Πίνοντας Σαββατόβραδο και Καλοκαίρι

Πίνοντας το καλοκαίρι

Πίνοντας το καλοκαίρι

Υπάρχουν καλοκαιρινά και χειμωνιάτικα κρασιά; Και όμως, υπάρχουν. Κυρίως καθορίζονται από τη διάθεσή μας. Και η διάθεσή μας το καλοκαίρι αλλάζει. Αυτά που πίνουμε, θέλουμε να είναι ανοιχτόχρωμα, ελαφρύτερα, ευκολόπιοτα. Ούτως ή άλλως, έτσι είναι και το καλοκαιράκι.

Το καλοκαίρι, ειδικά στη χώρα μας, δυσκολεύεσαι να μείνεις μέσα. Σε μια χώρα που ο ήλιος λάμπει, η θάλασσα είναι παντού και οι διακοπές, οι εκδρομές, οι αποδράσεις, οι μεσημεριανές αλλά και οι βραδυνές έξοδοι, είναι στην ημερησία διάταξη. Το φαγητό, η καλή παρέα, οι ζεστές μέρες και νύχτες του καλοκαιριού, θέλουν δροσερούς, ευχάριστους, απαλούς οίνους. Να λοιπόν ποια είναι τα κρασιά του καλοκαιριού.

ΤΑ SAUVIGNON BLANC

Σαν ποικιλία, έχει μεγαλουργήσει στη Νέα Ζηλανδία. Παρόλα αυτά, έχει βάλει τις ρίζες της σε όλες τις οινοπαραγωγές περιοχές του κόσμου. Όπως και στη δική μας Μακεδονία, όπου φαίνεται να δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα. Μόλις πέφτει στο ποτήρι ένα Sauvignon Blanc, αφήνει να ξεφύγει ένας χείμαρρος από αρώματα εξωτικών φρούτων όπως, ξινόμηλα, κίτρα, φρούτα του πάθους, ανανάδες και παπάγιες, σαν να έχεις ανοίξει το κουτί της Πανδώρας.

Ένας αρωματικός παράδεισος, καλοκαιρινός και δροσερός, ντυμένος με κοσμοπολίτικα ρούχα, φτάνει στο τραπέζι μας συνοδεύοντας μαγικά, ευφάνταστα πιάτα με εξωτικές, φρουτώδεις και περίπλοκες αρωματικές σάλτσες. Απολαύστε ένα Sauvignon Blanc, όπως αυτό του Κτήματος Άλφα ή το Thema του Παυλίδη.

ΤΟ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Τ’ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ

Η δική μας συμβολή στις αρωματικές ποικιλίες του πλανήτη, το Μοσχοφίλερο, έρχεται από την ορεινή αρκαδική γη. Εκεί, στα οροπέδια της Μαντινείας, η ντόπια αυτή ποικιλία, στέλνει γύρω της τριανταφυλλένια αρώματα με νύξεις μέντας, λεμονιού και τσαγιού.

Ο τριανταφυλλένιος χαρακτήρας του το κάνει γοητευτικό και συγχρόνως ένα απαλό, καλοκαιρινό κρασί. Βάλτε μία Μαντινεία, όπως το Μοσχοφίλερο του ΤΣΈΛΕΠΟΥ ή του Μπουτάρη, δίπλα σε καλοκαιρινά πιάτα της ελληνικής κουζίνας αλλά και σε ελαφρείς θαλασσινούς μεζέδες.

ΕΝΑ ΚΡΑΣΙ, ΕΝΑ ΝΗΣΙ

Δεν θα μπορούσε, το νησί του ηφαιστείου, η Σαντορίνη, να είναι έξω από μία αναφορά στα καλοκαιρινά κρασιά. Οι λευκές της ποικιλίες, με σπουδαιότερη το Ασύρτικο αλλά και το Αϊδάνι και το Αθήρι, μοσχοβολάνε θάλασσα.

