Στις Κάννες ο Σον Πεν στον ρόλο ακτιβιστή

65ο Φεστιβάλ Καννών: Ο Σον Πεν στο πλευρό της Αϊτής

65ο Φεστιβάλ Καννών: Ο Σον Πεν στο πλευρό της Αϊτής (Πηγή φωτογραφίας: tovima.gr)

Με τον ρόλο του ακτιβιστή και όχι εκείνον του ηθοποιού βρέθηκε ο Σον Πεν στις Κάννες, για να συμμετάσχει σε μια βραδιά φιλανθρωπίας για την αποκατάσταση της Αϊτής από τον σεισμό του 2010. «Όλος ο κόσμος εγκατέλειψε την Αϊτή» ξέσπασε ο ηθοποιός, προτρέποντας τον «σπουδαίο μας πρόεδρο» να κάνει κάτι γι’αυτό.

«Είναι πολύ απλό. Εφόσον οι ΗΠΑ είναι μία χώρα όπου οι Αφρικανοί ήταν σκλάβοι και μπόρεσαν να επαναστατήσουν εναντίον της, πιστεύω ότι ο σπουδαίος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα μπορούσε να κάνει κάτι για αυτή τη χώρα. Ακόμα και στη Φλόριντα, όπου υπάρχει μεγάλος αριθμός Αϊτινών μεταναστών, το Δημοκρατικό Κόμμα θα μπορούσε να ξεκινήσει διάλογο» είπε ο διάσημος ηθοποιός, γνωστός για τις κοινωνικές του ανησυχίες.

Ο Σον Πεν, η Τσέχα καλλονή Πέτρα Νέμκοβα και ο σκηνοθέτης Πολ Χάγκις συμμετείχαν σε μια βραδιά φιλανθρωπίας στις Κάννες, τα έσοδα της οποίας θα παραχωρηθούν στην Αϊτή για την αποκατάστασή της.

Ο ηθοποιός έφτασε στην Κρουαζέτ στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Αϊτή». Έχει βοηθήσει οικονομικά στην αναστήλωση της χώρας, αλλά και κάνοντας ο ίδιος χειρωνακτικές εργασίες.

«Χρειάζονται δρόμους, σχολεία και δουλειές. Αυτό είναι το σημαντικότερο» είπε ο ηθοποιός, μιλώντας για τους χιλιάδες ανθρώπους που έχουν μείνει άστεγοι στη χώρα μετά τον σεισμό.

Όσον αφορά τις ταινίες, στο διαγωνιστικό τμήμα προβλήθηκε η ταινία του Κριστιάν Μουντζιού (4 Μήνες, 3 Εβδομάδες, 2 Ημέρες), Beyond the Hills.

Συνέντευξη Τύπου για τη νέα του ταινία, Paradise:Love έδωσε και ο Ούλριχ Ζάιντλ.

Η ηρωίδα του Ζάιντλ, Τερέζα, είναι μια 50χρονη γυναίκα που ζει στη Βιέννη και δουλεύει ως κοινωνική λειτουργός με πάσχοντες από το σύνδρομο Ντάουν. Όντας μάλλον απωθητική, η Τερέζα αφήνει την έφηβη κόρη της σε μια φίλη και πηγαίνει διακοπές στην Κένυα, όπου γίνεται μία από τις εκατοντάδες λευκές μεσήλικες Βορειοευρωπαίες που επισκέπτονται κάθε χρόνο τη χώρα, προκειμένου να «νοικιάσουν» ένα ντόπιο αγόρι.

«Αυτό που προσπάθησα να εκφράσω είναι ένα αίσθημα απομόνωσης και μοναξιάς. Αυτές η γυναίκες μιας ορισμένης ηλικίας δεν λαμβάνουν πια την αγάπη που χρειάζονται στη χώρα τους. Και στην ταινία, αυτή η επιθυμία για ευτυχία έρχεται μέσα από τη σεξουαλικότητά τους. Εκτός αυτού, οι ρομαντικές σχέσεις αποτελούν πάντα κάτι δύσκολο στην ζωή. Βρίσκεις τον έρωτα, τον χάνεις, τον ψάχνεις ξανά και κάπως έτσι είναι η ζωή σου» είπε ο σκηνοθέτης.

Το Reality του Ματέο Γκαρόνε δεν συγκέντρωσε και τα πιο θετικά σχόλια, παρότι οι προσδοκίες για την ταινία του σκηνοθέτη του Gomorrah ήταν μεγάλες.

Μιλώντας για την ταινία του, ο Ιταλός σκηνοθέτης είπε: «Μετά τα Gomorrah, αναζητούσα ένα θέμα που θα ανταποκρινόταν στις προσδοκίες που θα είχε την ίδια δύναμη και θα αποτελούσε τέτοια έκπληξη και θα είχε τέτοια σταθερότητα όπως το Gomorrah, εάν όχι περισσότερη. Σιγά σιγά κατάλαβα ότι όδευα προς μια καταστροφή. Μια μέρα έπεσα πάνω σε μια μικρή ιστορία που λαμβάνει χώρα στη Νάπολι, η οποία έγινε η βάση για το Reality» είπε σε συνέντευξη Τύπου.

