Ithaca, Ithaki,Ιθάκη

Λίγα λόγια για τον Γιώργο Δάγλα

Λίγα λόγια για τον Γιώργο Δάγλα

Ο Γιώργος Δάγλας γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1958, όπου και τελείωσε το Ναυτικό Λύκειο -χωρίς ποτέ να μπαρκάρει.

Προλαβαίνει ζωντανούς τους τελευταίους ρεμπέτες. Ακούει τον Ρούκουνα και πίνει ούζο με τον Γιάννη Κυριαζή. Στα 1980, άγριες διαδηλώσεις-καταλήψεις.

Δουλεύει κομπάρσος με τη μεσολάβηση της Κατερίνας Γώγου. Με τον Άσιμο στο υπόγειο της Αραχώβης. Γράφει στο ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ του Λεωνίδα Χρηστάκη.

Παράλληλα βιοπορίζεται ως βιομηχανικός εργάτης, ταβερνιάρης και υπάλληλος γραφείου τελετών.

Στα 1982, εκδίδεται η “ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΦΩΤΑΓΩΓΩΝ” στον “ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ”.

Στα 1985, Αποσύρεται στην Ιθάκη.

Εκδίδει την τοπική εφημερίδα “ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ” διορίζεται στο νοσοκομείο και παντρεύεται.

Στα 1992, παραιτείται από δημόσιο και συζυγικό βίο και φεύγει στη Θεσσαλονίκη.

Γράφει, πίνει, χάνεται.

Στα 999, εκδίδεται το “ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΝΙ” στις εκδόσεις ΕΛΛΕΒΟΡΟΣ (Άργος)

Στα 2004, επιστροφή στην Ιθάκη.

Ετοιμάζει την καινούργια απόδραση.

Μνήμη Μάκη Αποστολάτου

Περιοδικό Ομπρέλα, Φεβρουάριος 2011

Θα ξαναπεράσω

Δεν ήταν μια καλή χρονιά η περσινή. Πολλοί φίλοι τσακίστηκαν, σύρθηκαν στα νοσοκομεία με σπασμένη καρδιά, με σαπισμένα σωθικά μπήκαν στο χώμα, πυρπολήθηκαν με το τελευταίο τους ποίημα.

Μόνους, τους είδαμε τελευταία φορά σ΄ ένα τραπεζάκι ερημικού καφενείου να γράφουν σκεφτικοί στο πακέτο απ΄ τα τσιγάρα τους, ν΄ αφήνουν τα τελευταία τους κέρματα και να χάνονται σ΄ έναν άγνωστο δρόμο, που ξέρουν, πως πίσω πια δεν θα τους φέρει.

Όσοι αντέξαμε, κλωτσάμε βλαστημώντας τ΄ άδεια κουτιά της μνήμης, καθόμαστε στο τραπέζι με την άδεια καρέκλα και το ποτήρι του φίλου που θα μείνει γεμάτο μέχρι να φύγουμε. Παιδευόμαστε ώρες να βρούμε τα λόγια -να του αφήσουμε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα. Δεν βγαίνει.

Δεν πειράζει. Ο Αποστολάτος θα τσαντιστεί λίγο, αλλά θα καταλάβει. Η τρέλα των ποιητών μας έσωζε πάντα όταν χανόμαστε από τα βήματα και τα λόγια του. Κι ήταν ένα παιχνίδι που του άρεσε. Ύστερα έλεγε στις παρέες του: ‘Αυτός είναι ποιητής του περιθωρίου. Είναι δικός μου. Στο Σωματείο’.

Τελευταία φορά που τον είδα και τον άκουσα, ήταν στο Μορφωτικό Κέντρο της νήσου Ιθάκης, να μιλάει για την αιμάσσουσα ύπαρξη και τη γνωριμία του με τον συντοπίτη του και ομότεχνό του Κόλλια ή Νίκο Καββαδία. Και χαθήκαμε ξανά.

Κάποια στιγμή διάβασα στον Τύπο πως ταξίδεψε.

Δεν το πίστεψα. Πέρασα από τη Θεμιστοκλέους και χτύπησα το κουδούνι του. Δεν απάντησε.

Θα λείπει, λέω.

Ξαναπέρασα. Τίποτα.

Δεν πειράζει. Θα ξαναπεράσω.

Γιώργος Δάγλας

Ελάσσων Επτανήσιος Ποιητής

Προβολή ντοκιμαντέρ για την Κατερινα Γώγου στο Αγρίνιο

Πρόλογος του Γιώργου Δάγλα

email
Πηγή άρθρου: gdaglas.blogspot.gr