Λίγα λόγια για την ΠΑΛΙΚΗ μου…..

Ω! Γλυκιά μου Χωροπούλα,

πιο καλά ήσουνα πρώτα,

δίχως δρόμους, δίχως φώτα,

με τη σκέψη αιχμηρή.

*

Όλοι σε μια καμαρούλα,

με σταφίδες και μπιζέλια,

με σπακάδες και με γέλια

κι ιστορία ζωηρή.

*

Γύρω – γύρω τα χωριά σου,

σαν στεφάνι απιθωμένα,

ήλιο κόκκινο λουσμένα,

σας φωνάζουν Παλική.

*

Στέκω ‘μπρος στην ομορφιά σου,

που πηγάζει απ’ τους αιώνες,

με τις μυθικές κολώνες

κι ίσως, η Ομηρική.

*

Των ιστορικών τα λάθη

κι η κακιά η πολιτεία,

ήταν ίσως η αιτία,

η ιστορία να χαθεί.

*

Μα η μοίρα που σε πλάθει,

δυνατό σκαρί σου δίνει

κι όταν κάποιος θα σε κρίνει,

δε μπορεί ν’ αντισταθεί.

*

Του πελάγου σου η αλμύρα,

οι καθάριες αμμουδιές σου,

το κρασί κι οι μυρωδιές σου,

χαίρομαι να τραγουδώ.

*

Χώμα και νερό σου πήρα,

σ’ άλλη γη που με προσμένει

κι αν θα ζούμε χωρισμένοι,

κλείνω μάτια να σε δω.

*

Μπολιασμένη με το πνεύμα

που η σάτιρα το γράφει,

ποιητές και πεζογράφοι,

λεν των αλλονών το χάλι.

*

Μα κρατάς κυρίως γεύμα,

για να ξεφαντώσουν όλοι,

αυτοσχέδιοι οι ρόλοι,

στο τρελό το καρναβάλι.

*

Τώρα πάλι σ’ αντικρίζω,

να κοιτάς απελπισμένα,

με τα χέρια σου δεμένα,

σα να σ’ έχει πιάσει ζάλη.

*

Τη μορφή σου ξεχωρίζω,

μέσα από τις γκρίζες ζώνες,

πιο ψηλά κι απ’ του κανόνες,

να ‘χεις πάντα το κεφάλι.

Αφιέρωμα στην Παλική.

Ένα χρόνο μετά τον πρώτο καταστροφικό σεισμό. (26 – 1 – 2014)

Από το βιβλίο «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΗΛΙΟΣ» (Αύγουστος 2014).

email