Ένας «άγγελος δραπέτης» στα «Λαδάδικα» – Αφιέρωμα στον Δημήτρη Μητροπάνο

Δημήτρης Μητροπάνος

Δημήτρης Μητροπάνος (Πηγή φωτογραφίας: i-live.gr)

Το 1987, ο Δημήτρης Μητροπάνος αποχωρεί από την τότε “PHILIPS” έπειτα από ακριβώς 20 χρόνια συνεργασίας και υπογράφει συμβόλαιο στην τότε «Μίνως Μάτσας και Υιός». Ωστόσο, στις αρχές της χρονιάς έχει προλάβει να ηχογραφήσει τα τελευταία τραγούδια του για λογαριασμό της παλιάς εταιρείας του, στο δίσκο του Σπύρου Παπαβασιλείου «Το δικό μας τραγούδι» στον οποίο συμμετέχουν επίσης ο Δημήτρης Κοντολάζος και η Κατερίνα Στανίση.

Από τότε και μέχρι το θάνατό του, θα παραμείνει στο δυναμικό της “MINOS-EMI” (όπως μετονομάστηκε το 1992), θα κάνει μια δεύτερη μεγάλη καριέρα με σπουδαίες συνεργασίες και θα πει πολύ μεγάλα τραγούδια που θ’ ακούγονται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Δεν έχουν άδικο όσοι υποστηρίζουν ότι αυτή η «δεύτερη» καριέρα είχε πολύ πιο σημαντικό περιεχόμενο από την «πρώτη»…

1987-1991: Παλίρροια και άμπωτη…

Τον Δεκέμβριο του 1987 κυκλοφορεί στα δισκοπωλεία το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Μητροπάνου με την ετικέτα της «Μίνως». Εξ ου και ο χαρακτηριστικός τίτλος «Ένας καινούργιος άνθρωπος», με τραγούδια των Αλέκου Χρυσοβέργη και Σπύρου Γιατρά με τους οποίους ο ερμηνευτής δεν είχε συνεργαστεί ποτέ στο παρελθόν. Ωστόσο, οι πωλήσεις δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές και σε συνδυασμό με την ευδιάκριτη βραχνάδα της φωνής του, το κοινό πιστεύει ότι ο τραγουδιστής δεν πρόκειται να επιστρέψει στις μεγάλες επιτυχίες του παρελθόντος…

Τα τραγούδια του άλμπουμ δεν είναι κάτι ιδιαίτερο και φαίνεται καθαρά ότι το «δίδυμο των επιτυχιών» τα έγραψε χωρίς έμπνευση. Εξαίρεση το «Ζήτω ο χωρισμός» που νομίζω ότι είναι και το καλύτερο, ενώ ακούστηκαν κάπως το ομότιτλο και το «Χάθηκες-χάθηκα». Στις δεύτερες φωνές, η καλή μου φίλη Βούλα Καραχάλιου…

Λίγο νωρίτερα, ο Μητροπάνος είχε συμμετοχή στο δίσκο της Αθηναϊκής Κομπανίας «Τέσσερις και μία» ερμηνεύοντας την «Παράσταση» του Δημήτρη Χατζηδιάκου…

Το 1988 τον βρίσκει χωρίς προσωπικό άλμπουμ, αλλά συνεργάζεται ξανά με τους Χρυσοβέργη-Γιατρά συμμετέχοντας με δύο τραγούδια στο δίσκο «Μια νύχτα στον παράδεισο». Τα «Μια καινούργια πορεία» και «Ίσως» ακούγονται αρκετά εκείνη την περίοδο, ενώ στο άλμπουμ παίρνουν μέρος η Λίτσα Διαμάντη, ο Θανάσης Κομνηνός και η Βούλα Καραχάλιου, στις τελευταίες ηχογραφήσεις της επί ελληνικού εδάφους…