«Δεν θέλαμε μια ιστορία που να θυμίζει το σπουδαίο ιταλικό σινεμά. Θέλαμε να πούμε την ιστορία διαφορετικών χαρακτήρων. Παρ’ όλα αυτά μπορούμε να δούμε το Reality ως φόρο τιμής στους σπουδαίους Ιταλούς σκηνοθέτες. Ελπίζω ότι κατάφερα να μην τους αντιγράψω και να κρατήσω τη δική μου οπτική γωνία» είπε.

Ο 23χρονος Ξαβιέ Ντολάν παρουσίασε στις Κάννες την ταινία Laurence Anyways και με τσαγανό δήλωσε στο Hollywood Reporter: «Βλέπω τους σκηνοθέτες που έχουν συμμετάσχει στο (τμήμα) Ένα Κάποιο Βλέμμα, τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ, τον Μανοέλ Ολιβέιρα, τον Πάμπλο Τραπέρο, τον Γκας Βαν Σαντ, και συνειδητοποιώ ότι πρόκειται για ταινίες που ξεπερνούν την ταμπέλα του “δεν κατάφερα να μπω στο διαγωνιστικό”. Αλλά δεν μπορώ να λέω ψέματα στον εαυτό μου, αν το Laurence Anyways είναι σε αυτό το τμήμα, προφανώς δεν άρεσε αρκετά στους προγραμματιστές. Αυτό με στεναχωρεί. […] Είμαι σίγουρος ότι το μέλλον θα είναι γεμάτο με σπουδαίες συναντήσεις και με αυτό που είναι για μένα πιο σημαντικό: ένα κοινό που θα αγαπήσει και θα καταλάβει την ταινία».

Μέχρι στιγμής έχει ενθουσιάσει το Beasts of the Southern Wild, ταινία που βραβεύτηκε και στο Φεστιβάλ του Σάντανς και η οποία προβάλλεται στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα.

Εκτός συναγωνισμού προβλήθηκε το Madagascar 3, Europe’s Most Wanted, η τρίτη ταινία με ήρωες τα άγρια ζώα της Μαδαγασκάρης.

Παρών ήταν ο σκηνοθέτης Τομ ΜακΓκραθ, αλλά και κάποιοι από τους ηθοποιούς που δάνεισαν τις φωνές τους στους ήρωες: ο Κρις Ροκ, ο Μπεν Στίλερ και η Τζέσικα Τσαστέιν.

«Πολλοί λένε ότι το Cirque de Soleil επανεφηύρε το τσίρκο, αν και απομάκρυνε από αυτό τα ζώα. Εμείς θελήσαμε να κάνουμε το αντίθετο και να δημιουργήσουμε ένα τσίρκο χωρίς ανθρώπους. Σουρεαλιστικό, αφαιρετικό, ευφάνταστο. Στην πραγματικότητα, μεταφέραμε την ιδέα του Cirque de Soleil στο δικό μας κόσμο» είπε ο σκηνοθέτης.

Τα πάρτι και τα έσοδα

Φεστιβάλ δεν σημαίνει μόνο ταινίες και κόκκινο χαλί, αλλά και πάρτι. Πολλά τέτοια γίνονται κάθε βράδυ. Όλη η Κρουαζέτ, από το πρωί μέχρι το βράδυ, είναι μια τεράστια φιέστα, με πυροτεχνήματα, μουσικές και «χάπενινγκ».

Οι εταιρείες παραγωγής των ταινιών συναγωνίζονται ποια θα κάνει το καλύτερο πάρτι.

Και ενώ την τελευταία διετία είχαν σχετικά μειωθεί λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τώρα -και ενισχυμένα από την επιτυχία του περσινού Φεστιβάλ- ξαναπήραν τα πάνω τους. Ένα πάρτι στην παραλία μπορεί να κοστίσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Τα χρήματα, άλλωστε, που εισρέουν κάθε χρόνο στην περιοχή -σε ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφετέριες, κ.λπ.- λόγω του Φεστιβάλ, ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια ευρώ.

Μένει να δούμε όταν τελειώσει το φεστιβάλ πώς θα τα πάει και το ίδιο το σινεμά σε… νούμερα, δηλαδή σε χρήματα, πόσες ταινίες θα πουληθούν.

Τα αμερικάνικα στούντιο μάλιστα, εκφράζουν επιφυλάξεις για το τι θα καταφέρουν στην ευρωπαϊκή
αγορά, λόγω της πτώσης του ευρώ.

Υπάρχουν βέβαια, τρεις ισχυρές αγορές, που «ξελασπώνουν» τελευταία το «χρηματιστήριο» του κινηματογράφου: Ρωσία, Κίνα και Βραζιλία.

email
Πηγή άρθρου: in.gr