Γεννημένες πάνω σ’ αυτό το κακοτράχαλο, μαύρο και δύστροπο χώμα, προστατευμένες από την γνωστή αμπελοκουλούρα της Σαντορίνης, μας δίνουν κρασιά με έντονο χαρακτήρα, δυναμική προσωπικότητα που φέρνουν μέσα τους τον ήλιο αλλά και τη λάβα του νησιού, μαζί με τη θαλασσινή αύρα και το ιώδιο του Αιγαίου. Ένα κρασί «σπαθάτο», με ένα αρωματικό πλούτο, που ξεκινά από τα εσπεριδοειδή, τις μοσχοβολιές του τσαγιού, τη διακριτική παρουσία των ξηρών καρπών, τις ορυκτές νότες των βράχων και μερικές φορές, μια πινελιά από ένα απολαυστικό μέλι.

Ο καλύτερος συνοδός, όταν στο τραπέζι μας φτάνουν οστρακοειδή όπως, χτένια ή στρείδια, οστρακόδερμα όπως αστακοί και καραβίδες, αλλά και ότι κολυμπάει, μαγειρευτό τηγανητό ή ζωντανό, θέλει ένα Ασύρτικο του Συνεταιρισμού ή την Καλλίστη του Μπουτάρη.

Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΣΑ

Έχουμε συνηθίσει το Chardonnay να το γευόμαστε κυρίως βαρελάτο. Το πέρασμά του από το βαρέλι, το βαραίνει λιγάκι, του δίνει μία ελαιώδη υφή, ενώ ο φρουτένιος χαρακτήρας του, χάνει τη φρεσκάδα του και γίνεται μαρμελαδένιος. Και όμως, ένα Chardonnay που δεν έχει περάσει από βαρέλι ή έχει περάσει πολύ λίγο, είναι ένας απαραίτητος κοσμοπολίτης συνοδός των καλοκαιρινών μας εξόδων.

Ένα μπουκέτο από εξωτικά και κίτρινα φρούτα, συνοδεύουν πάντα ένα μπουκάλι Chardonnay, στέλνοντας απολαυστικές νότες ανανά, κίτρου, πορτοκαλιών, ροδάκινου και υπέροχου πεπονιού στη μύτη. Ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας του είναι άψογα συνδεδεμένος με πιάτα που θα θέλαμε να απολαύσουμε σε καλά εστιατόρια, δίπλα στη θάλασσα, σε καθάριες καλοκαιρινές νύχτες.

Ένα φρέσκο, ατίθασο, ερεθιστικό και φίνο Chardonnay, συνοδεύει μαγικά μοδάτα πιάτα της Μεσογείου, ευφάνταστους συνδυασμούς μιας fusion κουζίνας, θαλασσινά μαγειρεμένα με αρωματικές σως, αλλά και ένα πλατώ τυριών, για τη παρέα που τσιμπολογά στη βεράντα. Τέτοια φρέσκα Chardonnay είναι του ΑΡΒΑΝΙΤΊΔΗ και το Chateau Julia του Λαζαρίδη.

ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΟΥ

Η ρετσίνα μας έκανε γνωστούς σ’ όλον τον κόσμο, φυσικά μας τσάκισε ως οινοπαραγωγό χώρα, και τα τελευταία χρόνια θέλει να επανορθώσει. Όταν το τραγούδι έλεγε, «λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τα’ αγόρι μου», σίγουρα εννοούσε ρετσίνα.

Τα τελευταία χρόνια έχει επανέλθει στο προσκήνιο, έχοντας ξεχάσει το κακό της παρελθόν. Γίνεται από «δροσερές» ποικιλίες όπως το Σαββατιανό και τον Ροδίτη, ενώ οι καινούργιοι οινοποιοί, την προσέχουν ιδιαίτερα. Έτσι, έχουμε να κάνουμε μ’ ένα δροσερό, αρωματικό κρασί του καλοκαιριού, που η διακριτική επαφή του με το ρετσίνι, συμπληρώνει τα καλοκαιρινά αρώματα, με αυτό του πεύκου.

