυσφορία στον κόσμο. Πώς πρέπει το κόμμα να σταθεί μπροστά σε αυτό το φαινόμενο;
Πολλές φορές μας ξεπερνάει η κοινωνία. Ο κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ πολλές φορές έπιασε από το μανίκι τον κομματικό ΣΥΡΙΖΑ και τον τράβηξε μπροστά κι όλα αυτά παρά τις προπαγανδιστικές κραυγές που εξέπεμπε κατά ριπάς το παλιό σύστημα εξουσίας. Ναι, υλοποιείται μια σκληρή πολιτική, όμως μπορούμε ιδίως μετά τον άνοιξη του 2016 να οργανώσουμε το μέλλον βασισμένο στις αρχές και τις αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δικαιότερης κατανομής των βαρών. Το κόμμα πρέπει κατ’ αρχήν να ανασυγκροτηθεί και να προσπαθήσει να επουλώσει τις σημαντικές πληγές που άφησε η διάσπαση και η αδρανοποίηση σημαντικών στελεχών, να μπορέσει ο κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ να γίνει μέρος του οργανωμένου ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα πρέπει να μη χάσει την επαφή του με την κοινωνία, για να είμαι πιο συγκεκριμένη να έρθει πιο κοντά στα προβλήματα, ιδίως της καθημερινότητας, και να πιέζει θετικά την κυβέρνηση.

Ήσουν στην Πολεοδομία στην Κεφαλλονιά. Βάσει αυτής της εμπειρίας τι θα πρότεινες σήμερα;
Σήμερα δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο τις έντονες κοινωνικές ανάγκες της οικονομικής κρίσης, αλλά παθογένειες δεκαετιών, που οφείλονται στη λειτουργία του δημόσιου τομέα και έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα του πολίτη. Αυτό που μας διαφοροποιεί εμάς, ως Αριστερά, είναι ότι έχουμε τη βούληση να καταργήσουμε την πολυνομία, τις αλληλοεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων και την πάταξη της μικρής και μεγάλης διαπλοκής. Είναι χαρακτηριστικό το πρόβλημα της αυθαίρετης δόμησης, η οποία παρά το πλήθος των σχετικών νόμων, δεν έχει αντιμετωπιστεί κύρια λόγω έλλειψης ουσιαστικού ελέγχου και αποτελεσματικών δράσεων.

Και η δική μας κυβέρνηση, όμως, διστάζει να προχωρήσει στο ζήτημα των αυθαιρέτων.
Βασική απαίτηση είναι η ολοκλήρωση του κτηματολογίου και καθορισμός χρήσεων γης. Πριν από αυτό να συνειδητοποιήσουμε ότι η γη δεν είναι κάτι που πουλιέται και αγοράζεται αναγκαστικά. Απαιτείται προστασία των προστατευόμενων περιοχών. Πρέπει να προστατεύουμε το περιβάλλον, γιατί αυτός είναι ο πλούτος μας. Στην Αττική για παράδειγμα, έχουν μπαζωθεί 600 ρέματα, ένα τεράστιο δίκτυο και μετά απορούμε για τις καταστροφές που απαιτούν και δημόσιο χρήμα. Κατά τη γνώμη μου οι οριζόντιες κατεδαφίσεις ή νομιμοποιήσεις είναι λάθος. Πρέπει να υπάρξουν κριτήρια. Αντίστοιχα, αυτά που νομιμοποιούνται πρέπει να είναι διαπιστωμένα ασφαλή. Πρέπει να εξασφαλίσουμε, όμως, πως δεν θα υπάρξει και νέα γενιά αυθαιρέτων. Σε ένα βαθμό έχει να κάνει και με την αντίληψη των πολιτών και της αντίθεσης που δημιουργείται με το κράτος που δεν μεριμνά κτλ. Πρέπει να αλλάξει η συνείδηση ότι είμαστε πολίτες ενός ευρύτερου χώρου.

Τη συνέντευξη πήρε ο Παύλος Κλαυδιανός για το epohi.gr

email