Προς το τέλος της χρονιάς, έρχεται η μεγάλη κι απρόσμενη έκπληξη. Για πρώτη φορά ο Δημήτρης Μητροπάνος περνάει στην «άλλη όχθη» και συνεργάζεται με τον Λάκη Παπαδόπουλο, κατ’ εξοχήν εκπρόσωπο της ροκ μουσικής. Το ντουέτο τους «Για να σ’ εκδικηθώ» που περιλαμβάνεται στο δίσκο του Παπαδόπουλου «Έλα γοριλάκι» αρχικά ξενίζει, εν συνεχεία προκαλεί το ενδιαφέρον και στο διάβα του χρόνου παίρνει τη θέση του στο πάνθεον των μεγάλων και πιο διαχρονικών ελληνικών τραγουδιών των τελευταίων 30 ετών!

Λίγο πριν, ο Μητροπάνος συμμετέχει στο άλμπουμ του Τάκη Μουσαφίρη «Καινούργια χρώματα» ηχογραφώντας σε ποτ πουρί μαζί με άλλους σπουδαίους τραγουδιστές ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συνθέτη. Είναι ουσιαστικά ο «προάγγελος» της νέας δισκογραφικής τους συνεργασίας, αφού το Μάρτιο του 1989 κυκλοφορεί ο δίσκος «Εμείς οι δυο» και οι πωλήσεις ξεπερνάνε τις 50.000 αντίτυπα! Αργότερα, ο ερμηνευτής αποκάλυψε ότι ηχογράφησε τα τραγούδια με πολύ κόπο, καθώς ο πολύποδας στο λαιμό του είχε σχεδόν εξαφανίσει τη φωνή του και με το τέλος των ηχογραφήσεων, μπήκε στο νοσοκομείο για να τον αφαιρέσει. Παρόλα αυτά, το άλμπουμ εκείνη την περίοδο ακούστηκε πολύ με τον «Χιονάνθρωπο» στην πρώτη γραμμή, ένα κομμάτι που αρχικά αντιμετωπίστηκε τουλάχιστον με θυμηδία, αλλά σε βάθος χρόνου παρέμεινε στην επικαιρότητα. Επίσης, επιτυχίες της εποχής έγιναν το ομότιτλο, το «Τόσο πολύ σ’ αγαπάω» και το «Μήπως δεν έπρεπε να φύγω», στο οποίο φαίνεται σε όλο το μεγαλείο του το φωνητικό πρόβλημα του Μητροπάνου…

Άνοιξη του 1990 και μετά τον Τάκη Μουσαφίρη, σειρά παίρνει ο έτερος δημιουργός των μεγάλων επιτυχιών του ερμηνευτή στη δεκαετία του ’70 Σπύρος Παπαβασιλείου. Η νέα τους -και τελευταία όπως αποδείχτηκε- δουλειά με τίτλο «Εσύ λέγε με έρωτα» δεν έχει μεγάλη σχέση με τις προηγούμενες συνεργασίες τους, καθώς ο ήχος είναι πιο σύγχρονος και χρησιμοποιούνται κατά βάση ηλεκτρικά όργανα. Τα τραγούδια που ακούγονται είναι τα «Θα ζήσω και χωρίς εσένα», «Δηλητήριο», «Συμπτώσεις» και λιγάκι το ομότιτλο, με στίχους της Άντζυ Σαμίου…

Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, ο Δημήτρης Μητροπάνος γιορτάζει τα 25 χρόνια του στο τραγούδι με μια συναυλία στο Λυκαβηττό η οποία το Πάσχα του 1991 κυκλοφορεί και σε διπλό δίσκο βινυλίου με τίτλο «Μια νύχτα στο Λυκαβηττό», το πρώτο live άλμπουμ του τραγουδιστή. Περιλαμβάνει σχεδόν όλες τις μεγάλες επιτυχίες της μέχρι τότε καριέρας του, καθώς και δυο-τρία τραγούδια άλλων ερμηνευτών…