Ιδανικό κρασί, για να το απολαμβάνουμε μπροστά στη θάλασσα με το ελληνικό μεζεδοπαίχνιδο, που συμπεριλαμβάνει όλα αυτά που ξέρουμε στο μεσημεριανό τσιμπούσι, ταραμοσαλάτες, τζατζίκια, μαριδάκι, καλαμαράκι, γιαλαντζήδες και χταποδάκια. Σ’ όλες αυτές τις διαφορετικές γεύσεις, μόνο μια ρετσίνα μπορεί να τους σταθεί. Δοκιμάστε μία Ρετσίνα του Μαλαματίνα ή το Δάκρυ του Πεύκου του Κεχρή

ΠΙΚΑΝΤΙΚΟΣ … ΣΥΝΟΔΟΣ

Και όμως, πικάντικα και καυτερά πιάτα το καλοκαίρι ενδείκνυνται. Για πολλούς λόγους. Καταρχήν, είναι υγιεινά γιατί ενεργοποιούν τον μεταβολισμό. Δεύτερον, διότι δημιουργούν εφίδρωση άρα, στη συνέχεια αίσθημα δροσιάς. Συνήθως, τέτοια πιάτα προέρχονται από έθνικ κουζίνες και σε όλους μας, αρέσουν οι καλοκαιρινές βουτιές σε έθνικ γεύσεις.

Ένας από τους ωραιότερους συνοδούς, για να τον βάλουμε δίπλα σε τέτοια πιάτα και να σταθεί με αξιοπρέπεια, είναι τα κρασιά που προέρχονται από ποικιλία Gewurztraminer. Μια φιάλη Gewurztraminer βγάζει μια απαράμιλλη γλύκα με έντονη τη γεύση του σταφυλιού και μια βεντάλια αρωμάτων, γλυκούτσικη και εξωτική, ανάμεσα σ’ αυτά της μέντας, του λίτσις, του ροδάκινου και του τριαντάφυλλου.

Ένα κρασί για όλες τις ώρες, με ή χωρίς φαγητό και για αμύητους ή όχι ουρανίσκους. Τέτοιο κρασί στην Ελλάδα, είναι η Μελισσόπετρα του Τσέλεπου αλλά και το Traminer από το Κατώγι Στροφιλιά ή αλλιώς θα αναζητήσετε κάποια Αλσατικά.

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ

Αν, όπως είπαμε, η καλοκαιρινή διάθεση για το κρασί ξεκινάει από το μάτι, δεν υπάρχει τίποτα πιο καλοκαιρινό από ένα ποτήρι αφρώδους κρασιού. Ο αφρός, όταν γεμίζει το ποτήρι, ενώ την ίδια στιγμή οι φυσαλίδες κινούνται στο δικό τους τρελό χορό, αποπνέει μια αίσθηση δροσιάς.

Αυτά τα κρασιά, γεμάτα από φυσικό διοξείδιο του άνθρακα, ανθρακούχα, πίνονται σχεδόν παγωμένα, γεμίζοντας το στόμα με αυτήν την μοναδική έκρηξη δροσιάς. Μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι, ως χαμαιλέοντες, ταιριάζουν σε όλες τις στιγμές της μέρας ή της νύχτας, πίνονται σκέτα σαν απεριτίφ, συνοδεύουν το φαγητό μας ή έρχονται να συμπληρώσουν την απόλαυση σαν ντιζεστίφ.

Ντόπιες παραγωγές που γοητεύουν, το Αμαλία του Τσέλεπου και Ροζέ αφρώδης του Αμύνταιου ενώ, προχωρώντας σε ανώτερα επίπεδα, ένας καμπανίτης από Chardonnay, Pinot Noir και Mennier, κάνουν την απόλαυση να χτυπήσει κόκκινο.

