Ιόνιο Κέντρο Τεχνών & Πολιτισμού: Έργα ζωγραφικής του Γ.Α. Μακρίδη

Ιόνιο ΚέντροΤεχνών και Πολιτισμού

Ιόνιο ΚέντροΤεχνών και Πολιτισμού.

Η ζωγραφική θα είναι πάντα εκεί για να την μελετάμε, να την κοιτάμε, να προσπαθούμε να τη δούμε ή να ακούμε τις λεπτές εκείνες αποχρώσεις που την κάνουν να ξεχωρίζει, να παραπλανεί τις αισθήσεις, την αντίληψή μας και να μας προκαλεί να σκεφθούμε.

Painting will always be there to study, to look at, to try to see, or listen to the subtle nuances that make it special, seducing the senses, perception, and/or invoking the ability to think or analyze it.

Εγκαίνια Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013

‘Ωρα έναρξης 19.00

Εκθεσιακός Χώρος Ιονίου Κέντρου Τεχνών &Πολιτισμού

Μεταξάτα Λειβαθούς

Είσοδος ελεύθερη

Ionion Center for the Arts and Culture,Metaxata 28100,Kefalonia,Greece

t/f: 26710 41126, 6984300009

Είμαι ζωγράφος, με συγγένεια προς τους  Maria Helena Vieira da Silva, Brice Marden,Ματίς,  Μόραλη,   Σεζάν,  Richard Diebenkorn,Καραβάτζιο, Ρέμπραντ, Τιντορέτο, Masaccio, Whistler,  Μονέ,  Pollock, Rothko, Mondrian, Bazaine, Giacometti, Morandi και  άλλους πολλούς.

Έχω σταδιακά μετακινηθεί  προς τη μη αντικειμενική   αφαίρεση, αλλά φέρω-διατηρώ-  ρεαλιστικές  τονικές σχέσεις.

Πιστεύω ότι η ζωγραφική είναι σαν τη φιλοσοφία, υπό την έννοια ότι για να την πραγματεύεται κανείς πρέπει να έχει την απαραίτητη  σοβαρότητα , ακόμα και  στην περίπτωση που παρωδεί σε αυτό ( μια μεταμοντέρνα άποψη που είναι σε προφανή εφαρμογή  αυτούς τους καιρούς) και πρέπει να λειτουργεί  εντός ορισμένων  ορίων, έτσι ώστε η εργασία να είναι αρκετά δυναμική σε σύγκριση με την αρχαία, παρελθούσα και την πρόσφατη  ιστορία της. Κάθε φορά  που καλούμαι  να γράψω κάτι για τη δουλειά μου, προκύπτουν πάντα οι ίδιες ερωτήσεις:

Πρέπει να μιλήσω για κάτι, το οποίο σε τελική ανάλυση λειτουργεί μέσα στη σιωπή του:Βοηθώ κανέναν να μιλώντας  γι ‘αυτό ή το καθιστώ ακόμα  πιο δύσκολο;

Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι όχι.

Η απάντηση στο δεύτερο είναι  ναι.

Όσο περισσότερο διαβάζω για τη ζωγραφική, τόσο πιο πολλά μαθαίνω  και προσπαθώ επιλεκτικά και συνοπτικά να περνώ αυτές τις γνώσεις στους μαθητές μου.

Αλλά υπάρχει  μόνο μια χούφτα από αυτούς που είναι  πρόθυμοι να αποδεχθούν τη δυσκολία που έρχεται μαζί με την εκμάθηση του αντικειμένου  και  ακόμα λιγότεροι αυτοί που  θα ανελάμβαναν τη διαδικασία να σκεφτούν αναφορικά  με το θέμα και να αποτυπώσουν σχετικές σκέψεις.

Το να <<κοιτάζει>> κανείς  δεν είναι τόσο δύσκολο όσο το να βλέπει  πραγματικά και με δικό του τρόπο αυτό που έχει μπροστά του. Η απομυθοποίηση  της Τέχνης  είναι αυτό που επιθυμώ  να συμβεί και επιπλέον να είμαι  παρών  όταν θα συμβεί! Πιθανόν  αυτό είναι που δίνει το  ενδιαφέρον, ή  δίνει  δημοκρατικό χαρακτήρα, καθώς δεν υπάρχει ένας ενδεδειγμένος  τρόπος για να το κοιτάξετε.

Πιστεύω ότι η ζωγραφική είναι ασφαλής και από όσους έχουν επιχειρήσει να γράψουν για αυτή, όπως Πλάτωνας ή Jean Francois Lyotard, αλλά και από όσους έχουν προσπαθήσει όλη τους τη ζωή να την εφαρμόσουν, όπως Πικάσο, Ντυσάμπ, Μιρό.

Η ζωγραφική θα είναι πάντα εκεί για να την μελετάμε, να την κοιτάμε, να προσπαθούμε να τη δούμε ή να ακούσουμε τις λεπτές εκείνες αποχρώσεις που την κάνουν να ξεχωρίζει, να παραπλανεί τις αισθήσεις, την αντίληψή μας και να μας προκαλεί να σκεφθούμε, αναλύοντάς την.

Γεώργιος Ανδρέας Μακρίδης

email