Ακολουθεί την άνοιξη του 1991 η πρώτη του συνεργασία με τον Χρήστο Νικολόπουλο σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου με τίτλο «Πάρε αποφάσεις». Το «δίδυμο» συνθέτη και στιχουργού τα προηγούμενα χρόνια είχε μεγάλες εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες, αλλά με τον Μητροπάνο το εγχείρημα δεν πέτυχε. Ο ίδιος ο «πρόεδρος» σε κατοπινή συνέντευξή του παραδέχτηκε ότι ο δίσκος έγινε πολύ πρόχειρα και δεν υπήρχε ο χρόνος για να δουλευτούν καλύτερα κάποια πράγματα. Ουσιαστικά, μόνο το «Σου ‘χα πει πως πέφτεις έξω» αξίζει απ’ όλο το άλμπουμ…

Λίγο πριν, δε διστάζει για ακόμη μια φορά να συνεργαστεί με εκπρόσωπο της ροκ μουσικής. Αυτή τη φορά είναι ο Νίκος Πορτοκάλογλου και το ντουέτο τους «Κλείνω κι έρχομαι» γίνεται μεγάλη επιτυχία…

1992-1996: Η απογείωση

Μετά από δύο αλλεπάλληλες εμπορικές αποτυχίες, ο ερμηνευτής ψάχνει το επόμενο δισκογραφικό βήμα του. Ο παραγωγός του Ηλίας Μπενέτος του προτείνει να τραγουδήσει δημιουργίες του Μάριου Τόκα κι έτσι την άνοιξη του 1992 κυκλοφορεί «Η εθνική μας μοναξιά». Ο δίσκος που θ’ απογειώσει εμπορικά και καλλιτεχνικά τον Μητροπάνο και θα του ανοίξει διάπλατα το δρόμο για μια δεύτερη μεγάλη καριέρα. Οι πωλήσεις ξεπέρασαν τις 160.000 αντίτυπα!

Το μεγάλο τραγούδι του άλμπουμ είναι φυσικά το «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη» με στίχους του Φίλιππου Γράψα (ο οποίος τους είχε γράψει το 1981), ίσως το μεγαλύτερο των τελευταίων 25 ετών. Ωστόσο, υπάρχουν κι άλλα σπουδαία κομμάτια όπως τα «Θάλασσες» (που είχε πει σε πρώτη εκτέλεση η Κωνσταντίνα το 1987), «Μια στάση εδώ», «Κράτα καρδιά μου ενός λεπτού σιγή» και το ομότιτλο που τόσο επίκαιρο είναι στις μέρες μας…

Το 1993 βρίσκει στον Μητροπάνο ν’ απολαμβάνει την επιτυχία της συνεργασίας του με τον Τόκα, αλλά και να ηχογραφεί ξανά μια δική του δημιουργία. Ο λόγος για τα «Δίδυμα φεγγάρια», ένα μαγικό ντουέτο με την Αλέκα Κανελλίδου που περιλαμβάνεται στον ομότιτλο προσωπικό δίσκο της. Παράλληλα, συνεργάζεται ξανά με την Αθηναϊκή Κομπανία τραγουδώντας δυο κομμάτια του Δημήτρη Χατζηδιάκου στο άλμπουμ της «Ο παίζων» (όπου αναφέρεται ως σκέτο «Κομπανία»…).

Ένα χρόνο αργότερα, έρχεται η στιγμή της πρώτης ολοκληρωμένης συνεργασίας του με τον Γιάννη Σπανό με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό» και στίχους του Φίλιππου Γράψα. Αυτή τη φορά οι πωλήσεις δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές (μόλις 30.000 αντίτυπα) αλλά ακούγονται πολύ τα «Καζαμπλάνκα», «Εσύ βαρέθηκες νωρίς» και «Αγάπη δίκοπη» (με στίχους Αντώνη Παπαϊωάννου, σε δεύτερη εκτέλεση μετά από εκείνη της Άλκηστης Πρωτοψάλτη το 1984).