ΣΤΗ ΣΑΓΗΝΗ ΤΗΣ ΓΛΥΚΑΣ

Από τις πιο όμορφες στιγμές μιας καλοκαιρινής νύχτας είναι η αρχή και το τέλος της. Η αρχή, εκεί στο δειλινό, όπου η επιστροφή απ’ τη δουλειά, απ’ το γραφείο, και η χαλάρωση πριν από την έξοδο, συνοδεύεται με ιδανικό τρόπο από ένα ποτήρι γλυκό κρασί, κατά προτίμηση φτιαγμένο από ποικιλία Μοσχάτου. Και φυσικά, το τέλος μιας βραδιάς, που πιθανότατα συνοδεύεται από ένα εξαιρετικό γλυκό, που θέλει δίπλα του ένα γλυκό κρασί να του «κάτσει».

Τέτοια γλυκά κρασιά, με χρυσαφένια ή μελένια χρώματα και πληθωρικές, αρωματικές παλέτες, μας δίνει η ποικιλία Μοσχάτο, που γεννήθηκε και ανδρώθηκε στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, Λήμνο και Σάμο, αλλά τώρα έχει μετοικήσει και στην υπόλοιπη Ελλάδα, σε μερικές περιοχές, με εξαιρετική επιτυχία.

Δίνει κρασιά πληθωρικά, πλούσια, μοσχοβολιαστά και μελένια, με αρώματα αχλαδιού, γλυκού σταφυλιού, μελιού, ξηρών καρπών, καραμέλας, βερίκοκου, γλυκού από φλούδα πορτοκαλιού ή λεμονιού, κυδωνιού και περγαμόντου. Τέτοια κρασιά που γλυκαίνουν τις καλοκαιρινές μας νύχτες είναι το Samos Grand Cru του Συνεταιρισμού της Σάμου και το Muscat de Lemnos του Συνεταιρισμού Λήμνου.

THINK PINK

Είναι άνετα, είναι ανέμελα, δεν φέρουν βαρύγδουπες και πολύπλοκες περιγραφές, κυκλοφορούν ελεύθερα, είναι σαγηνευτικά και σε κερδίζουν από τη πρώτη ματιά, καταρχήν από το χρώμα τους,. Για όλους αυτούς τους λόγους είναι καλοκαιρινά.

Έρχονται στο τραπέζι λαμπερά, ερυθρωπά, σε τόνους του ροδιού, της φούξια, του κεραμιδιού ή του κρεμμυδιού και πολλές φορές, με ιώδεις ανταύγειες. Τα ροζέ κρασιά, αν και παρεξηγημένα, δίνουν λύσεις εκεί που ζορίζονται λευκά και κόκκινα.

Πίνονται το ίδιο ευχάριστα στους 8-10ο, είτε στην αυλή είτε στο μπαλκόνι, στο βουνό ή στη θάλασσα, συνοδεύοντας ένα φαγητό ή ξεροσφύρι, σε ένα σωστό κολωνάτο ποτήρι ή ακόμα και σε ένα ποτήρι της ταβέρνας. Συνοδεύουν με σοβαρές αξιώσεις, ζυμαρικά, πίτες, μαγειρεμένα λευκά κρέατα, ομελέτες ακόμα και δύστροπες σαλάτες. Γοητευτικά τέτοια ροζέ κρασιά, είναι του κτήματος Βιβλία Χώρα και της Στροφιλιάς το Ροζέ του Φεγγαριού.

RED, RED WINE

Είπαμε ότι το καλοκαίρι θέλει ανοιχτά χρώματα, ελαφριές γεύσεις και φυσικά λευκά κρασιά. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ολόκληρο καλοκαίρι θα τη βγάλουμε χωρίς να πιούμε ένα κόκκινο κρασί. Το κόκκινο κρασί του καλοκαιριού θέλει λίγες ή καθόλου ταννίνες, φρεσκάδα, φρουτώδη χαρακτήρα, γλυκόπιοτη γεύση και φυσικά καλή και δροσερή θερμοκρασία. Δύο είναι οι ποικιλίες που νομίζω ότι μπορούν να συνοδεύουν άψογα μια καλοκαιρινή κρεατοφαγία.