Παράλληλα με όλα αυτά αλλά και στα κατοπινά χρόνια, η μεγάλη καλλιτεχνική κι εμπορική επιτυχία του Μητροπάνου τον κάνει περιζήτητο για συμμετοχή σε διάφορους δίσκους συνθετών ή τραγουδιστών. Δε διστάζει να πει το «ναι» ακόμη και σε κομμάτια τελείως διαφορετικού είδους από το δικό του, αλλά και σε ονόματα έκπληξη όπως ο Κώστας Τουρνάς («Το ροκ το ελληνικό»), η Μαντώ («Αδιόρθωτή μου αγάπη») και ο Στέφανος Κορκολής («Κάποιες φορές»)…

Το 1995 Μητροπάνος και Τόκας βρίσκονται ξανά μαζί για μιαν ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά. Τίτλος «Παρέα μ’ έναν ήλιο», στίχοι Φίλιππου Γράψα και νέα πολύ μεγάλα τραγούδια: «Τα Λαδάδικα», «Το ζεϊμπέκικο του αρχάγγελου», «Τον Αύγουστο που μου χρωστάς», αλλά και τα υπέροχα «Αγάπη μου άξιον εστί» και «Εδώ» απογειώνουν το άλμπουμ στις 90.000 αντίτυπα και πλέον ο ερμηνευτής κατακτά οριστικά κι αμετάκλητα μια από τις πρώτες θέσεις στους κορυφαίους του ελληνικού τραγουδιού όλων των εποχών!

Κι όμως, η μεγαλύτερη επιτυχία δεν έχει έλθει ακόμα. Ο Δημήτρης Μητροπάνος θα τη βρει μπροστά του τον Οκτώβριο του 1996, όταν θα μπει στο στούντιο για να ηχογραφήσει για πρώτη φορά δημιουργίες του Θάνου Μικρούτσικου. Ο δίσκος (διπλός σε βινύλιο, μονός σε CD) θα κυκλοφορήσει αρχές Δεκεμβρίου και θα διεκδικήσει επαξίως τον τίτλο του κορυφαίου των τελευταίων 30 ετών. Γνώμη μου είναι ότι πρόκειται ίσως για το μοναδικό άλμπουμ του ερμηνευτή από το οποίο πραγματικά δεν «πετάς» τίποτε!

Από πού ν’ αρχίσουμε και πού να τελειώσουμε: Από τη θρυλική πια κι άνευ σχολίων «Ρόζα»; Από το «Πάντα γελαστοί» που είναι αφιερωμένο στον Κύπριο ήρωα Σολωμό Σολωμού; Από το τρυφερό «Λούνα παρκ»; Από τις «Ατάκες» που είναι το αγαπημένο μου τραγούδι; Όλα τα κομμάτια είναι ένα κι ένα και οι πωλήσεις ήταν φυσικό να ξεπεράσουν τις 180.000 αντίτυπα…

1997-2002: Ήρεμη δύναμη…

Ο Δημήτρης Μητροπάνος είναι πλέον ίσως ο δημοφιλέστερος Έλληνας τραγουδιστής. Τα τραγούδια του ακούγονται παντού και κυρίως από τη νεολαία, η οποία κυριολεκτικά τον λατρεύει και τον αποθεώνει όπου κι αν εμφανίζεται.

Έτσι κι έχοντας πλέον κερδίσει το στοίχημα με τη διαχρονικότητα, τα επόμενα χρόνια τα δισκογραφικά βήματά του θα είναι πιο αραιά και πολύ μελετημένα. Το 1997 θα συμμετάσχει στο άλμπουμ του Θάνου Μικρούτσικου σε στίχους Λάκη Λαζόπουλου με τίτλο «Ψάξε στ’ όνειρό μας», όπου τον περιμένουν οι νέες επιτυχίες «Φως, ελπίδα, ουρανός», «Καθρέφτης» και το ομότιτλο, ενώ στο τέλος της χρονιάς θα κάνει ένα καινούργιο δίσκο με περισσότερους από έναν συνθέτες, για πρώτη φορά μετά το 1980.