Το Αγιωργήτικο, και όταν αυτό εμφιαλώνεται φρέσκο ή έστω περνά από λίγο βαρέλι, και έτσι διατηρεί έναν κερασένιο και φραουλένιο χαρακτήρα, ενώ οι ταννίνες του αν δεν είναι ανύπαρκτες, είναι πάρα πολύ μαλακές. Δροσίστε το κοντά στους 12-14ο και απολαύστε ένα κόκκινο κρασί στο καλοκαιρινό δείπνο, όπως μία Νεμέα του Παπαϊωάννου ή το Αγιωργήτικο του Σκούρα.

Και φυσικά το Merlot, μια γαλλική ποικιλία, που την αγαπά το καλοκαίρι για δύο λόγους. Πρώτον, για τις μαλακές ταννίνες της και δεύτερον, για κείνη τη γλυκόπιοτη, φρουτένια και βουτυρένια γεύση, που το κάνει πραγματικά ένα ονειρικό κρασί. Το κλίμα της Ελλάδας, φαίνεται να ταιριάζει σ’ αυτήν την κοσμογυρισμένη ποικιλία, μια που τα περισσότερα Merlot που γίνονται στη χώρα μας, είναι κρασιά όμορφα, καλοφτιαγμένα και εντυπωσιακά.

Προσφέρουν αρώματα κόκκινων φρούτων όπως, φραγκοστάφυλου και φράουλας, ενώ το αρωματικό τους μπουκέτο συμπληρώνεται από νότες βανίλιας, μπαχαριού και σοκολάτας. Ένα κόκκινο κρασί πασπαρτού, που ταιριάζει με πάρα πολλά πιάτα, ακόμα και με ψάρι, ενώ κλασσικός εκπρόσωπός του είναι το Merlot του Σκούρα ή του Κυρ-Γιάννη.

ΚΑΙ SYRAH, SYRAH

Αν είναι να κολαστώ, ας κολαστώ με άποψη. Για εσάς λοιπόν, τους αμετανόητους κοκκινοκρασάδες, που σας αρέσουν τα μπαχάρια στα αρώματα των κρασιών, που τα θέλετε πληθωρικά, μπαχαρένια και πιπεράτα, που όμως την ίδια στιγμή τα προτιμάτε γλυκόπιοτα, μαλακά και στρογγυλά, που θέλετε να συνοδέψετε το κρέας, είτε ψητό είτε μαγειρευτό, δεν γίνεται να αποφύγετε τον πειρασμό να ανοίξετε ένα Syrah. Δεν είναι κρασί του καλοκαιριού, είναι όμως τόσο γοητευτικό και τόσο ερωτικό, που του πάει ακόμα και το καλοκαίρι. Δοκιμάστε και απολαύστε ένα Syrah του Κτήματος Παυλίδη ή του του Κυρ-Γιάννη

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ

Τα καλοκαιρινά κρασιά, θέλουν και αυτά τον τρόπο τους και όχι τον κόπο τους, για να τα απολαύσουμε. Γι αυτό, να μερικές οδηγίες που θα μεγιστοποιήσουν την απόλαυση.

Τα λευκά κρασιά, καθώς και τα αφρώδη και οι σαμπάνιες, πίνονται φρέσκα και όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ημερομηνία εμφιάλωσης.

Όταν λέμε ότι τα λευκά κρασιά πίνονται κρύα ή δροσερά, εννοούμε σε θερμοκρασία γύρω στους 10-12ο C. Όταν λέμε ότι ένα κρασί πίνεται παγωμένο, εννοούμε κάτω από τους 8ο C.