Ο λόγος για «Του έρωτα και της φυγής» με πολύ καλά λαϊκά τραγούδια του Βαγγέλη Κορακάκη («Έρχονται βράδια», «Πρώτο φθινόπωρο», «Μάνα που ζω»), λιγότερο καλά του Γιώργου Μουκίδη («Απόψε θα ‘θελα», «Δεν πάει άλλο») και …λαϊκορόκ πινελιές του Μίλτου Πασχαλίδη («Πεθαμένες καλησπέρες») και του Μάνου Ξυδούς («Τα κόκκινα τα μπλουζ»). Ετερόκλητο ρεπερτόριο που όμως «περπάτησε» εμπορικά για τα δεδομένα της εποχής που είχαν πια αλλάξει…

Τον επόμενο χρόνο έρχεται η τρίτη -και τελευταία- ολοκληρωμένη συνεργασία του με τον Μάριο Τόκα, η οποία ωστόσο δεν είχε την επιτυχία και την αποδοχή των δύο προηγούμενων. Έτσι, το «Εντελβάις» που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1999 σε στίχους του Άλκη Αλκαίου δεν είχε τη «φρεσκάδα» και πρωτοτυπία του παρελθόντος των δύο καλλιτεχνών και μοιραία δεν ακούστηκε ιδιαίτερα. Ξεχωρίζουν όμως τα «Κιφ», «Μ’ ένα τσιγάρο σέρτικο» και «Ανεπίδοτο»…

Νωρίτερα, συμμετέχει στη συναυλία του Δήμου Μούτση στο Ηρώδειο μαζί με τη Δήμητρα Γαλάνη, παρουσιάζοντας στο πρώτος μέρος όλο τον αξέχαστο «Άγιο Φεβρουάριο» και στο δεύτερο ορισμένα από τα πιο γνωστά κι αγαπημένα τραγούδια του συνθέτη. Η εκδήλωση θα κυκλοφορήσει και σε διπλό CD…

Το νέο δισκογραφικό βήμα του Δημήτρη Μητροπάνου έρχεται στα τέλη του 2001, όταν συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου που κι εκείνος με τη σειρά του αποπειράται να γράψει λαϊκά τραγούδια. Καλή η προσπάθεια, αλλά όχι ιδιαίτερα επιτυχημένη. Μόνο το «Αν είσαι πλάι μου» και το ομότιτλο ακούστηκαν κάπως εκείνη την περίοδο…

2003-2012: Τα τελευταία χρόνια…

Η δισκογραφική πορεία του Δημήτρη Μητροπάνου την τελευταία δεκαετία της ζωής του ήταν εξαιρετικά «διακριτική» και «αθόρυβη». Δεν έφτασε ποτέ σε δημοτικότητα κι αποδοχή την αντίστοιχη της δεκαετίας του ’90, αλλά δεν πέρασε κι εντελώς απαρατήρητη…

Το 2003 κάνει ένα «πολυσυλλεκτικό» δίσκο με τίτλο «Θα είμαι εδώ», όπου συνυπάρχουν ο Χρήστος Νικολόπουλος με τον Διονύση Τσακνή και ο Γιώργος Μουκίδης με τον Στέργιο Γαργάλα και τον Θάνο Γεωργουλά. Μάλλον ανεπιτυχές το «πείραμα», αφού πέραν δυο-τριών τραγουδιών τα υπόλοιπα δεν ακούστηκαν. Ο λόγος για τα «Του κόσμου» και «Για σένα μόνο» που νομίζω ότι είναι και το καλύτερο…

Την επόμενη χρονιά (2004) συμμετέχει σ’ ένα πρωτότυπο πρόγραμμα με τον Δημήτρη Μπάση και τον Θέμη Αδαμαντίδη με τίτλο «Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο». Η επιτυχία είναι μεγάλη, όπως και η κυκλοφορία σε διπλό CD της «ζωντανής» ηχογράφησης του προγράμματος που περιλαμβάνει μόνο ζεϊμπέκικα…

Το 2005 συνεργάζεται εκ νέου με τον Στέφανο Κορκολή, αυτή τη φορά για μια ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο «Πες μου τ’ αληθινά σου». Μέσα από αυτή, προκύπτουν ορισμένα πολύ ωραία τραγούδια όπως τα «Θες», «Σβήσε το φεγγάρι» και «Απόψε χάσαμε και οι δυο», καθώς και το «Φύγε καρδιά μου» και το ομότιτλο που ακούστηκαν αρκετά…

Είναι η περίοδος που έχει ξεκινήσει η μεγάλη περιπέτεια με την υγεία του κι έτσι αραιώνει την παρουσία του τόσο δισκογραφικά, όσο κι επί σκηνής. Παρόλα αυτά, το 2007 θα ηχογραφήσει επτά τραγούδια του Χρήστου Παπαδόπουλου για το soundtrack της τηλεοπτικής σειράς «Για την καρδιά ενός αγγέλου» από τα οποία θα ξεχωρίσει το «Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω» σε στίχους της αείμνηστης Σώτιας Τσώτου…

Προς τα τέλη του 2008, ήλθε το χαρμόσυνο νέο ότι ο Δημήτρης Μητροπάνος ξεπέρασε το μεγάλο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε και η χαρά όλων έγινε διπλή όταν κυκλοφόρησε ο νέος του δίσκος με τίτλο «Στη διαπασών» με τραγούδια διαφόρων δημιουργών, κάποιοι από τους οποίους δεν είχαν γράψει ποτέ ως τότε για τον ερμηνευτή. Τα περισσότερα είναι πολύ καλά, με κορωνίδα τα «Ζωή νταλίκα κόκκινη» του Σταμάτη Κραουνάκη, «Μια εκδρομή» του Γιάννη Μηλιώκα, «Και πάλι εδώ» του Γιάννη Κότσιρα (που κάνει και ντουέτο μαζί του) και «Έρωτας αρχάγγελος» του Χρήστου Λεοντή.

Εξάλλου, είναι συγκινητική η μετά από σχεδόν 20 χρόνια συνεργασία του με τον Τάκη Μουσαφίρη σε δύο τραγούδια, ενώ υπάρχουν και οι ροκ πινελιές δια χειρός Φίλιππου Πλιάτσικα («Όσοι ζουν αληθινά»). Ξεχωριστή στιγμή το σπουδαίο τραγούδι των Θάνου Μικρούτσικου και Οδυσσέα Ιωάννου «Θες ένα κόσμο πιο μεγάλο»…

Και φτάνουμε στο 2011, όταν ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάζεται με τον Σταμάτη Κραουνάκη σε μια ολοκληρωμένη δουλειά με τίτλο «Εδώ είμαστε». Μεγάλες οι προσδοκίες λόγω των μεγάλων ονομάτων των συντελεστών, όχι όμως και το αποτέλεσμα. Υπάρχουν βεβαίως τα υπέροχα «Όταν έχω εσένα» και «Γεια» που κάνουν τη διαφορά, όμως από εκεί και κάτω δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο. Ξανασυναντάμε το «Ζωή νταλίκα κόκκινη», ενώ ακούστηκε και το «Βάλε κατσαρόλα» με αφορμή την παρουσία των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα…

Δυστυχώς, το όμορφο ταξίδι στην 45χρονη δισκογραφική πορεία του Δημήτρη Μητροπάνου τελειώνει κάπου εδώ. Ο μουσικός μελετητής του μέλλοντος δε θα προσθέσει τίποτε από εδώ και κάτω, αφού ο σπουδαίος ερμηνευτής ήταν ένας «άγγελος δραπέτης από τον ουρανό» κι επέστρεψε εκεί στις 17 Απριλίου 2012… Όμως, δε θα τον ξεχάσει κανείς μας και θα μεταλαμπαδεύσουμε τα όσα πρόσφερε και στις επόμενες γενιές. Έτσι, θα παραμείνει αθάνατος

email
Πηγή άρθρου: musiccorner.gr