Τα λευκά κρασιά, όταν τα πάρουμε από το ψυγείο, είναι συνήθως παγωμένα. Γι αυτό, πρέπει να τα αφήσουμε λίγο να φτάσουν στην σωστή τους θερμοκρασία και κατόπιν να τα βάλουμε σε παγωνιέρα. Εάν χρειαστεί να μείνουν αρκετή ώρα εκεί, θα πρέπει κατά καιρούς να τα βγάζουμε για να διατηρείται η θερμοκρασία γύρω στους 12ο.

Το σωστό ποτήρι για το λευκό κρασί είναι ένα κολονάτο ποτήρι σε σχήμα αυγού, ψηλό και με κλειστό στόμιο.

Τα ροζέ κρασιά, τα πίνουμε σε θερμοκρασίες μεταξύ των λευκών και των κόκκινων, δηλαδή από 14-16ο C.

Ιδανικός συνοδός ενός παγωτού είναι ένας αφρώδης οίνος ή μία σαμπάνια.

Τα κόκκινα κρασιά, πίνονται κανονικά στους 16-18ο C. Παρόλα αυτά, για το καλοκαίρι, τα φρέσκα κόκκινα κρασιά, όταν δεν έχουν περάσει από βαρέλι, μπορούμε να τα απολαύσουμε και σε θερμοκρασίες 13-15ο C, γι αυτό μην διστάσετε να ζητήσετε μία παγωνιέρα.

Φυσικά μην ξεχνάτε ότι, το καλοκαίρι στη χώρα μας, όταν τρώμε έξω, η θερμοκρασία είναι πάνω από 25ο C, άρα και τα κόκκινα κρασιά παλαίωσης ή τα βαρελάτα, χρειάζονται να μπουν για λίγο στον πάγο, έτσι ώστε να διατηρούν τη θερμοκρασία τους κάτω από τους 18ο C.

Τα γλυκά λευκά κρασιά πίνονται στους 8-10ο C.

Όταν αλλάζουμε κρασιά στην διάρκεια ενός γεύματος, πιθανότατα μεταξύ λευκών-κόκκινων – γλυκών ή αφρωδών οίνων, η άποψη ότι αυτό οδηγεί σε μέθη, είναι μύθος. Το κρασί είναι ένα και θα μεθύσουμε μόνο αν πιούμε παραπάνω απ’ όσο αντέχουμε.

Αν και τα φρούτα πολλοί τα κατατάσσουν στα λεγόμενα wine killers, παρόλα αυτά μη διστάσετε να συνοδεύσετε τα φρούτα σας με κάποιο κρασί.

Ευγενείς συνδυασμοί:

Οι φράουλες με την σαμπάνια

Το πεπόνι με ένα μοσχάτο, γλυκό ή ξηρό

Τα δαμάσκηνα με ένα γλυκό κόκκινο κρασί

Τα ροδάκινα με ένα sauvignon blanc

Τα σταφύλια, η σουλτανίνα, με ένα μοσχάτο

ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΟΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Το κρασί δεν είναι το μόνο ποτό του καλοκαιριού. Υπάρχουν κι άλλα ποτά που μας σαγηνεύουν το καλοκαίρι, άλλα από τη δροσιά τους, άλλα από το χρώμα τους και άλλα από τη γεύση τους. Ιδού λοιπόν ένας οδηγός του σωστού καλοκαιρινού πότη.

ΑΦΡΙΖΟΥΣΑ ΚΑΙ ΔΡΟΣΙΣΤΙΚΗ

Η κατανάλωσή της εκτινάσσεται τους καλοκαιρινούς μήνες, μια και ο Έλληνας βλέπει την μπύρα και ολίγον σαν αναψυκτικό. Ξανθιά ή σκούρα, δυνατή ή ελαφριά, pilsen ή lager, σταρένια ή μοναστηριακή, είναι ένα ποτό του καλοκαιριού με χαμηλούς αλκοολικούς βαθμούς και έντονα δροσιστική αίσθηση. Απολαύστε μία Kaiser τύπου pils, που η πικρούτσικη δροσιά της απογειώνει ή μία lager Stella Artois, ευκολόπιοτη και ελαφριά.

ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΗ ΑΜΑΡΤΙΑ

Ολόλευκη, σαν το νερό που καίει, υψηλόβαθμη, αλλά παρόλα αυτά δροσιστική, η βότκα που μας έρχεται από τις χώρες της βόρειας Ευρώπης, με πάγο ή σε κοκτέιλ, καταχωρείται σαν ένα από τα ποτά του καλοκαιριού. Στις απλές βότκες, η Absolut κερδίζει με την ισορροπία της, τη τραγανή αίσθηση και τα ελαφρά διακριτικά της αρώματα, ενώ στις premium η Grey Goose δείχνει να κερδίζει τους ουρανίσκους.

ΓΙΟ ΧΑ-ΧΑ, ΓΙΟ ΧΑ-ΧΑ

Το τραγούδησαν οι πειρατές πίνοντάς το, είτε στα ξύλινα καταστρώματα των ιστιοφόρων είτε στις εξωτικές ακρογιαλιές της Πολυνησίας. Το ρούμι, διακρίνεται κυρίως για την πινελιά που βάζει σε ένα σωρό κοκτέιλς, μία κατ’ εξοχήν καλοκαιρινή επιλογή. Δυνατό αλκοόλ, ατίθαση γεύση, διαπεραστική αίσθηση, που μας δίνει ένα Havana Club ή ένα Captain Morgan.

ΤΟ ΣΦΗΝΑΚΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ

Έρχεται φορώντας σομπρέρο και είναι συνυφασμένη με τα ξενύχτια, τα απανωτά σφηνάκια και την πλήρη κραιπάλη της βραδυάς. Δεν νοείται καλοκαιρινή έξοδος, που να μην τελειώνει ευχάριστα, με ένα σφηνάκι τεκίλα. Γλυκόπιοτη, απολαυστική και παγωμένη, φαίνεται να έχει μόνο φίλους. Από τις καλύτερες, η JOSE CUERVO και η HERRADURA.

AMORE MIO

Η ιταλική γκράπα έκανε μόδα την κατανάλωση ενός αποστάγματος μετά το φαγητό. Και φυσικά δεν είχε καθόλου άδικο. Τι πιο όμορφο, μετά από ένα δείπνο, όταν η νύχτα προχωρώντας αρχίζει να δροσίζει, ένα πούρο, κουβεντούλα με την παρέα και όλα αυτά πάνω από ένα ποτήρι ευωδιαστής γκράπας. Η καλύτερη στο είδος της, η ΝΟΝΙΝΟ.

ΤΣΙΠΟΥΡΟ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ

Έχουμε κι εμείς το δικό μας απόσταγμα, το οποίο μάλιστα, μας το κατοχύρωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνοδός ενός μεζεδοπαίχνιδου που θέλει καθαρές, σφιχτές και straight γεύσεις, κάνει παρέα στα ελληνικά μεζεδάκια, από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ, ενώ στην εξελιγμένη του μορφή όπως, αυτά τα αποστάγματα του Μπαμπατζιμόπουλου, του Τσιλιλή κ.α., έρχεται να συμπληρώσει τη βραδυά, εν είδει γκράπας.

ΟΥΖΟ-ΚΑΤΑΝΥΞΕΙΣ

Το γλυκανισάτο απόσταγμα του τόπου μας, που έχει παντού σχεδόν μόνο φίλους. Πανέμορφα αρώματα γλυκάνισου, μάραθου, κακουλέ και άλλων αρωματικών βοτάνων της πατρίδας μας, κάνουν το ουζάκι, σπάνιο συνοδό στις μεσημεριανές παραλιακές καλοκαιρινές ουζοκατανύξεις μας. Η Μυτιλήνη παίζοντας δυνατά σ’ αυτό, μας στέλνει το ΜΙΝΙ και το ΠΛΩΜΑΡΙ.

email
Πηγή άρθρου: nooz.gr